مسئولان این مجله میگویند که در صورت فراهمشدن امکانات مالی، در آینده آن را به شکل چاپی نیز منتشر خواهند کرد.
نخستین شمارهٔ مجلهٔ "کاروان کودک" ویژهٔ کودکان و نوجوانان، بهتازگی منتشر شده است.
شفیع اتل، مدیرمسئول این مجله، در مورد به رادیو آزادی گفت:
"ما سه ـ چهار نفر از دوستان نزدیک دور هم جمع شدیم و روی این موضوع فکر کردیم که در وضعیت و شرایط کنونی که چنین اوضاعی در افغانستان جریان دارد و متأسفانه وضعیت مکاتب و کیفیت آموزش و پرورش خوب نیست، چه کاری میتوانیم انجام دهیم، چگونه میتوانیم نقش سازندهای ایفا کنیم، در قدم اول، تصمیم گرفتیم که کار روی یک مجله را آغاز کنیم."
پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، دختران از ادامهٔ آموزش بالاتر از صنف ششم محروم شدهاند و گفته میشود دسترسی و کیفیت آموزش پسران نیز وضعیت خوبی ندارد.
صندوق حمایت از کودکان ملل متحد (یونیسف) سال گذشتهٔ میلادی گفته بود که افزون بر کیفیت آموزش دختران، روند ثبتنام پسران در مکاتب نیز کند شده است.
این صندوق همچنین گفته بود که افغانستان در سطح جهان با یک بحران شدید آموزشی و یادگیری مواجه است و در این کشور حدود ۹۳ درصد کودکان حتی تا پایان دورهٔ ابتدایی نمیتوانند یک متن ساده را بخوانند.
مجلهٔ "کاروان کودک" که رنگه و تصویری است، در مجموع ۶۱ صفحه دارد.
شفیع اتل در مورد نوع مطالبی که در آن منتشر شده است، به رادیو آزادی گفت: "ما مجلهٔ کاروان کودکان را به سه زبان منتشر میکنیم؛ پشتو، دری و ازبیکی. ما تمرکز زیادی روی مطالبی کردهایم که بتواند از لحاظ فکری و ذهنی به رشد کودکان کمک کند."
آقای اتل میگوید که مجلهٔ "کاروان کودک" در حال حاضر هر سه ماه یکبار منتشر میشود:
اگر از لحاظ مالی امکاناتی پیدا کنیم یا داشته باشیم، حتماً این مجله را چاپ خواهیم کرد.اتل
"مجله در حال حاضر به شکل دیجیتال منتشر شده است، اما اگر از لحاظ مالی امکاناتی پیدا کنیم یا داشته باشیم، حتماً این مجله را چاپ خواهیم کرد."
او میگوید که در حال حاضر بخش عمدهٔ هزینههای این مجلهٔ آنلاین را خودشان پرداخت میکنند.
مجلهٔ "کاروان کودک" پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در حالی منتشر میشود که در آن کشور، بهطور کلی و بهویژه در زمینهٔ برنامهها و نشریات ویژهٔ کودکان، خلأ جدی وجود دارد.
پیش از این، مجلاتی مانند "دکمکیانو انیس"، "اکوبکو"، "باغچه"، "تربیت"، "نونهالان" و شماری دیگر، برای کودکان چاپ میشدند که مطالب گوناگون سرگرمکننده، آموزشی و تربیتی در آنها منتشر میشد.
پیرمحمد کاروان، مسئول نشراتی خانهٔ ادبیات کودکان افغانستان، نویسنده و شاعر که نخستین مجلهٔ "کاروان کودک" را مطالعه کرد، در مورد آن به رادیو آزادی گفت:
"به نظر من، این مجله برای کودکان وطن بسیار مفید است. من تمام مطالب آن را خواندم؛ مطالب بسیار شیرین و بسیار صمیمانه بودند، به زبان کودکان نوشته شده بودند و پیامهای بسیار عالی برای کودکان در آن وجود داشت."
یکی از مشکلات عمدهٔ مجلات چاپی کودکان در افغانستان، کمبود مطالب نیز بوده است؛ زیرا نویسندگان تخصصی در حوزهٔ ادبیات کودک اندک اند و به این بخش توجه زیادی نشده است.
خانهٔ ادبیات کودک که در سال ۱۳۹۱ خورشیدی از سوی شماری از نویسندگان ادبیات کودک تأسیس شده و نزد وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان ثبت است، پیش از این پیشنهاد کرده بود که ادبیات کودک باید در برنامههای درسی فاکولتههای ادبیات و تعلیم و تربیهٔ تمام پوهنتونهای دولتی افغانستان گنجانده شود، در این زمینه سمینارها برگزار شود و نویسندگان آموزش داده شوند.
