افزایش موارد سوءتغذیه در افغانستان، شماری از خانوادهها میگویند در تأمین غذا و خدمات درمانی برای کودکانشان با مشکلات جدی روبهرو هستند.
«داکتران می گویند اگر از این طفل درست مراقبت شود بهتر می شود،نتیجه می دهد اما به همه می گویم که این طفلم مستحق کمک است او را برای کمک ها ثبت نام کنید یکی می گوید که کمک ها حال نیست، دیگرش می گوید کمک ها فعلا برای مهاجرین است نه به شما ،کمک نمی کنند جواب رد می دهند همان شش ماه که به طفلم کمک کردند خلاص.»
این سخنان زهره است؛ مادر ۳۰ سالهای که در منطقه سرکوتل کابل ساکن است این روزها بیش از هر چیز نگران عمر، پسر چهار سالهاش است،کودکی که هم از سوءتغذیه رنج میبرد و هم به دلیل معلولیت پاهایش، به فیزیوتراپی و مراقبت دوامدار نیاز دارد.
زهره میگوید داکتران گفتهاند اگر عمر تغذیه مناسب، درمان و فیزیوتراپی منظم دریافت کند، امکان بهبود وضعیتش وجود دارد؛ اما او می گوید فقر، این فرصت را از او گرفته است.
به گفته زهره، عمر تنها برای شش ماه از کمک نقدی یکی از مؤسسات بینالمللی بهرهمند بود؛ ماهانه دو هزار و نهصد افغانی. اما این کمکها شش ماه پیش قطع شد و از آن زمان، تأمین غذای مناسب برای او دشوارتر شده است.
«همین امروز حالا در چاشت خواهرم بادنجان سیاه پخته کرده، پسرم بانجان را نمی خورد،تا به حال نان هم برایش ندادیم،اگربانجان سیاه را برایش به زور بدهم با در دور لب ها و دهانش بخار های سرخ سر می زند، اگر کچالو در خانه باشد برایش چپس پخته کنم آن را می خورد،اما کچالو نیست در خانه، پسرم برنج دمپخت را خوش دارد اما برنج قیمت است خریده نمی توانم.»
در کلینیک قبلا برای مدتی مواد تغذی می گرفتم ،اما آن را برای خودم می گرفتم وقتی زنی سوتغذیه و لاغر باشد برایش می داد یا مواد خشک یا همان پاکت ها را می داد.
زهره میگوید شوهرش بیش از دو و نیم سال است در زندان به سر میبرد و او اکنون بدون درآمد، همراه عمر و همچنان یک پسر ۱۲ ساله و دختر ۱۳ سالهاش در خانه خواهرش زندگی میکند.
اما سوءتغذیه تنها گریبان عمر را نگرفته است، زهره میگوید خودش نیز مدتی به دلیل مبتلا شدن به سوءتغذیه از کلینیک مواد غذایی کمکی دریافت میکرد؛ کمکی که آن هم دوام چندانی نداشت.
«در کلینیک قبلا برای مدتی مواد تغذی می گرفتم ،اما آن را برای خودم می گرفتم وقتی زنی سوتغذیه و لاغر باشد برایش می داد یا مواد خشک یا همان پاکت ها را می داد.»
زهره می گوید پیش از تولد عمر، با خیاطی در خانه بخشی از هزینههای زندگی را تأمین میکرد، اما دیگر نه توان ادامه این کار را دارد، نه امکاناتی که دوباره چرخ ماشین خیاطیاش را به حرکت بیاورد و نه کسی که دیگر برای دوخت لباس به او مراجعه کند.
این در حالیست که وضعیت سوءتغذیه در افغانستان نگرانکننده است، صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) حدود دو ماه قبل گفت که ۳.۷ میلیون کودک و ۱.۲ میلیون زن در افغانستان از سوءتغذیه حاد رنج میبرند.
وزارت صحت عامه طالبان اما در اواخر سال ۱۴۰۴ خورشیدی، گفت که حدود سه میلیون زن و کودک در افغانستان با سوءتغذیه مواجه هستند.
برنامۀ جهانی غذا (دبلیو اف پی ) هم پیش از این هشدار داد که بستهشدن صدها مرکز تغذیه و کاهش شدید بودجه برای امور بشردوستانه در افغانستان ، هزاران کودک را در معرض خطر مرگ و سوءتغذیه قرار داده است.
سازمان ملل متحد در گزارشها و ارزیابیهای مختلف خود هشدار داده که بحران سوءتغذیه در افغانستان به دلیل کاهش کمکهای بشردوستانه و مشکلات اقتصادی و صحی در حال تشدید است.
کاهش این کمکها زندگی زهره و فرزندانش، از جمله عمر، را نیز تحت تأثیر قرار داده و او در پی یافتن راهی دیگر ،بارها به ادارههای مختلف مراجعه کرد.
او امیدوار بود دستکم،عمر به عنوان یک کودک دارای معلولیت در فهرست دریافتکنندگان کمک ثبت شود، اما این تلاش نیز نتیجهای نداشت.