با آنکه ادارهء امنیت ملی افغانستان کشته شدن یکی از رهبران ارشد طالبان بنام مولوی اسمعیل و حدود بیست و پنج تن دیگر را تایید می کند، اما از طالبان خواسته است، با رییس جمهور کرزی و سایر مقامات افغان مذاکرات صلح را بطور مستقیم انجام دهند.
رحمت الله نبیل رییس ادارهء امنیت ملی افغانستان بتاریخ اول می این اظهارات را به مشرانو جرگهء افغانستان کرده است.
یک مقام افغان که از افشای نامش خودداری کرده، به رادیو آزادی گفته است، این رهبران طالبان که به خاطر مذاکرات صلح با حکومت افغانستان در شهر کویتهء پاکستان دستگیر شده بودند، کشته شده اند.
منابع آگاه می گویند، اعضای مهم تشکیلات طالبان مانند مولوی اسمعیل، مولوی شهیدخیل والی طالبان برای لغمان، قاری احمدالله ورور رییس استخبارات رژیم سابق طالبان، با تعدادی از افراد مهم دیگر آن گروه بروز شنبه به اتهام اینکه گویا از دستور ملا محمد عمر رهبر طالبان سرپیچی کرده و به مذاکرات صلح با دولت افغانستان نظر مساعد نشان داده اند، به درخواست ادارهء استخباراتی آِ، اس، آی پاکستان، کشته شده اند.
آغا جان معتصم سابق رییس شورای کویته و وزیر مالیهء رژیم طالبان هفتهء گذشته به روزنامهء امریکایی دیلی بیست گفته بود، برخی دوستان در شورای کویته در مورد مسالهء افغانستان با وی اختلاف نظر دارند.
از اختلافات داخلی در شورای کویته در حالی صحبت می شود که تعدادی از رهبران سابق رژیم طالبان می گویند، در این اواخر ادارهء استخباراتی آِی، اس، آی پاکستان بیشتر متوجهء آن رهبران طالبان است که می خواهند مذاکرات صلح را با حکومت افغانستان انجام دهند.
مولوی محمد اسمعیل معاون شورای نظامی کویته و مسوولیت امنیتی را در برخی مناطق افغانستان به عهده داشت.
یک مقام امنیتی افغان که از افشای نامش خودداری کرده است، در صحبت با رادیو آزادی گفت، در این اوخر مولوی اسمعیل به منظور مذاکرات صلح با حکومت افغانستان تماس گرفته، تعهد کرده بود که در ولایات غزنی، وردک، زابل و پکتیا فعالیت نخواهند کرد. وی همچنان تعهد کرده بود که در این مناطق امنیت را تامین می کنند.
منبع خبر می گوید، مولوی اسمعیل با فرستاده گان برخی کشورهای خارجی نیز ملاقات کرده بود و زمانیکه ادارهء استخباراتی آِ، اس، آی پاکستان از این مساله مطلع شد، به قتل آن ها اقدام کرد.
به گفتهء این مقام اکثر رهبران کشته شدهء طالبان قوماندانان آن گروه در ولایات غزنی، وردک، زابل وبرخی مناطق دیگر بوده اند.
یک مقام محلی شورای عالی صلح افغانستان نیز پذیرفته است که در این اوخر مولوی اسمعیل با وی تماس های را بر قرار کرده بود.
مولوی اسمعیل در اصل باشنده ولایت غزنی است. داکتر غنی مسوول آگاهی عامهء شورای ولایتی صلح ولایت غزنی که از اقارب نزدیک مولوی اسمعیل می باشد در صحبت با رادیو آزادی پذیرفته است که مولوی اسمعیل با وی صحبت های را انجام داده بود.
با نشر خبر ها در مورد کشته شدن مولوی اسمعیل و حدود بیست و پنج تن دیگر، طالبان بطور فوری و با الفاظ جدی آن را رد کرده، تبلیغات خوانده اند.
