لینک های دستیابی پذیر

شنبه ۲۵ قوس ۱۳۹۶ کابل ۰۷:۲۲

یک نوجوان افغان با رمۀ در چمن زارهای سرسبز سویدن مصروف چوپانی است


رمۀ سویدنی، چوپان افغان!

حنیف محمدی که حدود یک و نیم سال پیش در سویدن درخواست پناهنده‌گی داده در آن‌جا، پیشه وطنی خود یعنی چوپانی را در پیش گرفته‌است.

این پسر افغان از کودکی در یک خانواده به دنیا آمده که از مالداری و چوپانی امرار حیات می‌کرد.

حنیف محمدی در ولایت هلمند بزرگ شده و اما فرصت آن را نیافته تا مکتب رود و درس بخواند.

حنیف به خبرگزاری فرانس پرس گفت، طالبان در هلمند پدر و مادر وی را کشتند و او مجبور شد تا به سویدن فرار کند و درین کشور درخواست پناهنده‌گی بدهد.

حنیف هفده سال عمر دارد.

او با ظاهر یک نوجوان سویدنی، بوت‌های سپورتی به پا، جاکت قهوه‌یی رنگ و پطلون جینز و یا کوبای به تن داشته، با یک موبایل در جیب بالایش در چمن‌های و وادی‌های سرسبز سویدن مصروف چوپانی است.

حنیف محمدی می‌گوید:

"ما در افغانستان رمه‌های زیادی از گوسفند و بز داشتیم. اما زمانی‌که به شهرک لیدینگو استاکهلم آمدم، خواستم این کسب را دنبال کنم و تا از این طریق زبان سویدنی را نیز بیاموزم."

حنیف محمدی از یک و نیم سال به این‌سو، در سویدن زندگی می‌کند و فیصله حکومت در مورد درخواست پناهده‌گی خود را انتظار دارد.

این پسر افغان می‌گوید، پس از این‌که پیوستن به‌صفوف طالبان را رد کرد، آن‌ها پدر و مادر وی را کشته و کاکا اش او را کمک کرد تاکشور را ترک کند.

حنیف که اشک از چشمانش را پاک می‌کرد به خبرنگاران گفت، در تابستان گذشته شخصی از محل تیلفون کرد و خبر داد که طالبان کاکایش را نیز کشته‌اند.

آقای محمدی دور از وطن اش در زیر آسمان کبود، در چمن زارهای سرسبز سویدن در میان رمه‌های گوسفند و بز زنده‌گی می‌کند.

او زمانی‌که از مکتب رخصت می‌شود با دوستانش به این دشت‌های سرسبز می‌آید.

حنیف محمدی می‌داند که چگونه رمه‌های خود را سیر کند.

شاخه‌های برگدار درختان را برای آن‌ها پائین می‌کند تا گوسفندان و بزهای خود را سیر کند.

هنریک پونتین مالک فارم مالدرای است که حنیف محمدی رمه‌های گوسفند و بز او را به چراگاه‌های می‌برد.

از شیر این گوسفندان و بزها در فابریکه تولید لبنیات لیدینگو پنیر تولید می‌شود.

آقای پونتین می‌گوید، پناهجویان و یا آن‌هایکه به‌طور دواطلبانه می‌خواهند رمه‌ها را به صحرا ببرند به اینجا می‌آیند.

اما حنیف محمدی این کار را خیلی خوب و با ذوق انجام می‌دهد. زیرا او تجربۀ این کار را دارد.

اکثریت پناهنده‌گان افغان در سویدن آن‌های اند که به‌طور انفرادی به این‌کشور آمده و زیر سن هژده سال اند.

زیرا آن‌ها در این جا آموزش و خدمات صحی را مجانی دریافت می‌کنند.

حنیف محمدی در افغانستان فرصت آموزش را نداشت.

اما او در حال حاضر در سویدن مصروف آموزش بوده و نمی‌داند که درین کشور باقی می ماند و یا نه؟

XS
SM
MD
LG