این وسیلهٔ کوچک ترانسپورتی، برای برخی خانوادهها وسیلهٔ امرار معاش است و برای استفادهکنندگان نسبت به وسیلههای نقلیه دیگر ارزانتر تمام میشود.
در حالی که فقر و بیکاری در افغانستان بیشتر از هر زمان دیگری افزایش یافته و روند بازگشت مهاجران از کشورهای همسایه نیز سرعت گرفته است، شماری از باشندگان شهر جلالآباد میگویند با وجود اینکه این شهر کوچک است و ریکشاها در آن بیش از حد زیاد شدهاند، اما به گفته آنان، بسیاری از جوانان از همین راه برای خانوادههایشان نفقه به دست میآورند.
زاهدالله ناصری، باشندهٔ این شهر، به رادیو آزادی گفت:
شکی نیست که شهر کوچک است و ریکشاها در آن بسیار زیاد هستند.ناصری
"شکی نیست که شهر کوچک است و ریکشاها در آن بسیار زیاد هستند، اما نکتهٔ مهم این است که زمینهٔ نفقه را برای هزاران خانواده فراهم کرده است. جوانانی که در ریکشاها مصروف کار هستند، حداقل از مواد مخدر دور هستند و صبح بیرون میشوند و تا شام کار میکنند."
اگرچه در حال حاضر شمار دقیق ریکشاها در شهر جلالآباد مشخص نیست، اما در زمان حکومت جمهوری پیشین، مقامهای ولایتی ننگرهار گفته بودند که در این شهر نسبتاً کوچک بیش از ۳۵ هزار ریکشا رفتوآمد میکند.
شماری از رانندگان ریکشاها میگویند که پس از بازگشت دوبارهٔ طالبان به قدرت در افغانستان، بیکاری باعث افزایش بیشتر شمار ریکشاها در این شهر شده است.
رفیعالله، فارغالتحصیل فاکولته زراعت پوهنتون ننگرهار میگوید که برای پیدا کردن کار به دروازهٔ دفاتر زیادی مراجعه کرده، اما سرانجام مجبور شده است ریکشا بخرد و از این طریق نفقه خانوادهٔ خود را تامین کند.
او به رادیو آزادی گفت:
همین یک ریکشا را خریدهام، به قسط، مال خودم نیست، می خواستم کار روزمزد کنم؛ اما آن هم نیست، چون تمام شهر جلالآباد را ریکشاها گرفتهاند.رفیعالله
"همین یک ریکشا را خریدهام، به قسط، مال خودم نیست، می خواستم کار روزمزد کنم؛ اما آن هم نیست، چون تمام شهر جلالآباد را ریکشاها گرفتهاند. روزانه پنج، شش صد (افغانی) عاید میشود، زندگی ما با آن نمیگذرد، اما با آن کار میکنیم، چه کار کنیم، کار دیگری نیست."
بر اساس معلومات شاروالی جلالآباد، این شهر ۱۲۷ کیلومتر مربع مساحت دارد و شمار کنونی باشندگان آن به یک میلیون نفر میرسد.
اما در این شهر هیچ نوع سیستم منظم ترانسپورتی وجود ندارد و باشندگان آن از ریکشاها استفاده میکنند؛ وسیلهای که به گفته برخی، در این شهر آلودگی صوتی فراوان ایجاد کرده است.
محمدالله، یکی از باشندگان این شهر به رادیو آزادی گفت:
"ازدحام ریکشاها در شهر جلالآباد بسیار زیاد است و شهر هم کوچک است. به جای اینکه برای مردم سهولت فراهم شود و به یک محل بهموقع برسند، برعکس، مردم با مشکلات روبهرو هستند."
یکی دیگر از باشندگان شهر جلالآباد که نخواست نامش در گزارش منتشر شود، به رادیو آزادی گفت که به دلیل ازدحام، بیماران در برخی از موارد نمیتوانند بهموقع به شفاخانه برسند.
او گفت:
"آلودگی صوتی ایجاد کردهاند، اگر کسی بخواهد جایی برود، به دلیل ریکشاها نمیتواند بهموقع برسد؛ اگر کسی بیماری را به شفاخانه میبرد، نمیتواند او را بهموقع برساند."
آنان میگویند به دلیل فعالیت این ریکشاها، در فصل زمستان بیماریهای مختلف تنفسی نیز در میان مردم به وجود میآید.
آنان خواستار آن هستند که با توجه به نفوس و مساحت جلالآباد، حکومت طالبان باید برای کاهش شمار ریکشاها اقدام کند و یا دستکم واردات ریکشاهای بیشتر را ممنوع سازد.
در مورد افزایش شمار ریکشاها در شهر جلالآباد و مشکلات ناشی از آن، قاضی ملا عادل، سخنگوی ادارهٔ ولایتی طالبان در ننگرهار، به پرسشهای رادیو آزادی پاسخ نداد؛ اما پیش از این، مقامهای طالبان در ننگرهار وعده داده بودند که به هدف ایجاد نظم شهری در جلالآباد، روند ثبت ریکشاها را آغاز میکنند و میخواهند ریکشاهای شهری را مشخص و تفکیک کنند.
