برخی افراد در بدل پرداخت پول، اجازه عبور از مسیر سپین بولدک ـ چمن را به دست می‌آورند

شکرالله در صحبت با رادیو آزادی مدعی شد که بسیاری از کسانی که توان مالی دارند، می‌توانند بدون ویزه از مسیر سپین بولدک-چمن عبور کنند:

در این مسیر چمن که بروید، حتماً باید پول بدهید، چون اگر آنجا پول ندهید، عبور کردن بسیار دشوار است. مردم مجبور هستند برای رفت‌وآمد پول پرداخت کنند؛ اما در آن‌طرف (پاکستان) با مشکلات بسیار جدی روبه‌رو می‌شوند، لت‌وکوب می‌شوند و به زندان‌ها برده می‌شوند."

او می‌گوید که درمان دخترش در داخل افغانستان ممکن نیست و پیش از این در پاکستان نیز از داکتر وقت گرفته است.

یک باشنده ولسوالی سپین بولدک ولایت کندهار که نخواست نامش در گزارش نشر شود، نیز گفت که نه تنها افغان های که بیمار دارند، بلکه بیشتر روستانشینانی که در پاکستان خانواده و کار دارند، با پرداخت پول از این مسیر عبور می‌کنند:

"مردم منطقه ما به طور کامل به پاکستان می‌روند. وقتی از سیم خاردار عبور می‌کنند، از آنان پول می‌گیرند. گاهی وقتی در آنجا کارگری می‌کنند و دوباره برمی‌گردند، نظامیان پاکستانی آنان را گرفتار می‌کنند و پولی را که به دست آورده‌اند از آنان می‌گیرند. همین‌گونه، حدود ده پانزده نفر را ما دیده‌ایم که از سیم خاردار عبور کرده‌اند. در این مسیر به کسانی که آنجا هستند، به اصطلاح "لغړیان" می‌گویند، به طالبان و نیروهای آنجا پول می‌دهند تا عبور کنند. آن‌ها در آن‌طرف با مشکلات و سختی‌های فراوان روبه‌رو هستند و وقتی دوباره بر می ‌گردند، همان داستان تکرار می‌شود که از آنان پول گرفته می‌شود."

به گفته آنان، هزینه رفت‌وآمد به این شیوه بسیار بلند است و بسیاری از خانواده‌ها توان پرداخت آن را ندارند.

یک باشنده ولایت ننگرهار که نخواست نامش در گزارش نشر شود، نیز به رادیو آزادی گفت، افغان های که بیماری های صعب العلاج دارند، یا برای پی‌گیری پرونده‌های مهاجرتی در کشورهای دیگر و به دلایل مختلف دیگر نیاز دارند به پاکستان بروند؛ اما نه تنها در مسیر سپین بولدک-چمن مجبور به پرداخت صدها هزار کلدار پاکستانی می‌شوند، بلکه به گفته او، قیمت ویزه پاکستان در بازار سیاه نیز به هزاران دالر رسیده است.

همچنان کسانی که از طریق اسلام‌آباد راه‌های قانونی برای رفتن به کشورهای دیگر را دنبال می‌کنند، نیز متأثر شده‌اند. به دلیل بسته شدن راه‌های قانونی، بازار سیاه ویزه نیز گرم شده است؛ قیمت هر ویزه از ۱۶۰۰ تا ۲۰۰۰ دالر رسیده است. از سوی دیگر، شماری از مردم به گونه غیرقانونی از مسیر سپین بولدک ـ چمن عبور می‌کنند که از هر فرد عبورکننده از یک لک تا یک‌ونیم لک کلدار گرفته می‌شود."

تلاش کردیم در این مورد نظر مقام‌های محلی طالبان و مقام‌های پاکستانی را نیز به دست آوریم، اما تا زمان نشر گزارش، آنان به پرسش‌ها و تماس‌های ما پاسخ ندادند.

شماری از افغان های که به گفته خودشان از مسیر سپین بولدک ـ چمن به پاکستان عبور کرده‌اند، با شریک ساختن اسناد مدعی شده اند که در این مسیر از سوی نیروهای پاکستانی و سربازان محلی طالبان، از هر فرد بین ۷۰ هزار تا یک‌ونیم لک کلدار پاکستانی گرفته شده است.

اما رادیو آزادی نمی‌تواند این ادعاها را به گونه مستقل تأیید کند.

راه‌های افغانستان با پاکستان در امتداد خط دیورند، پس از درگیری میان دو حکومت به تاریخ دهم اکتوبر سال ۲۰۲۵، از سوی مقام‌های پاکستانی بسته شد.

اما پس از آن، حکومت طالبان با بازگشایی دوباره این راه‌ها مخالفت کرد و گفت که این مسیرها تنها زمانی باز خواهد شد که پاکستان تضمین بدهد که دوباره آن‌ها را به دلایل سیاسی و مشکلات دیگر مسدود نخواهد کرد.

در حال حاضر، از مسیر تورخم و چمن-سپین بولدک تنها مهاجران افغان از پاکستان به افغانستان بازگردانده می‌شوند؛ اما هرگونه رفت‌وآمد از افغانستان به آن کشور متوقف است.

این وضعیت نه تنها برای بیماران، کسانی که پرونده مهاجرتی در کشورهای دیگر دارند و افغان های که اعضای خانواده و نزدیکان‌شان در پاکستان زندگی می‌کنند، مشکلات ایجاد کرده، بلکه در بخش تجارت نیز میلیون‌ها دالر زیان به تاجران هر دو طرف وارد کرده است.