لینک های دستیابی پذیر

بعد از آمدن امریکا به افغانستان چه تحول در زندگی مردم آمده‌است؟


در حالی‎که از مداخلۀ ایتلاف به رهبری امریکا در افغانستان پانزده سال می‎گذرد رادیو آزادی در این گزارش خود سعی کرده نظر سه تن از باشندگان سه ولایت را بپرسد که چه تغییرات در زندگی آن‎ها رونما شده‎است.

ایالات متحدۀ امریکا پانزده سال پیش، بدنبال حملات تروریستی یازدهم سپتمبر براین کشور به تاریخ هفتم اکتوبر سال ۲۰۰۱ حملات هوایی را بر افغانستان آغاز کرد.

در نتیجه رژیم تندرو طالبان فروپاشید و یکی از پرهزینه ترین تلاش بازسازی در این کشور به راه انداخته شد.

افغانستان در پانزده سال گذشته پیشرفت‎های قابل ملاحظۀ در عرصه حقوق زنان داشته، ملیون‎ها طفل به تعلیم دسترسی پیدا کردند و رسانه‎های مستقل گسترش یافتند.

ولی با وجود مصرف ملیاردها دالر افغانستان باز هم یکی از فقیر ترین و نا آرام ترین کشورهای جهان پنداشته می‎شود.

ولی با وجود مصرف ملیاردها دالر افغانستان باز هم یکی از فقیر ترین و نا آرام ترین کشورهای جهان پنداشته می‎شود.

ولی با وجود مصرف ملیاردها دالر افغانستان باز هم یکی از فقیر ترین و نا آرام ترین کشورهای جهان پنداشته می‎شود.

فساد اداری، قاچاق مواد مخدر و نا امنی در این کشور باعث نگرانی جهانیان است.

در حالیکه جنگ افغانستان که طولانی ترین جنگ خارجی امریکا پنداشته می‎شود به سال شانزدهمین سال خود داخل می‎شود ما از باشندگان سه شهر پرسیده ایم که واقعات پانزده سال گذشته چه تاثیر روی زندگی آن‎ها داشته و آینده را چگونه می‎بینند؟

رویا محبوب موسس یک شرکت تخنیکی درهرات هنگام سقوط رژیم طالبان دوازده ساله بود و با خانواده خود در ایران زندگی می‎کرد.

او چون یک مهاجر افغان بود حق شامل شدن درمکتب‎های ایران را نداشت.

در حالی‎که به انترنت و حتی کومپیوتر دسترسی نداشت شوق و علاقمندی خود به تکنالوژی را با مطالعۀ کتاب‎های سخت افزار کمپیوتر مرفوع می‎ساخت.

محبوب: زندگی ملیون‎ها نفر از نسل جدید در افغانستان بسیار تغییر کرد.

محبوب: زندگی ملیون‎ها نفر از نسل جدید در افغانستان بسیار تغییر کرد.

خانم محبوب به رادیو آزادی گفت:

" زندگی ملیون‎ها نفر از نسل جدید در افغانستان بسیار تغییر کرد. ما کدام امید و آیندۀ نداشتیم. وقتیکه به افغانستان برگشتم من فرصت‎های زیاد دریافتم. دختران و پسران زیاد مانند من از این فرصت استفاده کرده زندگی خود، خانوادۀ خود و آیندۀ آن‎ها را تغییر دادند."

رویا محبوب اکنون یکتن از محدود زنان در افغانستان است که ریاست اجرائی موسسه خود را به عهده دارد.

او این شرکت را که بنام افغان سیتدال سرویسز است رهبری می‎کند.

خانم محبوب خدمات کمپیوتر، انترنت، و نرم افزار را به مکتب‎ها، شفاخانه‎ها و شرکت‎ها در کشور تقدیم می‎کند.

مجلۀ تایم در سال ۲۰۱۳ او را در فهرست صد نفر پرنفوذ جهان شامل ساخت.

خانم محبوب آرزو دارد که زنان را ازطریق تکنالوژی توانمند سازد.

