مجتمع مخالفین استفاده از ماین ها و بمب های خوشه یی در افغانستان، از طرف های درگیر در این کشور خواسته اند تا استفاده از این بمب ها و راکت ها را که بیشتر قربانیان آن افراد ملکی هستند، متوقف بسازند.
سیف الدین نظام مسوول اجراییوی مرکز معلولین افغان و یکی از اعضای ایتلاف مخالفین استفاده از بمب ها و راکت های خوشه یی در حاشیه یک نشست که به مناسبت ترغیب طرف های درگیر برای عدم استفاده از مواد انفجاری برگزار شده بود، به رادیو آزادی در مورد اضرار استفاده از این بمب ها و راکت ها چنین گفت:
«قربانی استعمال بمب های خوششه یی و ماین های ضد پرسونل اکثراً شهروندان غیر نظامی به شمول اطفال و زنان می باشند. تقاضای من از سازمان های عضو ضد ایتلاف بمب های خوشه یی و از تمام جوانب درگیر این است که از استعمال هم چو مهمات جلوگیری کنند.»
در همین حال ثریا پیکان معین وزارت امور شهدا و معلولین افغانستان که در این گردهمایی اشتراک کرده بود، گفت که دولت افغانستان در ماه اگست سال گذشته معاهده منع استفاده از بمب ها و راکت های خوشه یی را امضا کرده است، اما نیاز است تا یک قانون در این زمینه تصویب و به اجرا گذاشته شود.
دولت افغانستان هم چنان معاهده عدم استفاده از ماین های زمینی را نیز امضا کرده و گفته است که هیچ گاهی از ماین های زمینی و بمب ها و راکت های خوشه یی استفاده نخواهد کرد.
اما سازمان ملل متحد در افغانستان می گوید که تا هنوز هم در این کشور از ماین ها و بمب های خوشه یی استفاده می شود.
یکی از باشنده گان کابل که قربانی مواد انفجاری است، چنین می گوید:
« من یکی از کسانی استم که از سبب استعمال بمب های خوشه یی معلول شده ام. این یک نوع بمب امریکایی بود. من در اثر این حادثه دو پا و یک انگشت دستم را از دست داده ام.»
به اساس ارقامی که ارایه شده است، 98 درصد قربانیان مواد انفجاری در افغانستان افراد ملکی و خصوصاً اطفال هستند.
گفته می شود که در افغانستان بمب های خوشه یی در زمان حضور نیرو های شوروی سابق در سال های 1980 تا 1982 استفاده شده و در جنگ های تنظیمی پس از سقوط رژیم تحت حمایت شوروی سابق نیز مورد استفاده قرار گرفته است.
گزارش های نیز وجود دارد که در سال های 2001 و 2002 نیرو های بین المللی علیه طالبان مسلح نیز از این بمب ها استفاده کرده اند، اما تا اکنون روشن نیست که حالا هم از این نوع بمب ها و راکت ها استفاده می شود یا خیر.
گزارش از فرشته «ندا»
سیف الدین نظام مسوول اجراییوی مرکز معلولین افغان و یکی از اعضای ایتلاف مخالفین استفاده از بمب ها و راکت های خوشه یی در حاشیه یک نشست که به مناسبت ترغیب طرف های درگیر برای عدم استفاده از مواد انفجاری برگزار شده بود، به رادیو آزادی در مورد اضرار استفاده از این بمب ها و راکت ها چنین گفت:
«قربانی استعمال بمب های خوششه یی و ماین های ضد پرسونل اکثراً شهروندان غیر نظامی به شمول اطفال و زنان می باشند. تقاضای من از سازمان های عضو ضد ایتلاف بمب های خوشه یی و از تمام جوانب درگیر این است که از استعمال هم چو مهمات جلوگیری کنند.»
در همین حال ثریا پیکان معین وزارت امور شهدا و معلولین افغانستان که در این گردهمایی اشتراک کرده بود، گفت که دولت افغانستان در ماه اگست سال گذشته معاهده منع استفاده از بمب ها و راکت های خوشه یی را امضا کرده است، اما نیاز است تا یک قانون در این زمینه تصویب و به اجرا گذاشته شود.
دولت افغانستان هم چنان معاهده عدم استفاده از ماین های زمینی را نیز امضا کرده و گفته است که هیچ گاهی از ماین های زمینی و بمب ها و راکت های خوشه یی استفاده نخواهد کرد.
اما سازمان ملل متحد در افغانستان می گوید که تا هنوز هم در این کشور از ماین ها و بمب های خوشه یی استفاده می شود.
یکی از باشنده گان کابل که قربانی مواد انفجاری است، چنین می گوید:
« من یکی از کسانی استم که از سبب استعمال بمب های خوشه یی معلول شده ام. این یک نوع بمب امریکایی بود. من در اثر این حادثه دو پا و یک انگشت دستم را از دست داده ام.»
به اساس ارقامی که ارایه شده است، 98 درصد قربانیان مواد انفجاری در افغانستان افراد ملکی و خصوصاً اطفال هستند.
گفته می شود که در افغانستان بمب های خوشه یی در زمان حضور نیرو های شوروی سابق در سال های 1980 تا 1982 استفاده شده و در جنگ های تنظیمی پس از سقوط رژیم تحت حمایت شوروی سابق نیز مورد استفاده قرار گرفته است.
گزارش های نیز وجود دارد که در سال های 2001 و 2002 نیرو های بین المللی علیه طالبان مسلح نیز از این بمب ها استفاده کرده اند، اما تا اکنون روشن نیست که حالا هم از این نوع بمب ها و راکت ها استفاده می شود یا خیر.
گزارش از فرشته «ندا»