هزاران نفر که بسیاری‌شان باغدارند از ناامنی‌های تازه در ولسوالی قیصار گریخته و عمدتاً به شهر میمنه مرکز ولایت فاریاب پناه آورده اند.

محمد عالم پهلوان یکی از بی‌جاشدگان است. او می‌گوید باغِ انگورش را در قیصار رها کرده و اکنون با ده عضو خانواده‌اش در خانۀ کرایی در گوشه‌ای از شهر میمنه زندگی می‌کند.

عالم پهلوان به رادیو آزادی گفت که پارسال پانزده صد سیر کشمش جمع آوری کرده بود. اما امسال همه چیز به هم خورده: "در قیصار فعلاً جنگ شدید میان نیروهای امنیتی و گروه طالبان جریان دارد. ما فرار کردیم. کشمش‌های ما در آنجا مانده است. زیاد خسارت دیدیم. فرصت نیافتیم که کشمش‌های مان را بکنیم و بچینیم. وضعیت اقتصادی قیصار بسیار خراب است."

نور محمد هم باغدار محلی است. او هم مثل عالم پهلوان از شر جنگ در قیصار به میمنه گریخته.

نور محمد می‌گوید تقریباً هزار سیر کشمش در خانه‌اش مانده. او نگران است که زحمت یکساله‌اش بر باد رود: "هر روز در قیصار جنگ است. ما حتی در بازار رفته نمی‌توانیم. کشمش‌های ما خراب شده. ما مهاجر هستیم. در قیصار بازاری نیست. قیمت مناسب ندارد و خساره‌مند شدیم."

او می‌گوید که دکانداران از ترس جنگ دکان‌های شان را زودتر می‌بندند.

ریاست امور مهاجرین فاریاب می‌گوید تا حال ۲۸۰ خانوادۀ بیجا شده از قیصار برای دریافت کمک به این ریاست مراجعه کرده اند. اما آمار دقیق بیجاشدگان معلوم نیست.

ریاست زراعت فاریاب می‌پذیرد که امسال تولید کشمش قیصار کاهش خواهد یافت.

باغداران قیصار امنیت می‌خواهند.

به گفته نورمحمد باغداران محلی این ولسوالی در سایه امنیت و حمایت کشمش‌های باغشان را بهتر جمع آوری کرده و بعد از بسته بندی به بازار‌های جهانی عرضه خواهند کرد.

سازمان جهانی صحت از گسترش خدمات درمان فستولا در افغانستان خبر داد.

سازمان جهانی صحت (دبلیو اچ او) در افغانستان می‌گوید که خدمات درمان رایگان فستولا را در افغانستان گسترش داده‌است.

این سازمان روز دوشنبه «۱۶ سنبله» با نشر ویدیویی در صفحه اکس خود گفته که پس از این زنان مبتلا به فستولا می‌توانند که برای درمان بیماری‌شان به شفاخانه رابعه بلخی در کابل و شفاخانه حوزوی میرویس در کندهار مراجعه کنند.

فستولا یک بیماری ولادی است که بیشتر به دلیل عدم دسترسی به خدمات زایمان به میان می‌آید و در نتیجه آن بی‌اختیاری ادرار و یا مدفوع و برخی مشکلات صحی دیگر برای فرد مبتلا به میان می‌آید.

در افغانستان اما به دلایل مختلف زنان مبتلا به این بیماری در باره آن با هیچ‌کسی صحبت نمی‌کنند و در بیشتر موارد آنان منزوی می‌شوند.

صندوق جمعیت ملل متحد (یو ان اف پی ای) در اواخر ماه جولای با نشر گزارشی گفت، برآوردهای موجود نشان می‌دهد که بیش از ۱۵ هزار زن در افغانستان ممکن است با فستولای درمان نشده زنده‌گی کنند و افغانستان را به پنجمین کشور با بالاترین میزان شیوع در جهان تبدیل کند.

هشتم سپتمبر روز جهانی سوادآموزی است.

این روز درحالی فرا می‌رسد که در افغانستان زیر حاکمیت طالبان، در کنار میلیون نفر محروم از سواد، دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم و ادامه تحصیل محروم هستند.

بر اساس آمار صندوق حمایت از کودکان ملل متحد (یونیسف)، حدود ۲.۶ میلیون دختر در پنج سال حاکمیت طالبان از ادامه آموزش محروم شده‌اند.

