این خبرنگار میگوید از یک سال به اینسو برای تکمیل دوسیه مهاجرتی خود به فرانسه، در پاکستان زندگی میکند و هر روز با خطر اخراج روبهرو است.
او که به دلیل نگرانیهای امنیتی نخواست نامش در گزارش نشر شود، روز شنبه (۳۰ جوزا) در صحبت با رادیو آزادی افزود:
آنها خبرنگاران را بازداشت میکنند و از طریق تورخم به افغانستان اخراج میکنند
«آنها خبرنگاران را بازداشت میکنند و از طریق تورخم به افغانستان اخراج میکنند. من با ویزهٔ قانونی آمده بودم، اما زمانی که ویزهام ختم شد، در ۲۹ جنوری پولیس پاکستان مرا بازداشت کرد، به کمپ بردند و سپس به تورخم منتقل کردند، اما با مداخلهٔ نهادهای حقوق بشری و خبرنگاری از اخراج نجات یافتم. حالا هر جایی که باشم، اگر محل سکونتم افشا شود مجبور میشوم جایم را تغییر بدهم. از خانه هم نمیتوانم بیرون بروم، فقط برای یک یا دو ساعت برای رفع نیازهای زندگی بیرون میشوم.»
یک خبرنگار دیگر افغان در اسلامآباد نیز وضعیت مشابهی را بیان میکند و میگوید که از یک طرف روند تمدید ویزهها متوقف شده و از سوی دیگر پولیس آنها را بازداشت کرده و بهزور به افغانستان میفرستد.
او نیز به شرط افشا نشدن نامش به رادیو آزادی گفت:
متأسفانه وضعیت خبرنگاران و مهاجرانی که پس از سال ۲۰۲۱ به پاکستان آمدهاند بسیار خراب است
«متأسفانه وضعیت خبرنگاران و مهاجرانی که پس از سال ۲۰۲۱ به پاکستان آمدهاند بسیار خراب است. از یک طرف ویزهها تمدید نمیشود و از طرف دیگر عملیات پولیس جریان دارد. عملاً مهاجران بازداشت میشوند و پس از سه یا چهار شب نگهداری در کمپ، اخراج میشوند. در حالی که من و مانند من خبرنگاران نمیتوانیم به افغانستان برگردیم و زندگی ما به شدت در خطر است. ما مجبور هستیم در نوعی حبس خانگی زندگی کنیم تا زمانی که پروسه دوسیههایمان برای رفتن به کشورهای دیگر تکمیل شود.»
یک فعال حقوق بشر افغان و عضو جنبش زنان معترض افغان که در ایالت خیبرپختونخوا، شهر پشاور زندگی میکند نیز گفت که با وجود اینکه دو بار تجربه زندان طالبان را دارد و در جریان اقامت یکساله در پاکستان هفتهٔ گذشته نیز تا گذرگاه تورخم در روند اخراج منتقل شده بود، اما با کمک برخی نهادها دوباره به پاکستان برگشت.
او نیز به دلیل حساسیت موضوع به شرط افشا نشدن نامش به رادیو آزادی گفت:
«خواست ما از پاکستان این است که کسانی که پس از سال ۲۰۲۱ به این کشور پناه آوردهاند، افرادی هستند که در افغانستان با خطر جدی مواجهاند و به دلیل طالبان به اینجا پناه آوردهاند. باید از آنان حمایت شود و اخراج نشوند، ویزههایشان تمدید شود و اجازه ندهند که با بازگشت به افغانستان با سرنوشت تلخ، یعنی مرگ، روبهرو شوند.»
این افراد که دوسیههای اسکان مجدد در کشورهای سوم را دارند، میگویند با وجود داشتن اسناد رسمی و روندهای مهاجرتی، با سرنوشت نامعلوم و ترس دائمی روبهرو هستند.
پیش از این، نهادهای بینالمللی حقوق بشر، سازمانهای حامی خبرنگاران و سازمان ملل متحد نیز بارها نسبت به افزایش بازداشت و اخراج اجباری افغانها، بهویژه خبرنگاران و فعالانی که به گفتهٔ آنان در افغانستان با خطر مواجهاند، ابراز نگرانی کردهاند.
بهتازگی سازمان حمایت از رسانههای افغانستان (امسو) به مناسبت ۲۰ جون، روز جهانی پناهنده، در اعلامیهٔ خود از سرنوشت نامعلوم خبرنگاران افغان در پاکستان، ایران، هند و ترکیه ابراز نگرانی کرده و تأکید کرده که باید به دوسیههای آنان هرچه عاجل رسیدگی شود.
این سازمان در اعلامیهٔ خود افزوده است که دهها خبرنگار افغان و کارمند رسانهای در پاکستان و ایران با مشکلات حقوقی، اقتصادی و فشارهای روانی روبهرو هستند و به دلیل ختم ویزهها، ترس از اخراج اجباری، نبود حق کار و عدم پیگیری دوسیهها از سوی نهادهای بینالمللی، در وضعیت نامعلوم قرار دارند.
پس از به قدرت رسیدن طالبان در سال ۲۰۲۱، شمار زیادی از خبرنگاران افغان، فعالان حقوق بشر و حقوق زنان و نظامیان پیشین به دلیل آنچه که تهدیدهای امنیتی خوانده اند از افغانستان خارج شده و برای تکمیل دوسیههای مهاجرتی خود به کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان، رفتهاند .
اما پاکستان هر روز دهها خانواده را به افغانستان اخراج میکند.
پیش از این، شورای پناهندگان ناروی نیز ۱۵ روز قبل در گزارشی به بازگشت میلیونها افغان از کشورهای همسایه به افغانستان اشاره کرده گفته بود که تنها در سال ۲۰۲۵ حدود ۲.۹ میلیون افغان از ایران و پاکستان بازگشتهاند که بسیاری از آنان بهگونهٔ اجباری برگشت داده شدهاند.