در اعلامیهء که توسط ذبیح الله مجاهد به رسانه های خبری ارسال شده، گفته شده است:
«آوازه ها و افواهات در مورد اینکه مولوی اسمعیل و حدود بیست و پنج تن دیگر در کدام کشور همسایه کشته شده اند، از حقیقت دور و دروغ محض می باشد.»
طالبان می گویند مولوی اسمعیل کاملاً صحت دارد، اما ثابت کردن این مساله دشوارست.
قبلاً در ماه فبروری سال 2010 ملا عبدالغنی برادر که می خواست با دولت افغانستان مذاکرات صلح را انجام دهد؛ بطور مرموز توسط پاکستان دستگیر شد و این مساله پروسهء مذاکرات صلح را کندتر ساخت.
در سال 2007 ملا عبید الله وزیر دفاع رژیم سابق طالبان توسط پاکستان دستگیر شد و بعد هم در سال 2010 گویا در اثر حملهء قلبی در زندان استخبارات پاکستان وفات کرد. گفته می شود وی نیز از مذاکرات صلح حمایت می کرد.
یک تعدادی دیگری از قوماندانان مهم طالبان همین اکنون در زندان های پاکستان بسر می برند.
پاکستان در مذاکرات صلح خود را یکی از جوانب مهم تصور کرده، تلاش می کند در این پروسه نقش عمده را بازی کند.
پاکستان متهم است که ادارهء استخبارتیش از تندروان و افراطگران اسلامی به شمول شبکهء حقانی که در مناطق قباییلی پاکستان دارای پناهگاه های امن است، حمایت می کند. شبکهء حقانی حملات متعددی را بر اهداف افغان و بین المللی تنظیم کرده و این سلسله همچنان ادامه دارد.
قبل از آنکه طالبان مذاکرات مستقیم را با امریکا آغاز کنند در لحن آن ها نرمش مشاهده می شد، اما چندی قبل اعلان کردند که مذاکرات را با جانب امریکایی به تعویق انداخته، منتظر اند تا به خاطر ایجاد فضای اعتماد اقدامات عملی انجام داده شود و امریکا تعهداتش را عملی کند.
اما چرا ایالات متحدهءامریکا و حکومت افغانستان نتوانسته اند، امنیت طالبانی را که به مذاکرات صلح علاقمندی دارند، تامین کنند؟
مایکل اوهانلون کارشناس انستیتوت بروکینز واشینگتن می گوید:
«مارک گروسمن فرستادهء خاص امریکا برای افغانستان و پاکستان نمی تواند مصوونیت طالبان را در پاکستان تضمین کند، اما در افغانستان نیرو های خارجی برای تامین مصوونیت آنها تلاش های همه جانبهء را به خرچ خواهند داد. اما اگر آی، اس، آی جلو خروج آن ها را از پاکستان می گیرد پس این یک موضوع مجزا است.»
مایکل اوهانلون می گوید هنوز هم گروه های وجود دارند که منفعت شان را در جنگ مشاهده می کنند. با آنکه بعد از سرنگون شدن رژیم طالبان مخفی گاه ملا محمد عمر رهبر طالبان معلوم نیست و با رسانه های خبری صحبت نکرده است، اما سخنگویان طالبان می گوید وی زنده می باشد.
یک رهبر طالبان که از افشای نامش خودداری کرده است، بروز دوشنبه کشته شدن استاد یاسر یک رهبر مهم دیگر طالبان را در اسارات ادارهء استخباراتی پاکستان تایید کرد.
بر اساس گزارش های رسیده از پاکستان، استاد یاسر از چندین سال به اینسو در زندان ادارهء استخباراتی پاکستان بسر می برد. اما تا هنوز معلوم نیست که استاد یاسر چی وقت و چگونه کشته شده است؟
هر گاه کشته شدن رهبران ارشد طالبان، مولوی اسمعیل و حدود بیست و پنج تن دیگر رسماً تایید شود، در مورد نیت پاکستان در قبال صلح در افغانستان شک و تردید ها بیشتر خواهد شد و از گذشته ها نیز پاکستان به پیروی از سیاست دو رو و پر از تذویر در قبال افغانستان متهم می باشد.
