به گفته رییس ساحوی یونیسف یا صندوق وجهی سازمان ملل برای اطفال، افغانستان بد ترین جای برای اطفال در جهان است، زیرا آنها به کمبود خوراک و سوء استفاده جنسی قرار می گیرند و تعداد مرگ و میر اطفال در این کشور به حد بالا است.
دنیل تول، در جریان سفرش به افغانستان گفت، وضعیت در افغانستان به صورت کل در آسیایی جنوبی و جهان نمایشی است و این کشور بد ترین جای است که اطفال در آن به دنیا می آیند.
به نقل از دنیل تول آژانس خبری رویترز می گوید، یکی از چالش ها بقای زنده گی در این کشور است، زیرا سه دهه جنگ و بد تر شدن اوضاع به دلیل حملات ملیشه ها، شرایط زنده گی را برای اطفال نهایت دشوار ساخته است.
رویترز می گوید، یکی از جا های که دنیل تول از آن دیدن کرد، پناه گاه برای زنان در ولایت هرات بود جای که دو دختر به سنین 9 و 11 ساله گی به ازدواج مجبور شده بودند.
این پناه گاه که توسط یونیسف حمایت می شود، یگانه جای در این ولایت است که دخترانی که مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرند و یا به ازداوج های اجباری مواجه می شوند، می توانند پناه بیاورند.
به اساس معلومات یونیسف، یک چهارم حصه اطفال یعنی از هر 1000 طفل، 257 آنها قبل از رسیدن به سن 5 ساله گی می میرند، و 165 آنها قبل از تکمیل سن یک ساله گی وفات می کنند که بیش ترین رقم مرگ و میر اطفال در جهان است.
علاوه بر این، افغانستان بعد از سیرلیون دومین کشور جهان است که تعداد وفیات مادران در آن به بیشترین حد است، یعنی از یک صد هزار مادر، 1800 آنها در جریان ولادت جان های شان را از دست می دهند.
به گفته رویترز، بعد از سقوط طالبان توسط قوای بین المللی به رهبری امریکا، خشونت های افغانستان در بد ترین مرحله خود قرار دارد.
بعد از سال 2001 میلادی، جنگ های شدید بین ملیشه ها و قوای خارجی هزاران افراد ملکی را مجبور ساخت تا خانه های شان را ترک کنند.
به گفته دنیل تول، در جمع آنها، تعداد زیاد اطفال نیز مجبور شدند تا از سرحدات کشور شان عبور کنند که تعداد زیاد آنها به کشور های غربی بدون والدین شان به سر می برند.
به گفته رویترز، در ماه اپریل سال گذشته، 24 نو جوان افغان که سن های شان بین 14 الی 16 سال بود، در پیاده رو خط ریل در روم پایتخت ایتالیا زنده گی می کردند.
به گفته دنیل تول، ازدواج های اجباری اطفال صغیر و سوء استفاده جنسی به خصوص دختران، مشکل دیگری است که اطفال در افغانستان به آن مواجه اند.
43 درصد دختران که سن شان بین 20 الی 22 هستند، قبل از تکمیل سن 18 مجبور به ازدواج شده اند.
بعضی از دختران بر خلاف آرزوی شان قبل از رسیدن به سن بلوغ با مردان که دو برابر آنها عمر دارند صرف به خاطر رابطه جنسی ازدواج می کنند.
به گفته دنیل تول، دختر 9 ساله که وی در پناه گاه ولایت هرات ملاقات کرد، حتی نمی دانست که عروسی وی است تا این که به جای رسید که برایش گفته شد که فلان شخص شوهرش است.
وی می گوید، تعداد زیاد از دختران به سرنوشت مشابه در افغانستان مواجه اند.
دنیل تول، در جریان سفرش به افغانستان گفت، وضعیت در افغانستان به صورت کل در آسیایی جنوبی و جهان نمایشی است و این کشور بد ترین جای است که اطفال در آن به دنیا می آیند.
به نقل از دنیل تول آژانس خبری رویترز می گوید، یکی از چالش ها بقای زنده گی در این کشور است، زیرا سه دهه جنگ و بد تر شدن اوضاع به دلیل حملات ملیشه ها، شرایط زنده گی را برای اطفال نهایت دشوار ساخته است.
رویترز می گوید، یکی از جا های که دنیل تول از آن دیدن کرد، پناه گاه برای زنان در ولایت هرات بود جای که دو دختر به سنین 9 و 11 ساله گی به ازدواج مجبور شده بودند.
این پناه گاه که توسط یونیسف حمایت می شود، یگانه جای در این ولایت است که دخترانی که مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرند و یا به ازداوج های اجباری مواجه می شوند، می توانند پناه بیاورند.
به اساس معلومات یونیسف، یک چهارم حصه اطفال یعنی از هر 1000 طفل، 257 آنها قبل از رسیدن به سن 5 ساله گی می میرند، و 165 آنها قبل از تکمیل سن یک ساله گی وفات می کنند که بیش ترین رقم مرگ و میر اطفال در جهان است.
علاوه بر این، افغانستان بعد از سیرلیون دومین کشور جهان است که تعداد وفیات مادران در آن به بیشترین حد است، یعنی از یک صد هزار مادر، 1800 آنها در جریان ولادت جان های شان را از دست می دهند.
به گفته رویترز، بعد از سقوط طالبان توسط قوای بین المللی به رهبری امریکا، خشونت های افغانستان در بد ترین مرحله خود قرار دارد.
بعد از سال 2001 میلادی، جنگ های شدید بین ملیشه ها و قوای خارجی هزاران افراد ملکی را مجبور ساخت تا خانه های شان را ترک کنند.
به گفته دنیل تول، در جمع آنها، تعداد زیاد اطفال نیز مجبور شدند تا از سرحدات کشور شان عبور کنند که تعداد زیاد آنها به کشور های غربی بدون والدین شان به سر می برند.
به گفته رویترز، در ماه اپریل سال گذشته، 24 نو جوان افغان که سن های شان بین 14 الی 16 سال بود، در پیاده رو خط ریل در روم پایتخت ایتالیا زنده گی می کردند.
به گفته دنیل تول، ازدواج های اجباری اطفال صغیر و سوء استفاده جنسی به خصوص دختران، مشکل دیگری است که اطفال در افغانستان به آن مواجه اند.
43 درصد دختران که سن شان بین 20 الی 22 هستند، قبل از تکمیل سن 18 مجبور به ازدواج شده اند.
بعضی از دختران بر خلاف آرزوی شان قبل از رسیدن به سن بلوغ با مردان که دو برابر آنها عمر دارند صرف به خاطر رابطه جنسی ازدواج می کنند.
به گفته دنیل تول، دختر 9 ساله که وی در پناه گاه ولایت هرات ملاقات کرد، حتی نمی دانست که عروسی وی است تا این که به جای رسید که برایش گفته شد که فلان شخص شوهرش است.
وی می گوید، تعداد زیاد از دختران به سرنوشت مشابه در افغانستان مواجه اند.