از تیم رباتیک دختران افغانستان تا دریافت دو عالیترین افتخار در پوهنتونی در ایالت کالیفورنیا؛ داستان سمیه فاروقی، روایت استعداد، پشتکار و غلبه بر محدودیتهاست.
او زمانیکه در برابر هزاران فارغالتحصیل در پوهنتون ایالتی سکرمنتوی کالفرونیا ایستاد و یکی نه، بلکه دو جایزه از بالاترین افتخارات این پوهنتون را دریافت کرد گفت «برای من ثابت شده که استعداد همه جا وجود دارد، ظرفیت و توانایی همه جا وجود دارد و رؤیاها همه جا وجود دارند، اما آنچه برابر نیست، فرصت است.».
او در مراسم فراغت امسال، در میان نزدیک به ۶،۵۰۰ فارغالتحصیل، همزمان جایزه کالج انجنیری و علوم کمپیوتر و همچنان مدال ریاست پوهنتون را به دست آورد، مدالیکه بالاترین افتخار دانشجویی این پوهنتون به شمار میرود.
همه ساله از طرف رئیس دیپارتمنت انجنیری یک مدال و یک اوارد به یک شاگرد ممتاز تمام دیپارتمنتها داده میشود که امسال خوشبختانه توانستم مدال را من بگیرم و همچنان همه ساله رئیس پوهنتون از شاگردانیکه فارغ میشوند.
سمیه فاروقی در صحبت با رادیو آزادی بیشتر در این مورد گفت: «همه ساله از طرف رئیس دیپارتمنت انجنیری یک مدال و یک اوارد به یک شاگرد ممتاز تمام دیپارتمنتها داده میشود که امسال خوشبختانه توانستم مدال را من بگیرم و همچنان همه ساله رئیس پوهنتون از شاگردانیکه فارغ میشوند، یکی را انتخاب میکنند، شاگردیکه در درس خود ممتاز باشد و نهتنها به درس، بلکه به جامعه خدمت کند، به مردم خدمت کند، همه ساله به او هم یک مدال میدهند که خوشبختانه بین تمام کسانیکه از پوهنتون فارغ شدند، بین تمام دیپارتمنتها توانستم که من این مدال را هم بگیرم.»
سمیه فاروقی در افغانستان متولد و بزرگ شدهاست، کشوریکه در سالهای اخیر، فرصتهای آموزشی برای دختران در آن با محدودیتها و ممنوعیتهای جدی روبهرو بوده است.
پس از حاکمیت دوباره طالبان در سال ۲۰۲۱، او مثل شمار دیگر از هم تیمی هایش افغانستان را به دلیل از چنین ممنوعیت ها و محدودیت ها ترک کرد.
او پیش از رفتن به ایالات متحده امریکا، عضو تیم رباتیک دختران افغانستان بود، تیمیکه در سطح بینالمللی به دلیل شکستن کلیشهها و نشان دادن توانایی دختران افغان در علوم و تکنالوژی شناخته شد.
مسئولان پوهنتون و استاداناش او را محصل باانگیزه توصیف میکنند که تلاش و پشتکارش با دستاوردهای علمیاش برابری میکرد.
لوک وود، رئیس پوهنتون ایالتی سکرمنتوی کالفرونیا حین اعلام جوایز سمیه فاروقی در این مراسم فراغت گفت: «او نهتنها مسیر تحصیلیاش، بلکه تمام زندهگی خود را وقف خلق و گسترش منابعی کرده که زندهگی انسانها را بهبود میبخشد، او نمونهی واقعی پشتکار و وقار است و شیوهی که با آن حضور پیدا میکند، میدرخشد و به دیگران خدمت میکند، بسیار الهامبخش است.»
هرچند سمیه به دلیل رهبری، برتری علمی و فعالیتهای اجتماعی در طول تحصیل در رشته انجینری میکانیک در پوهنتون ایالتی سکرمنتو، مورد توجه قرار گرفت، اما در روز مراسم فراغت، بیش از هر چیز، پیام او توجه حضار را جلب کرد: “افغانستان تنها کشوری در جهان است که در آن آموزش دختران پس از صنف ششم ممنوع است، اما با این حال من اینجا هستم، دختری از افغانستان، یک انجنیر میکانیک و یک محصل با افتخار پوهنتون ایالتی سکرمنتو. برای من این گواهی دهنده این است که استعداد همه جا وجود دارد، توانایی همه جا وجود دارد، رؤیاها همهجا وجود دارند، اما آنچه برابر نیست، فرصت است.“
برای بسیاری، دستاورد سمیه فاروقی تنها یک موفقیت فردی نبود، بلکه نمادی از آرزوهای هزاران دختر افغان است که در سالهای اخیر با محدودیتهای آموزشی روبهرو شدهاند.
امروز، سمیه فاروقی در حالیکه مرحله جدیدی از زندهگی و حرفهاش را آغاز میکند، امیدوار است داستانش الهامبخش دیگران باشد.
او به رادیو آزادی گفت: «برای تمامی دختران أفغان میخواهم بگویم که همه شما با استعداد و بسیار قوی هستید که این شرایط را تحمل میکنید، متأسفانه درهای مکاتب را به روی شما بسته کردهاند، ولی این هیچ چیزی از ارزش و توانایی شما کم نمیکند و همه ما منتظر هستیم که روزی دختران افغانستان با عزت به مکتب بروند و از استعدادهای خود استفاده کنند.»
برای سمیه فاروقی، مسیر از افغانستان تا یکی از بالاترین افتخارات دانشجویی در کالیفورنیا، تنها یک موفقیت فردی نیست.
بلکه یادآوری این حقیقت است که آموزش میتواند زندهگیها را تغییر دهد و پشت هر سند فراغت، داستانی از تلاش، فداکاری و امید نهفته است.