رحمت الله نبیل رییس ادارهء امنیت ملی افغانستان بتاریخ اول می این اظهارات را به مشرانو جرگهء افغانستان کرده است.
یک مقام افغان که از افشای نامش خودداری کرده، به رادیو آزادی گفته است، این رهبران طالبان که به خاطر مذاکرات صلح با حکومت افغانستان در شهر کویتهء پاکستان دستگیر شده بودند، کشته شده اند.
منابع آگاه می گویند، اعضای مهم تشکیلات طالبان مانند مولوی اسمعیل، مولوی شهیدخیل والی طالبان برای لغمان، قاری احمدالله ورور رییس استخبارات رژیم سابق طالبان، با تعدادی از افراد مهم دیگر آن گروه بروز شنبه به اتهام اینکه گویا از دستور ملا محمد عمر رهبر طالبان سرپیچی کرده و به مذاکرات صلح با دولت افغانستان نظر مساعد نشان داده اند، به درخواست ادارهء استخباراتی آِ، اس، آی پاکستان، کشته شده اند.
آغا جان معتصم سابق رییس شورای کویته و وزیر مالیهء رژیم طالبان هفتهء گذشته به روزنامهء امریکایی دیلی بیست گفته بود، برخی دوستان در شورای کویته در مورد مسالهء افغانستان با وی اختلاف نظر دارند.
از اختلافات داخلی در شورای کویته در حالی صحبت می شود که تعدادی از رهبران سابق رژیم طالبان می گویند، در این اواخر ادارهء استخباراتی آِی، اس، آی پاکستان بیشتر متوجهء آن رهبران طالبان است که می خواهند مذاکرات صلح را با حکومت افغانستان انجام دهند.
مولوی محمد اسمعیل معاون شورای نظامی کویته و مسوولیت امنیتی را در برخی مناطق افغانستان به عهده داشت.
یک مقام امنیتی افغان که از افشای نامش خودداری کرده است، در صحبت با رادیو آزادی گفت، در این اوخر مولوی اسمعیل به منظور مذاکرات صلح با حکومت افغانستان تماس گرفته، تعهد کرده بود که در ولایات غزنی، وردک، زابل و پکتیا فعالیت نخواهند کرد. وی همچنان تعهد کرده بود که در این مناطق امنیت را تامین می کنند.
منبع خبر می گوید، مولوی اسمعیل با فرستاده گان برخی کشورهای خارجی نیز ملاقات کرده بود و زمانیکه ادارهء استخباراتی آِ، اس، آی پاکستان از این مساله مطلع شد، به قتل آن ها اقدام کرد.
به گفتهء این مقام اکثر رهبران کشته شدهء طالبان قوماندانان آن گروه در ولایات غزنی، وردک، زابل وبرخی مناطق دیگر بوده اند.
یک مقام محلی شورای عالی صلح افغانستان نیز پذیرفته است که در این اوخر مولوی اسمعیل با وی تماس های را بر قرار کرده بود.
مولوی اسمعیل در اصل باشنده ولایت غزنی است. داکتر غنی مسوول آگاهی عامهء شورای ولایتی صلح ولایت غزنی که از اقارب نزدیک مولوی اسمعیل می باشد در صحبت با رادیو آزادی پذیرفته است که مولوی اسمعیل با وی صحبت های را انجام داده بود.
با نشر خبر ها در مورد کشته شدن مولوی اسمعیل و حدود بیست و پنج تن دیگر، طالبان بطور فوری و با الفاظ جدی آن را رد کرده، تبلیغات خوانده اند.
در اعلامیهء که توسط ذبیح الله مجاهد به رسانه های خبری ارسال شده، گفته شده است:
«آوازه ها و افواهات در مورد اینکه مولوی اسمعیل و حدود بیست و پنج تن دیگر در کدام کشور همسایه کشته شده اند، از حقیقت دور و دروغ محض می باشد.»
