بازاری که مردم آنرا " اوباما بازار" می نامند زمانی در آن از بوت ها و بستره های عسکری گرفته تا وسایل الیکترونیکی مستعمل، لباس های پلنگی، مواد خوراکی کنزرف شدهء امریکایی و غیره به وفرت یافت می شد.
ولی کوچه های پُرگرد و خاک این بازار که در دو طرف آن غرفه های بی شمار وجود دارد اکنون خالی به نظر می رسند. هنوز هم مشتریان می توانند اشیای مورد نیاز خود را در این بازار بخرند ولی با کاهش تدارکات تعداد مشتریان هم کمتر شده است.
کار و بار در این بازار سال گذشته هنگامیکه پایگاه های نظامیان خارجی مسدود شد به صورت حاد پائین آمد. چون اکثریت مواد و وسایل فروش در این بازار از سوی این پایگاه ها تدارک می شد.
شعیب، یکی از دکانداران می گوید:
" فروشات نظر به سابق که بسنجیم فعلاً ده فیصد است. روزی میشه که ما کرایه دکانه پوره کده نمی تانیم. همین مسایل 2014 شد، سطح کار بسیار پائین آمد. حالا ما بیکارهستیم. صبح می آئیم تا شام قرار قصه می کنیم، دکانداری چیزی نیست."
شعیب که سال گذشته روزانه دو هزار افغانی کمایی می کرد اکنون صد افغانی کار می کند.
او می گوید، اگر کار و بار به همین منوال ادامه یابد در چند ماه آینده دوکان خود را مسدود می سازد.
دکانداران می گویند با کاهش تولیدات امریکایی، طاقچه های دوکان های آنها از تولیدات کم کیفیت کشور های همسایه چون ایران، چین و پاکستان پُر شده است.
در اوج حضور قوای خارجی در سال 2011 در افغانستان 130 هزار عسکر در800 پایگاه در این کشور حضور داشتند. ولی تا پایان سال گذشته شمار این پایگاه ها به هشتاد پایگاه کاهش یافت.
در چندماه اخیر پایگاه های بیشتر مسدود شدند و تا پایان سال جاری شاید چند پایگاه انگشت شمار در افغانستان باقی بماند.
مسدود شدن این پایگاه ها تاثیر زیان آوری بر اقتصاد کشور داشته است.
سطح بیکاری افزایش یافته و تاجران سرمایه های خود را با خود به خارج می برند.
شاه غاسی از لغمان یک دکاندار دیگر اوباما بازار که مدت شش سال در این بازار کار و بار داشته می گوید فضای عدم اطمینان را که خروج قوای بین المللی و انتخابات مورد نزاع در کشور ایجاد کرده مردم را نگران ساخته است:
" امنیت که بهتر باشد مردم سرمایه گذاری می کنند. وقتیکه سرمایه گذاری شد کار پیدا می شود مثل روابط زنجیر است. اگر یک قسمت زنجیر تکان بخورد قسمت های دیگر هم تکان می خورد."
بازاری که اکنون به نام اوباما مسمی شده در سه دههء گذشته چندین نام دیگر داشته است.
این بازار در آغاز بریژنیف بازار نامیده می شد. رئیس جمهور اتحاد شوروی سابق که دستور مداخله نظامی در افغانستان در سال 1979 را صادر کرد. سپس به نام بوش بازار، رئیس جمهور سابق امریکا یاد می شد که در سال 2001 به افغانستان عسکر فرستاد.
دکانداران در بارهء نام آینده این بازار با هم مزاح و شوخی می کنند.
یکی می گوید که این بازار باید به نام عبدالله عبدالله نامزد ریاست جمهوری مسمی شود ولی دیگری می گوید که نه بهتر است به نام رقیب وی اشرف غنی احمدزی مسمی شود.
و حتی یک دکاندار سابقه دار می گوید که این بازار باید به نام حامد کرزی که در سیزده سال گذشته کشور را رهبری کرد مسمی شود.
ولی دکاندار دیگر به نام جمال خان می گوید که اوباما بازار باید نام کنونی خود را حفظ کند.
او می گوید: " امریکایی ها در این کشور مداخله کردند ولی فراموش نکنیم که آنها انکشاف اقتصادی را نیز با خود آوردند."