در نتیجه درگیریهای شدید میان نیروهای طالبان و مرزبانان پاکستانی از ماه فبروری بدینسو، دهها هزار نفر از خانههای خود آواره شده و اکنون در شرایط دشوار زندگی میکنند.
کامران یکی از این افراد است که دو برادر خردسالش و یک کودک دیگر از باشندگان قریهاش، در اثر انفجار مهمات باقیمانده از جنگ بهشدت زخمی شدهاند.
بخاطر جنگ و درگیریها بیرون شدیم. وقتی کودکان ما زخمی شدند، مجبور به ترک محل شدیم. جای ما دور استکامران
او میگوید: «بهخاطر جنگ و درگیریها بیرون شدیم. وقتی کودکان ما زخمی شدند، مجبور به ترک محل شدیم. جای ما دور است. خانهها همانطور باقی ماندهاند. فقط همین کودکان و خودمان را بیرون کردهایم.»
منطقه اصلی زندگی کامران در نزدیکی تورخم، شاهد درگیریهای سنگین بوده و پس از زخمیشدن کودکان، خانوادهها مجبور به کوچ شدهاند.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) در گزارشی گفته است که بیشتر قربانیان انفجار مهمات منفجرنشده، کودکان هستند. بر اساس این گزارش، ولایتهای ننگرهار، کنر، نورستان، خوست، پکتیکا و پکتیا بیشترین آسیب را دیدهاند.
در این درگیریها دستکم ۹۴ هزار نفر بیجا شدهاند، ۲۵ مرکز صحی و ۴۱ مکتب تخریب یا بسته شده و حدود ۳۴۵ خانه نیز ویران شده است. بسیاری از خانوادهها همه داراییهای خود را گذاشته و تنها جانشان را نجات دادهاند.
اداره هماهنگی کمکهای بشری سازمان ملل (اوچا) گفته است که با افزایش درگیریها، نیازهای بشری نیز رو به افزایش است. این نهاد اعلام کرده که به حدود ۸۰۰ خانواده در پکتیا کمکهای نقدی، سرپناه و مواد صحی رسانده شده، اما بسیاری از بیجاشدگان میگویند هنوز هیچ کمکی دریافت نکردهاند.
ما مشکل داریم. اول برای درمان این کودکان حالا برایشان پانسمان میکنیم. پول زیادی برایش مصرف شده.کامران
کامران میگوید: «ما مشکل مالی داریم. اول برای درمان این کودکان حالا برایشان پانسمان میکنیم. پول زیادی برایش مصرف شده، خیلی زیاد. پول نقد ما هم تمام شد و خانههایمان هم در همان حال دستنخورده باقی مانده است.»
در همین حال، هیأت معاونت سازمان ملل در افغانستان (یوناما) بار دیگر خواستار توقف درگیریها و جلوگیری از تلفات غیرنظامیان و بیجا شدن اجباری مردم شده است.
درگیریهای اخیر میان نیروهای طالبان و مرزبانان پاکستانی در اواخر فبروری سال روان شدت گرفت و مذاکرات دو طرف نیز تا اکنون نتیجه ملموس نداشته است.