طالبان می گویند مولوی اسمعیل کاملاً صحت دارد، اما ثابت کردن این مساله دشوارست.
قبلاً در ماه فبروری سال 2010 ملا عبدالغنی برادر که می خواست با دولت افغانستان مذاکرات صلح را انجام دهد؛ بطور مرموز توسط پاکستان دستگیر شد و این مساله پروسهء مذاکرات صلح را کندتر ساخت.
در سال 2007 ملا عبید الله وزیر دفاع رژیم سابق طالبان توسط پاکستان دستگیر شد و بعد هم در سال 2010 گویا در اثر حملهء قلبی در زندان استخبارات پاکستان وفات کرد. گفته می شود وی نیز از مذاکرات صلح حمایت می کرد.
یک تعدادی دیگری از قوماندانان مهم طالبان همین اکنون در زندان های پاکستان بسر می برند.
پاکستان در مذاکرات صلح خود را یکی از جوانب مهم تصور کرده، تلاش می کند در این پروسه نقش عمده را بازی کند.
پاکستان متهم است که ادارهء استخبارتیش از تندروان و افراطگران اسلامی به شمول شبکهء حقانی که در مناطق قباییلی پاکستان دارای پناهگاه های امن است، حمایت می کند. شبکهء حقانی حملات متعددی را بر اهداف افغان و بین المللی تنظیم کرده و این سلسله همچنان ادامه دارد.
قبل از آنکه طالبان مذاکرات مستقیم را با امریکا آغاز کنند در لحن آن ها نرمش مشاهده می شد، اما چندی قبل اعلان کردند که مذاکرات را با جانب امریکایی به تعویق انداخته، منتظر اند تا به خاطر ایجاد فضای اعتماد اقدامات عملی انجام داده شود و امریکا تعهداتش را عملی کند.
اما چرا ایالات متحدهءامریکا و حکومت افغانستان نتوانسته اند، امنیت طالبانی را که به مذاکرات صلح علاقمندی دارند، تامین کنند؟
مایکل اوهانلون کارشناس انستیتوت بروکینز واشینگتن می گوید:
«مارک گروسمن فرستادهء خاص امریکا برای افغانستان و پاکستان نمی تواند مصوونیت طالبان را در پاکستان تضمین کند، اما در افغانستان نیرو های خارجی برای تامین مصوونیت آنها تلاش های همه جانبهء را به خرچ خواهند داد. اما اگر آی، اس، آی جلو خروج آن ها را از پاکستان می گیرد پس این یک موضوع مجزا است.»
مایکل اوهانلون می گوید هنوز هم گروه های وجود دارند که منفعت شان را در جنگ مشاهده می کنند. با آنکه بعد از سرنگون شدن رژیم طالبان مخفی گاه ملا محمد عمر رهبر طالبان معلوم نیست و با رسانه های خبری صحبت نکرده است، اما سخنگویان طالبان می گوید وی زنده می باشد.
یک رهبر طالبان که از افشای نامش خودداری کرده است، بروز دوشنبه کشته شدن استاد یاسر یک رهبر مهم دیگر طالبان را در اسارات ادارهء استخباراتی پاکستان تایید کرد.
بر اساس گزارش های رسیده از پاکستان، استاد یاسر از چندین سال به اینسو در زندان ادارهء استخباراتی پاکستان بسر می برد. اما تا هنوز معلوم نیست که استاد یاسر چی وقت و چگونه کشته شده است؟
هر گاه کشته شدن رهبران ارشد طالبان، مولوی اسمعیل و حدود بیست و پنج تن دیگر رسماً تایید شود، در مورد نیت پاکستان در قبال صلح در افغانستان شک و تردید ها بیشتر خواهد شد و از گذشته ها نیز پاکستان به پیروی از سیاست دو رو و پر از تذویر در قبال افغانستان متهم می باشد.