لینک‌های قابل دسترسی

خبر تازه
جمعه ۲۲ قوس ۱۳۹۸ کابل ۰۲:۲۳

بعد از دپلوماسی کریکت، هند و پاکستان باید بعضی اندیشه های دیگر را آزمایش کنند


صدراعظم هند منموهن سنگ وهمتای پاکستانیش یوسف رضا گیلانی
مجله هفته وار ایکونومست چاپ لندن در شماره اخیر خود زیر عنوان "بعد از دپلوماسی کریکت، هند و پاکستان باید بعضی اندیشه های دیگر را آزمایش کنند" مقاله تحلیلی نوشته و در آغاز این مقاله می نویسد، اگر جنگ یک طرف گذاشته شود، هند و پاکستان به همان اندازه ای که مصادف شدن میان تیم های کریکت آنها را شیفته و فریفته می سازد هیچ چیز دیگر نمی سازد.

هردو کشور بتاریخ 30 ماه مارچ در یک جهان پر از هیجان و نا راحتی، در مسابقات نیمه فاینل در موهالی در شمال هند با هم دیدار کردند. برای تماشای این مسابقه مان موهن سنگ صدراعظم هند و همتای پاکستانی او یوسف رضا گیلانی که از طرف موهن سنگ برای تماشای بازی و در حاشیه برای مذاکره دعوت شده بود هردو حضور داشتند. این یک فرصت نادر و امیدوار کننده بود برای هردو کشوری که معمولاً دچار بد گمانی متقابل می باشند. حال لازم است تا این دو کشور دارای سلاح اتومی روی آن بنا کنند.

به نوشته مجله ایکونومست، تلاش های قبلی بر حسب دپلوماسی کریکت بی نتیجه بود. در سال 1987میلادی، ضیاوالحق دیکتاتور پاکستانی برای تماشای بازی کریکت به هند رفت. در سال 2005 میلادی پرویز مشرف آن را تعقیب نمود.

به هر صورت، باید گفته شود که فال نیک خاصتاً حالا آنقدر فرخنده معلوم نمی شود. زیرا هیچ یک از دو حکومت به آن اندازه قوی نیستند که به یکدیگر امتیاز بدهند. موضوع اصلاً دشوار است. هند می خواهد پاکستان آنهایی را که در عقب حمله سال 2008 شهر مومبای هند که در نتیجه آن 170 نفر کشته شدند و شاید جاسوس های خود شان هم شامل آنها بوده باشند، بازداشت نمایند. اما پاکستان می خواهد در باره وضیعت اکثریت مسلمان های کشمیر که هند آنرا بحیث یک جزو کامل قلمروخود می داند مذاکره کند.

بادر نظرداشت موضوع بزرگ متنازع فیه، آنها باید در قدم اول با موضوعات معتدل و کوچک آغاز نمایند. از جمله تجارت میان دو کشور که در حال حاضر به مشکل وجود ندارد. مجله می نویسد، به منظور این که مشوقات اقتصادی زمینه را برای صلح بوجود بی آورد، مواد مصرفی و تجارت باید تشویق گردد. هرگاه این کار به ترقی دادن میانه رو های محاصره شده پاکستانی کمک نماید، در آنصورت کار بسیار بهتر خواهد بود.

چیز دیگری که باید تشویق شود، تماس های رویاروی شدن است. بسیار کم مردم، دانشمندان، سیاست مداران، هنرمندان و یا توریست ها به کشوری که دیگر می روند. و آخر این که، هردو کشور با نهاد های منطقوی مانند انجمن همکاری منطقوی جنوب آسیا که مذاکرات باالمواجهه دپلوماتیک را آرام و آسانتر تنظیم می نماید بیشتر کار کنند.

طبعاً تدابیر معتدل یا نسبتاً کم آغاز کار است. زیرا پاکستان وهند هنوز بسیار موضوعات پیچیده را باید مطرح کنند. اما بهتر است این کار را زمانی کوشش کنند که اعتماد به رشد کردن آغاز کرده باشد.
XS
SM
MD
LG