هرچند آمار مشخصی از شمار افراد محروم از سواد در افغانستان در دست نیست، اما حدود یک سال پیش روزا اوتنبایوا، نماینده ویژه وقت سرمنشی ملل متحد برای افغانستان گفته بود که افغانستان در میان کشورهای است که شمار افراد بی‌سواد در آن در بالاترین سطح قرار دارد.

او گفته بود که تنها ۵۰ درصد مردان و ۲۰ درصد زنان در افغانستان سواد خواندن و نوشتن دارند.

سازمان آموزشی‌‌‌، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) به مناسب روز جهانی سوادآموزی گفته است که آموزش حق همه است و در حال حاضر در سراسر جهان ۷۳۹ میلیون جوان و بزرگ‌سال هنوز فاقد مهارت‌های اولیه سوادآموزی هستند.

حکومت طالبان قرارداد اکتشاف و استخراج حوزه نفتی کشک-تیرپل را با یک شرکت عربستانی امضا کرد.

این قرارداد روز دوشنبه «۱۶ سنبله» در یک برنامه رسمی با حضور ملا عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی ریاست‌الوزرای حکومت طالبان میان وزارت معادن و پترولیم طالبان و مسئولان شرکت دلتا انترنشنل عربستان سعودی امضا شد.

حمدالله فطرت، معاون سخنگوی حکومت طالبان در صفحه اکس خود نوشته است که بر اساس قرارداد، شرکت دلتا انترنشل در مرحله نخست برای اکتشاف و استخراج هفت بلاک گاز حوزه نفتی کشک-تیرپل ۲۰۰ میلیون دالر سرمایه‌گذاری خواهد کرد.

در مراسم امضای این قرارداد، زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه پیشین امریکا برای افغانستان نیز حضور داشت.

حوزه نفتی کُشک-تیرپُل در میان ولایت‌های هرات و بادغیس واقع شده و حدود ۲۲ هزار کیلومتر مربع مساحت دارد.

در خبرنامه‌ای که از سوی استیفن دوجاریک، سخنگوی او، روز یک‌شنبه منتشر شده، آمده که محدودیت‌ها بر مشارکت کامل زنان در زندگی عمومی، آموزش و پرورش و همچنین بسیاری از بخش‌های کاری، حقوق اساسی آنان را نقض می‌کند و همچنان مانع مهمی در برابر توسعه اقتصادی، ثبات افغانستان و ادغام دوباره این کشور در جامعه جهانی به شمار می‌رود.

در این خبرنامه با اشاره به ۷ سپتمبر گفته شده که یک سال کامل می‌شود که زنان افغان در سراسر کشور از دسترسی به دفاتر سازمان ملل متحد منع شده‌اند.

بر اساس این خبرنامه، این محدودیت‌ها با قوانین بین‌المللی، از جمله منشور سازمان ملل متحد در تضاد است و توانایی این سازمان را برای ارائه کمک‌های نجات‌بخش و سایر کمک‌ها به مردم افغانستان در شرایطی که نیازها همچنان بسیار زیاد است تضعیف می‌کند.

سرمنشی سازمان ملل متحد از مقام‌های حاکم افغانستان خواسته است که تمامی محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان و دختران را لغو کنند و حقوق آنان را در تمامی بخش‌های جامعه افغانستان به‌گونه کامل، برابر و مؤثر تأمین و حفاظت کنند.

ریاست اطلاعات و فرهنگ طالبان در بغلان می‌گوید که این رویداد روز یکشنبه در یک معدن در ولسوالی تاله و برفک، در پی انتشار گاز رخ داده است.

سید مصطفی هاشمی، رئیس این اداره، به خبرگزاری فرانسپرس گفته است که این معدن از نظر معیارهای ایمنی با شرایط لازم مطابقت نداشته است.

او افزوده که این افراد مشغول استخراج زغال‌سنگ بودند که این رویداد رخ داد و آنان در اثر گازگرفتگی جان باختند.

در ماه جولای سال گذشته نیز در پی فروریختن یک معدن زغال‌سنگ در بغلان، شش معدن‌کار جان باختند و ۱۸ نفر دیگر زخمی شدند.

صالح روز یک‌شنبه ۱۵ سنبله در صفحه ایکس خود نوشته است که یک سال می‌شود زنان افغان از کار در نهادهای سازمان ملل متحد منع شده‌اند و حقوق و آزادی‌های آنان هنوز هم به‌گونه منظم محدود می‌شود.

