بعد از تطبیق پالیسی ملی جوانان، زمینه های بهتر برای ارتقای ظرفیت جوانان، ایجاد مشارکت گسترده بین جوانان کشور، حل مشکلات بیکاری و اجتماعی فراهم خواهد شد.
مقام های وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان می گویند که پس از تصویب این پالیسی، جوانان می توانند مشکلات شان را در تمام عرصه ها حل کنند.
تیمور شاه اسحاق زی معین جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ در این رابطه توضیحات بیشتر داده، گفت:
« پالیسی جوانان عبارت از به وجود آمدن یک برنامهء دولتی که از طرف مردم و نهاد های جامعهء مدنی تدوین و از طرف کابینه تصویب می شود، می باشد. به وجود آمدن این پالیسی زمینهء خوب را برای ارتقای ظرفیت، مشارکت گستردهء جوانان و دفاع از حقوق حقهء جوانان در تمام عرصه های حیات زنده گی فراهم خواهد ساخت.»
با وجود این همه تلاش ها به هدف نجات جوانان از بیکاری و صد ها مشکل دیگر، شماری زیاد از جوانان شکایت دارند که در این چند سال اخیر هیچ گونه دست آورد که تغییر کلی را در زنده گی آنان به میان آورد، دیده نه شده است.
برخی از این جوانان می گویند، تدویر هم چو نشست ها به جز یاد بود چیز دیگر نیست.
به باور آنان، جوانان در افغانستان از هیچ گونه امتیاز برخوردار نیستند.
دو تن از جوانان در زمینه گفتند:
« اسم من طوبا است. جوانان که امتحان کانکور می دهند، تعداد کم شان در پوهنتون جذب می شوند. در خانه امتیازات که برای یک پسر است برای یک دختر نیست.»
« اسم من زیرک احمدی است. جوانان که در افغانستان تحصیل کرده اند، تحصیل شان بی نتیجه است. واسطه دار همیشه صاحب وظیفه است و کسی که تحصیل کرده اما واسطه نه دارد، برای وی وظیفه داده نمی شود. من به وضاحت می گویم، این کنفرانس ها یک شعار است و کاملاً بی نتیجه خواهد بود.»
با آن که ارگان های مربوط و به ویژه معینیت جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ از پیشرفت ها در عرصه های مختلف زنده گی جوانان سخن می زند، اما گفته می شود که هم اکنون صد ها جوان به منظور دریافت لقمهء نان، راه کشور های همسایه را به پیش می گیرند، تعدادی زیادی هم از درس و تعلیم محروم اند و صد ها تن هم به مواد مخدر معتاد می باشند.
گزارشگر: منیژه دیوه
مقام های وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان می گویند که پس از تصویب این پالیسی، جوانان می توانند مشکلات شان را در تمام عرصه ها حل کنند.
تیمور شاه اسحاق زی معین جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ در این رابطه توضیحات بیشتر داده، گفت:
« پالیسی جوانان عبارت از به وجود آمدن یک برنامهء دولتی که از طرف مردم و نهاد های جامعهء مدنی تدوین و از طرف کابینه تصویب می شود، می باشد. به وجود آمدن این پالیسی زمینهء خوب را برای ارتقای ظرفیت، مشارکت گستردهء جوانان و دفاع از حقوق حقهء جوانان در تمام عرصه های حیات زنده گی فراهم خواهد ساخت.»
با وجود این همه تلاش ها به هدف نجات جوانان از بیکاری و صد ها مشکل دیگر، شماری زیاد از جوانان شکایت دارند که در این چند سال اخیر هیچ گونه دست آورد که تغییر کلی را در زنده گی آنان به میان آورد، دیده نه شده است.
برخی از این جوانان می گویند، تدویر هم چو نشست ها به جز یاد بود چیز دیگر نیست.
به باور آنان، جوانان در افغانستان از هیچ گونه امتیاز برخوردار نیستند.
دو تن از جوانان در زمینه گفتند:
« اسم من طوبا است. جوانان که امتحان کانکور می دهند، تعداد کم شان در پوهنتون جذب می شوند. در خانه امتیازات که برای یک پسر است برای یک دختر نیست.»
« اسم من زیرک احمدی است. جوانان که در افغانستان تحصیل کرده اند، تحصیل شان بی نتیجه است. واسطه دار همیشه صاحب وظیفه است و کسی که تحصیل کرده اما واسطه نه دارد، برای وی وظیفه داده نمی شود. من به وضاحت می گویم، این کنفرانس ها یک شعار است و کاملاً بی نتیجه خواهد بود.»
با آن که ارگان های مربوط و به ویژه معینیت جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ از پیشرفت ها در عرصه های مختلف زنده گی جوانان سخن می زند، اما گفته می شود که هم اکنون صد ها جوان به منظور دریافت لقمهء نان، راه کشور های همسایه را به پیش می گیرند، تعدادی زیادی هم از درس و تعلیم محروم اند و صد ها تن هم به مواد مخدر معتاد می باشند.
گزارشگر: منیژه دیوه