شماری از آنان میگویند که بزرگترین فایده این ظروف، صرفهجویی در وقت است. در مراسم بزرگ نیازی به شستن ظروف نیست و تعداد کارکنان نیز کاهش مییابد. همچنان روند توزیع و انتقال مواد غذایی را نیز آسان میکند.
خالد، باشنده شهر کابل به رادیو آزادی گفت:
اما ظروف یکبارمصرف اینگونه نیستند؛ وقتی مهمانها رخصت شدند، در یک خریطه پلاستیکی انداخته میشود، جمعکنندگان زباله میآیند و آن را میبرند."
"وقتی پدرم وفات کرد، من فکر کردم که اگر حالا بروم و ظروف کرایی بیاورم، خطر گمشدن و شکستن آن وجود دارد و از طرف دیگر چهار یا پنج نفر هم مصروف شستن آن خواهند بود، چون بعد از شستن باید آن را به کراکری تحویل میدادی. اما ظروف یکبارمصرف اینگونه نیستند؛ وقتی مهمانها رخصت شدند، در یک خریطه پلاستیکی انداخته میشود، جمعکنندگان زباله میآیند و آن را میبرند."
رضوان، فروشنده بریانی و مرغ در کابل میگوید، غذایی را که مشتریانش سفارش میدهند در ظروف یکبار مصرف پلاستیکی و یا فویل المونیمی میفرستد.
او به رادیو آزادی گفت: "ما وقتی بریانی را پارسل میکنیم، قوطی های پلاستیکی است و مرغهای دیگی را دوباره در پارسلهای المونیمی میفرستیم تا سرد نشود. هر طور که مشتری بخواهد، همانطور برایش انجام میدهیم."
اما استفاده از این ظروف، اگر از یک طرف برای استفاده کنندگان سهولتهایی فراهم کرده، از طرف دیگر برخی مشکلات را برای محیط زیست به میان میآورد.
کارشناسان بخش حفاظت از محیط زیست ابراز نگرانی میکنند که بسیاری از انواع این ظروف از پلاستیک و از فوم ساخته شده و در طبیعت به آسانی تجزیه نمیشوند. بر اساس تحقیقات جهانی، مواد پلاستیکی یکبارمصرف از منابع مهم آلودگی محیط زیست به شمار میروند و برای خاک، آب و حیوانات مشکلات ایجاد میکنند.
ساحل دوران، کارشناس بخش حفاظت از محیط زیست و زراعت، به رادیو آزادی گفت:
"اگر مواد یکبارمصرف بهصورت گسترده استفاده شوند و بعد در کوچهها، جویها، رودخانهها، زمینها و اطراف شهرها انداخته شوند، این یک مشکل مشترک ایجاد میکند. ساختار فزیکی خاک را خراب میکند، همچنان مایکروپلاستیک ایجاد میکند. گرمای آفتاب، باد و باران آن را به ذرات کوچک تبدیل میکند. همچنان میتوانیم مشکل آلودگی آب را نیز یاد کنیم. آلودگی هوا نیز وجود دارد که میتوانیم آن را خطرناکترین بخش این موضوع بدانیم."
سازمانهای بینالمللی حفاظت از محیط زیست توصیه میکنند که تا حد امکان باید استفاده از ظروف قابل استفاده مجدد یا ظروف یکبار مصرف که از کاغذ و الیاف گیاهی ساخته شدهاند، افزایش یابد، زیرا این نوع ظروف برای محیط زیست نسبتاً زیان کمتری دارند.
کارشناسان تأکید میکنند که جمعآوری منظم زبالهها، آگاهیدهی مردم و برنامههای بازیافت میتواند تأثیرات این مشکل را کاهش دهد.
نعمتالله بارکزی، مشاور فرهنگی شاروالی کابل تحت کنترل طالبان به رادیو آزادی گفت که آنان بهگونه منظم زبالهها را از شهر جمعآوری میکنند و از مردم نیز میخواهند که ظروف یکبارمصرف یا هر نوع زباله دیگر را در سطلهای مخصوص زباله که از سوی آنان در سرکها و کوچههای شهر گذاشته شده است، بیاندازند.
در کنار مشکلات محیطزیستی، نگرانیهای صحی نیز وجود دارد. متخصصان میگویند که برخی ظروف پلاستیکی و فومی بیکیفیت هنگام استفاده برای غذاها و نوشیدنیهای گرم میتوانند مواد کیمیایی آزاد کنند که به صحت انسان آسیب میرساند؛ اما آنان به برخی فواید این ظروف نیز اشاره میکنند.
داکتر وحیدالله حبیبی، متخصص امراض داخله و اطفال، در این مورد به رادیو آزادی گفت:
"غذا خوردن در این ظروف هم فواید دارد و هم زیانها، فواید آن این است که از بیماریهای انتانی که اکثراً از طریق آب و مواد غذایی انتقال میکنند، جلوگیری میشود؛ مانند اسهالات، محرقه، کولرا، اچپایلوری معده و دیگر بیماریها؛ اما بسیاری از این ظروف پلاستیکی هستند و خوردن غذاهای گرم در ظروف پلاستیکی از نگاه طبی خوب نیست."
شماری از مردم، بهویژه در روستاها و مناطق دوردست، هنوز هم برای محافل خود از کراکری یا از همسایههایشان ظروف میآورند. شماری دیگر نیز که شوراهای قومی دارند، خودشان این ظروف را خریداری کردهاند، از آن استفاده میکنند و از آنها نگهداری میکنند.
داکتران توصیه میکنند که باید به پاکی و نظافت این ظروف توجه جدی شود.