او می‎گوید:

" زندگی مشکل است و جنگ هنوز هم ادامه دارد. اگر از افغان‎ها بپرسید آن‎ها در بارۀ آیندۀ خود مطمین نیستند ولی امیدوراند."

محمد اسحق، یک اتحادیۀ معلولین و معیوبین را رهبری می‎کند. این موسسه غیردولتی به دها نفر از معیوبین جنگ‎های چند دهۀ گذشته کمک می‎کند. او می‎گوید وضعیت اقتصادی من و دیگران در کابل اندکی بهتر شده است. خصوصا در دروان حکومت قبلی فرصت‎های کار وشغل زیاد بود ولی اکنون چنان نیست.

محمد اسحق: کابل امروز انتحار و انفجار است.

محمد اسحق: کابل امروز انتحار و انفجار است.

وی افزود:

" کاروبار هم اکنون چنان زیاد نیست. ملیت پرستی و قوم پرستی زیاد شده هرطرف. کسی به طرف خارج می‎رود و کسی هم اموال و خانۀ خود را می‎فروشد چون مردم بخاطر زنده ماندن شان می‎خواهند از یک جا بجای امن و بهتر بروند که یک زندگی راحت داشته باشند کابل امروز انتحار و انفجار است."

اما، پرند دختر بیست و یک سالۀ اسحق خوشبین تراست. او سال گذشته از پوهنتون فارغ شد و اکنون معلم است.

نه تنها معلم شدن دختران حتی رفتن آن‎ها به مکتب در دوران طالبان می‎سر نبود.

او که آن‎زمان شش ساله بود به خاطر دارد که چون پسران را می‎دید که به مکتب می‎روند و خود رفته نمی‎توانست بسیار غمگین می‎شد.

ظاهرجان یکی از باشندگان دهقان پیشۀ کندهار است.

این ولایت افغانستان که زادگاه حرکت طالبان و منطقۀ نفوذ آن‎ها پنداشته می‎شود هنوزهم یکی از نا آرام ترین مناطق این کشور است.

پروژه‎های انکشافی و بازسازی اندک در خارج از شهر کندهار انجام شده‎است.

ظاهر: من در زندگی خود کدام پیشرفت ندیده ام. امنیت نیست. هیچ کدام بهبودی به میان نیامده‎است.

ظاهر: من در زندگی خود کدام پیشرفت ندیده ام. امنیت نیست. هیچ کدام بهبودی به میان نیامده‎است.

ظاهر جان، باشندۀ منطقه شیر سرخ کندهار می‎گوید:

" من در زندگی خود کدام پیشرفت ندیده ام. امنیت نیست. هیچ کدام بهبودی به میان نیامده‎است."

او با همسر و شش فرزند خود در یک خانۀ گلی زندگی می‎کند که یک بخش آن در جنگ میان شورشیان طالب و نیروهای دولتی تخریب شده‎است.

ظاهرجان که ماهانه ۵۰۰۰ هزار افغانی معاش دارد می‎گوید که برای باز سازی خانۀ خود پول ندارد.

در حالی‎که بسیاری کندهاریان در سایۀ جنگ و فقر به سر می‎برند اشخاص پرنفوذ و مقتدر این ولایت از طریق قراردادهای خارجی ثروتمند شده‎اند.

دیگران به دست داشتن در قاچاق ملیارد دالری تریاک یا تخطی از حقوق بشر متهم می‎باشند.

ظاهرجان میگوید:

" اگرچه در ایام طالبان کار و بار و پیشرفت اندکی وجود داشت ولیزندگی خوب بود. "

اومی افزاید که :" آنزمان فساد اداری نبود و امنیت خوب بود."

ظاهرجان که در بارۀ آینده چندان خوشبین نیست می‎گوید:

" حکومت دچار اختلافات درونی بوده و رهبران چندان باهمهمکار نیستند. افغانستان در زندگی من درست نخواهد شد."

XS
SM
MD
LG