احمدالله، باشنده ولسوالی برمل ولایت پکتیکا، میگوید سرد شدن هوا نیاز خانوادهها به مواد سوخت را افزایش داده، اما بسیاری از مردم توان خرید آن را ندارند.
او به رادیو آزادی گفت:
«در این چند روز هوا سرد شده، بهخصوص در مناطق سردسیر ما مشکلات بسیار زیاد است. نیاز به مواد سوخت بیشتر است، وضعیت اقتصادی خراب است و هر کسی توان تهیه آن را ندارد.»
احمدالله میگوید بسیاری از باشندگان منطقه که در نتیجه درگیریهای میان پاکستان و طالبان مجبور به ترک خانههایشان شدهاند، اکنون توان آمادهگی برای خزان و زمستان را ندارند.
او افزود:
«مردم محل ما با مشکلات بسیار زیادی روبهرو هستند. شماری به دلیل جنگ بیجا شدهاند و شماری در خیمهها زندگی میکنند. با این وضعیت اقتصادی توان مقابله با مشکلات را نداریم. حکومت باید زمینه کار را برای مردم فراهم کند تا از این وضعیت بیرون شوند.»
احمدالله سرپرست یک خانواده هفتنفری است و در بخشی از ولسوالی برمل یک دکان کوچک مواد غذایی دارد. به گفته او، درگیریهای امسال میان طالبان و پاکستان بسیاری از خانوادههای محل، از جمله اعضای خانواده و نزدیکان خودش را چندین بار مجبور به ترک خانههایشان کرده است.
شماری از بیجا شدگان تورخم هنوز به خانههایشان برنگشتهاند
درگیریهای میان پاکستان و طالبان تنها بر باشندگان ولایتهای جنوبشرقی افغانستان تأثیر نگذاشته، بلکه باشندگان مناطق شرقی کشور، بهویژه مناطق نزدیک به خط دیورند، نیز از آن آسیب دیدهاند.
فرمانشاه، باشنده تورخم، میگوید شماری از خانوادههایی که در نتیجه درگیریهای چندماهه بیجا شدهاند، هنوز به خانههایشان بازنگشتهاند و ممکن است خزان را در خیمهها و سرپناههای موقتی سپری کنند.
به گفته او، در کنار نبود سرپناه مناسب، بیکاری و وضعیت بد اقتصادی ناشی از بسته شدن راههای تجارتی میان افغانستان و پاکستان نیز مشکلات مردم را بیشتر کرده است.
فرمانشاه گفت:
«اکنون یک سیر چوب ۳۰ تا ۳۵ افغانی قیمت دارد، اما افسوس که همین پول را هم پیدا کرده نمیتوانیم. هیچ کاری نیست. قبلاً در مسیر نزدیک به پاکستان کار و بار مردم خوب بود، اما حالا که راه بسته شده، مردم با مشکلات اقتصادی بسیار زیادی روبهرو هستند.»
او میگوید شماری از روستاییان هنوز به مناطق اصلیشان بازنگشته و در کمپ کابل و برخی مناطق دیگر به سر میبرند.
به گفته فرمانشاه، نیمی از اعضای خانوادهاش، از جمله کودکان، و شماری از نزدیکان و روستاییان محل نیز بیجا شدهاند.
او میافزاید که خانهاش در منطقهای کوهستانی قرار دارد و در نتیجه جنگ، شیشههای آن شکسته است؛ اما توان مالی بازسازی آن را ندارد. به گفته او، وزش بادهای شدید و نزدیک شدن فصل سرد، وضعیت را دشوارتر کرده است.
جنگ، سیلاب و زلزله؛ سرپناههای بیشتری آسیب دیدهاند
در سال جاری تنها جنگها سبب بیجاشدن مردم نشده است. بارندگیهای شدید، سیلابها و زلزلهها نیز در شماری از ولایتهای افغانستان خانهها و سرپناههای مردم را تخریب یا آسیبپذیر کرده است.
از سوی دیگر، شماری از باشندگان ولایتهای نزدیک به پاکستان نیز در نتیجه درگیریهای پیهم میان طالبان و پاکستان مجبور به ترک مناطقشان شدهاند.
درگیریهای میان دو طرف در امتداد خط دیورند از دهم اکتوبر ۲۰۲۵ شدت گرفت و حدود سه ماه بهگونه وقفهای ادامه یافت.
پاکستان بر بخشهایی از پکتیکا، پکتیا، کنر، ننگرهار و برخی مناطق دیگر افغانستان حملات هوایی انجام داده و ادعا کرده است که تحریک طالبان پاکستان یا TTP از خاک افغانستان برای سازماندهی حملات علیه پاکستان استفاده میکند.
حکومت طالبان این ادعا را رد کرده و گفته است که TTP مسئله داخلی پاکستان است. طالبان همچنان پاکستان را متهم کردهاند که در حملات خود غیرنظامیان افغان را هدف قرار داده است.
۴.۲ میلیون افغان به سرپناه اضطراری نیاز دارند
نبود کار و درآمد نیز مشکلات خانوادههای آسیبدیده را بیشتر کرده است. بسیاری از آنان میگویند حتی برای تأمین نیازهای روزمره خود درآمد کافی ندارند و خرید مواد سوخت، لباس گرم و دیگر نیازهای فصل سرد برایشان دشوار است.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat) پیش از این گفته است که در سال ۲۰۲۶ حدود ۴.۲ میلیون افغان به سرپناه اضطراری و اقلام غیرغذایی نیاز دارند.
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA) و شماری دیگر از نهادهای بینالمللی نیز هشدار دادهاند که سرد شدن هوا میتواند وضعیت خانوادههایی را که در خیمهها، سرپناههای موقتی یا خانههای آسیبدیده زندگی میکنند، دشوارتر سازد.
کودکان، افراد سالخورده و کسانی که از قبل مشکلات صحی دارند، در چنین شرایطی بیشتر در معرض خطر قرار دارند.
در همین حال، در کنار افزایش نیازهای بشردوستانه، کمبود بودجه و کاهش تمویل کمکهای بشری نیز از چالشهای عمده نهادهای امدادرسان برای رسیدگی به خانوادههای نیازمند به شمار میرود.