سازمان ملل متحد نام های 10 تن از افراد گروه طالبان و 35 تن از افراد وابسته به شبکه القاعده را از لست سیاه شورای امنیت حذف کرده است.
توماس مایر هارتینگ سفیر اتریش در سازمان ملل متحد که رهبری هیات موظف شده از سوی شورای امنیت را در مورد حذف نام های افراد شامل شده در فهرست سیاه به عهده دارد، گفته است که 45 تن از این لست حذف شده اند.
به گفته او، این اقدام بر اساس تقاضا های حکومت ها صورت گرفته اما به صورت واضح نام های این افراد افشا نه شده است.
آقای هارتینگ می گوید که 10 تن از این افراد با گروه طالبان و 35 تن دیگر به نحوی با شبکه القاعده ارتباط داشته اند.
در لست سیاه شورای امنیت سازمان ملل متحد، اکنون 443 تن باقی مانده اند که 132 تن شان مربوط گروه طالبان و 311 تن دیگر با شبکه القاعده ارتباط دارند.
افرادی که نام های شان در این فهرست شامل است، روی دارایی ها و سفر های شان ممنوعیت های وجود خواهد داشت.
هفته گذشته هم نام های پنج تن از افرادی که قبلاً با گروه طالبان روابط داشتند، از لست سیاه حذف شد.
این افراد شامل عبدالستار پکتین، عبدالحکیم مجاهد، نماینده طالبان در سازمان ملل متحد، عبدالسلام ضعیف سفیر اسبق طالبان در اسلام آباد و دو مقامات دیگر طالبان بودند.
مایر هارتینگ که هژده ماه را روی نظارت همین تحریم ها سپری کرده، می گوید که ساده نیست تا افراد مرده را از لست سیاه بیرون کرد.
به گفته او، آنها نیاز دارند تا در مورد دارایی کسانی که در گذشته اند، جمع آوری کنند و این اقدام نیاز به وقت دارد.
در این حال، ریچارد باریت هم آهنگ کننده بخش تحلیل و نظارت از تحریم های سازمان ملل متحد می گوید که یک صد و بیست کشور که تقریباً دو در سوم اعضای سازمان ملل متحد را تشکیل می دهند، نه تنها خواهان دریافت اطلاعات در این مورد شده اند، بلکه می خواهند تا نظراتی را در مورد نحوه تحریم ها مطرح کنند.
به گفته او، بنابر کمبود ظرفیت ها در افغانستان که بسیار از نام ها در آن کشور اساس دارد، بسیار مشکل بود که معلومات دقیق را از مقامات در آنجا به دست آورد.
اما او اشاره کرد که مقامات افغان تلاش کردند و وقت خود را برای جمع آوری اطلاعاتی که سازمان ملل به آن نیاز داشت، صرف کردند.
رییس جمهور کرزی به منظور تلاش ها جهت تامین صلح از شورای امنیت سازمان ملل متحد خواسته بود تا نام های آن عده از رهبران طالبان را که با شبکه القاعده روابطی ندارد، از فهرست سیاه سازمان ملل متحد حذف کند.
نام های تعدادی از افراد گروه طالبان و شبکه القاعده با صدور قطعنامه 1267 سازمان ملل متحد، در ماه اکتوبر سال 1999 میلادی در لست سیاه شامل شد.
طالبان در آن زمان بالای تقریباً 90 درصد افغانستان حاکمیت داشتند و بنابر حمایت از اسامه بن لادن رهبر شبکه القاعده، نام های تعدادی از آنها نیز در این فهرست شامل شد.
توماس مایر هارتینگ سفیر اتریش در سازمان ملل متحد که رهبری هیات موظف شده از سوی شورای امنیت را در مورد حذف نام های افراد شامل شده در فهرست سیاه به عهده دارد، گفته است که 45 تن از این لست حذف شده اند.
به گفته او، این اقدام بر اساس تقاضا های حکومت ها صورت گرفته اما به صورت واضح نام های این افراد افشا نه شده است.
آقای هارتینگ می گوید که 10 تن از این افراد با گروه طالبان و 35 تن دیگر به نحوی با شبکه القاعده ارتباط داشته اند.
در لست سیاه شورای امنیت سازمان ملل متحد، اکنون 443 تن باقی مانده اند که 132 تن شان مربوط گروه طالبان و 311 تن دیگر با شبکه القاعده ارتباط دارند.
افرادی که نام های شان در این فهرست شامل است، روی دارایی ها و سفر های شان ممنوعیت های وجود خواهد داشت.
هفته گذشته هم نام های پنج تن از افرادی که قبلاً با گروه طالبان روابط داشتند، از لست سیاه حذف شد.
این افراد شامل عبدالستار پکتین، عبدالحکیم مجاهد، نماینده طالبان در سازمان ملل متحد، عبدالسلام ضعیف سفیر اسبق طالبان در اسلام آباد و دو مقامات دیگر طالبان بودند.
مایر هارتینگ که هژده ماه را روی نظارت همین تحریم ها سپری کرده، می گوید که ساده نیست تا افراد مرده را از لست سیاه بیرون کرد.
به گفته او، آنها نیاز دارند تا در مورد دارایی کسانی که در گذشته اند، جمع آوری کنند و این اقدام نیاز به وقت دارد.
در این حال، ریچارد باریت هم آهنگ کننده بخش تحلیل و نظارت از تحریم های سازمان ملل متحد می گوید که یک صد و بیست کشور که تقریباً دو در سوم اعضای سازمان ملل متحد را تشکیل می دهند، نه تنها خواهان دریافت اطلاعات در این مورد شده اند، بلکه می خواهند تا نظراتی را در مورد نحوه تحریم ها مطرح کنند.
به گفته او، بنابر کمبود ظرفیت ها در افغانستان که بسیار از نام ها در آن کشور اساس دارد، بسیار مشکل بود که معلومات دقیق را از مقامات در آنجا به دست آورد.
اما او اشاره کرد که مقامات افغان تلاش کردند و وقت خود را برای جمع آوری اطلاعاتی که سازمان ملل به آن نیاز داشت، صرف کردند.
رییس جمهور کرزی به منظور تلاش ها جهت تامین صلح از شورای امنیت سازمان ملل متحد خواسته بود تا نام های آن عده از رهبران طالبان را که با شبکه القاعده روابطی ندارد، از فهرست سیاه سازمان ملل متحد حذف کند.
نام های تعدادی از افراد گروه طالبان و شبکه القاعده با صدور قطعنامه 1267 سازمان ملل متحد، در ماه اکتوبر سال 1999 میلادی در لست سیاه شامل شد.
طالبان در آن زمان بالای تقریباً 90 درصد افغانستان حاکمیت داشتند و بنابر حمایت از اسامه بن لادن رهبر شبکه القاعده، نام های تعدادی از آنها نیز در این فهرست شامل شد.