روزنامهء سندی تایمز چاپ لندن مقالهء تحلیلی دارد زیر عنوان « ممکن عملیات مارجه آغاز خاتمه جنگ باشد»
روزنامه می نویسد، راه اندازی عملیات مشترک در جنگ افغانستان دارای اهمیت بزرگ است.
دگروال جیمز کاون قوماندان نیرو های بریتانوی در ولایت هلمند به این باور است که عملیات مارجه نقطه آغاز خاتمه بخشیدن شورش و حد اقل یک آزمایش است که آیا نیرو های افغان می توانند مسوولیت صلح و حفاظت کشور شان را به عهده بگیرند؟
دگروال جیمز می گوید:
«افغانستان عراق نیست و مقایسه موفقیت افزایش نیرو ها در عراق با افغانستان درست نمی باشد. اما شواهد نشان می دهد که افزایش نیرو ها موثر است، حتی منقدین یقیناً تایید می کنند که اقدام جسورانه ضرورت بود تا این جنگ فرسایشی را به یک مرحله جدید تبدیل کند. به درستی که استراتیژی آگاهی دادن قبلی به دشمن، باید در میان درجه بندی تاکتیک های ناشناخته نظامی جا داده شود. شرط این بود که طالب ها فرار می کنند و تا اندازهء زیاد هم دیده شد که چنین چیزی درست از آب بر آمد.»
نشریه می افزاید، جنرال مک کرستال قوماندان نیرو های ناتو در افغانستان در باره «برداشت یک جنگ» صحبت می کند.
برداشت در برتانیا حد اقل این بود که عساکر روز به روز توسط مواد انفجاری کشته می شوند و جنگ هم بلاخره به ناکامی می انجامد. بناءً یک عملیات موفقانه باید این وسعت را داشته باشد تا این برداشت را تغییر بدهد تا جنرال ها را در داخل بریتانیا متقاعد سازد که واقعاً موفقیت به دست آمده است.
اما مشکل کار این است، طالب های که امروز فرار کرده اند فردا بر می گردند.
نشریه در ادامه می نویسد، به اساس گفته های وزارت دفاع بریتانیا، عملیات مارجه آغاز یک روند سه مرحله یی می باشد.
«زمانیکه ولسوالی های مارجه و نادعلی از وجود شورشیان طالب پاک شدند، تلاش ها برای تربیه نیرو های افغان به شمول قوای پولیس و نیرو های امنیتی شدت خواهد یافت و مرحله سوم، مدغم ساختن شورشیان به جامعه افغانی می باشد. هر چند ما از این مرحله هنوز فاصله داریم.»
پلان جنرال مک کرستال این است تا ساحه 200 میل الی سرحد پاکستان را مصون بسازد.
هدف او مجبور ساختن طالب ها به مذاکره می باشد. اما این که آیا این پلان جنرال مک کرستال، با پلان بارک اوباما مبنی بر آغاز خروج نیرو ها در ماه جولای سال آینده سازگار است یا خیر، باید منتظر ماند.
هر گاه چنین کار تحقق پیدا کند، در آن صورت عملکرد نیرو های افغان در چند هفته آینده نهایت مهم خواهد بود.
عملیات مشترک طوریکه از نامش پیداست، موفقیت دراز مدت بزرگ ترین عملیات نظامی را که از سال 2001 به این طرف بی سابقه بوده، تعین خواهد کرد.
اما باید گفت که زود یا دیر، نیرو های خارجی باید افغانستان را ترک کنند.
بناءً یک عملیات موفقیت آمیز می تواند یک نقطه آغاز ختم جنگ و خشونت در افغانستان و آغاز حاکمیت ملی مبنی بر استقلال اقتصادی و سیاسی باشد.
روزنامه می نویسد، راه اندازی عملیات مشترک در جنگ افغانستان دارای اهمیت بزرگ است.
دگروال جیمز کاون قوماندان نیرو های بریتانوی در ولایت هلمند به این باور است که عملیات مارجه نقطه آغاز خاتمه بخشیدن شورش و حد اقل یک آزمایش است که آیا نیرو های افغان می توانند مسوولیت صلح و حفاظت کشور شان را به عهده بگیرند؟
دگروال جیمز می گوید:
«افغانستان عراق نیست و مقایسه موفقیت افزایش نیرو ها در عراق با افغانستان درست نمی باشد. اما شواهد نشان می دهد که افزایش نیرو ها موثر است، حتی منقدین یقیناً تایید می کنند که اقدام جسورانه ضرورت بود تا این جنگ فرسایشی را به یک مرحله جدید تبدیل کند. به درستی که استراتیژی آگاهی دادن قبلی به دشمن، باید در میان درجه بندی تاکتیک های ناشناخته نظامی جا داده شود. شرط این بود که طالب ها فرار می کنند و تا اندازهء زیاد هم دیده شد که چنین چیزی درست از آب بر آمد.»
نشریه می افزاید، جنرال مک کرستال قوماندان نیرو های ناتو در افغانستان در باره «برداشت یک جنگ» صحبت می کند.
برداشت در برتانیا حد اقل این بود که عساکر روز به روز توسط مواد انفجاری کشته می شوند و جنگ هم بلاخره به ناکامی می انجامد. بناءً یک عملیات موفقانه باید این وسعت را داشته باشد تا این برداشت را تغییر بدهد تا جنرال ها را در داخل بریتانیا متقاعد سازد که واقعاً موفقیت به دست آمده است.
اما مشکل کار این است، طالب های که امروز فرار کرده اند فردا بر می گردند.
نشریه در ادامه می نویسد، به اساس گفته های وزارت دفاع بریتانیا، عملیات مارجه آغاز یک روند سه مرحله یی می باشد.
«زمانیکه ولسوالی های مارجه و نادعلی از وجود شورشیان طالب پاک شدند، تلاش ها برای تربیه نیرو های افغان به شمول قوای پولیس و نیرو های امنیتی شدت خواهد یافت و مرحله سوم، مدغم ساختن شورشیان به جامعه افغانی می باشد. هر چند ما از این مرحله هنوز فاصله داریم.»
پلان جنرال مک کرستال این است تا ساحه 200 میل الی سرحد پاکستان را مصون بسازد.
هدف او مجبور ساختن طالب ها به مذاکره می باشد. اما این که آیا این پلان جنرال مک کرستال، با پلان بارک اوباما مبنی بر آغاز خروج نیرو ها در ماه جولای سال آینده سازگار است یا خیر، باید منتظر ماند.
هر گاه چنین کار تحقق پیدا کند، در آن صورت عملکرد نیرو های افغان در چند هفته آینده نهایت مهم خواهد بود.
عملیات مشترک طوریکه از نامش پیداست، موفقیت دراز مدت بزرگ ترین عملیات نظامی را که از سال 2001 به این طرف بی سابقه بوده، تعین خواهد کرد.
اما باید گفت که زود یا دیر، نیرو های خارجی باید افغانستان را ترک کنند.
بناءً یک عملیات موفقیت آمیز می تواند یک نقطه آغاز ختم جنگ و خشونت در افغانستان و آغاز حاکمیت ملی مبنی بر استقلال اقتصادی و سیاسی باشد.