او افزوده است: «من نیز همراه با انتونیو گوترش خواستار پایان دادن به این رفتار تبعیض‌آمیز هستم. حقوق، کرامت و آینده زنان و دختران افغان باید حفاظت و رعایت شود.»

آنتونیو گوترش، سرمنشی سازمان ملل متحد، نیز روز یک‌شنبه نگرانی عمیق خود را از رفتارهای تبعیض‌آمیز دوامدار طالبان در برابر زنان و دختران افغان که بر تمامی جنبه‌های زندگی آنان تأثیر می‌گذارد، ابراز کرد و از مقام‌های حاکم افغانستان خواست تمامی محدودیت‌ها بر زنان و دختران را لغو کنند.

حکومت طالبان در افغانستان، در ادامه محدودیت‌های شدید علیه زنان و دختران، در ۷ سپتمبر ۲۰۲۵ کارمندان زن افغان را نیز از کار در نهادهای سازمان ملل متحد منع کرد.

هه‌نگاو روز یکشنبه ۱۵ سنبله در وب‌سایتش نوشته است که نورزی باشندهٔ ولایت فراه افغانستان بود و سه سال پیش در رفسنجان به اتهام «قتل عمد» بازداشت شده بود.

به گزارش این سازمان، پولیس هنگام بازداشت بر او تیراندازی کرده بود که در نتیجه پاهایش از حرکت بازمانده بود و او تا زمان اعدام، سه سال را روی ویلچر سپری کرده بود.

بر اساس گزارش، نورزی صبح روز چهار شنبه ۱۱ سنبله اعدام شده است؛ اما رسانه‌های دولتی ایران و رسانه‌های وابسته به نهادهای قضایی این کشور تا اکنون خبر اعدام او را منتشر نکرده‌اند.

هدف از برگزاری این تمرینات، تقویت امنیت مرزها و هماهنگی عملیات مشترک نظامی عنوان شده است.

وزارت دفاع قزاقستان روز شنبه با نشر اعلامیه‌ای گفته که مرحلهٔ اصلی این تمرینات در میدان آموزشی نظامی «کوکتال» در منطقهٔ ژیتیسو برگزار خواهد شد.

کشورهای عضو پیمان امنیت جمعی در این تمرینات، استقرار سریع نیروها، فرماندهی و کنترول مشترک و انجام عملیات نظامی مشترک در برابر تهدیدهای احتمالی امنیتی فرامرزی را تمرین خواهند کرد.

این تمرینات در حالی برگزار می‌شود که کشورهای آسیای مرکزی به دلیل نگرانی ‌های امنیتی مرتبط با وضعیت افغانستان، مرزهای جنوبی خود را از نزدیک زیر نظر دارند.

بر اساس این پیمان، احتمال عبور گروه‌های مسلح از افغانستان، قاچاق سلاح و قاچاق مواد مخدر از جمله تهدیدهای مهم امنیتی در منطقه به شمار می‌روند.

قرار است ریچارد بنیت، گزارشگر ویژهٔ حقوق بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان، در این نشست گزارش خود را دربارهٔ وضعیت حقوق بشر در افغانستان ارائه کند.

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد پس از تأسیس در سال ۲۰۰۶، به یکی از مجامع مهم برای بحث‌های چندجانبهٔ بین‌المللی در زمینهٔ حقوق بشر تبدیل شده است.

شورای حقوق بشر ملل متحد، از جمله در مورد وضعیت افغانستان، یکی از نهادهای مهم برای نظارت، گزارش‌دهی و اعمال فشار بین‌المللی بر کشورهایی دانسته می‌شود که مردم آن‌ها با نقض‌های جدی حقوق بشر و خطر ارتکاب جنایات و خشونت‌ها روبه‌رو هستند.

بر اساس خبرنامهٔ وزارت خارجهٔ طالبان، دو طرف دیدگاه‌های خود را دربارهٔ راه‌های تقویت و گسترش همکاری‌های آینده با یکدیگر شریک ساختند و دیدگاه ‌های‌شان را دربارهٔ چگونگی روابط و همکاری‌های آینده در چارچوب «روند دوحه» ارائه کردند.

روند دوحه ابتکار سازمان ملل متحد است که هدف آن ایجاد یک چارچوب منظم و هماهنگ برای تعامل جامعهٔ جهانی با افغانستان تحت کنترول طالبان است.

در این روند، نمایندگان ویژهٔ کشورهای مختلف در امور افغانستان در دوحه گردهم می‌آیند.