بر اساس ویدیوها وتصاویر که توسط بخش خبر مرکزی رادیو آزادی نیز راستیآزمایی شدهاند، افراد مسلح منتسب به این گروه با یونیفورم و تجهیزات نظامی در مناطقی از جمله ارتفاعات زاهدان دیده شدهاند. گزارشهایی نیز از تمرین نظامی شماری از این نیروها در محوطۀ یک مکتب در سراوان منتشر شده است.
در یک مورد دیگر، «حالوش» ادعا کرده است که دستکم چهار عضو فاطمیون در تیراندازی افراد مسلح در منطقۀ «رودماهی» زاهدان کشته شدهاند. مقامهای ایرانی دربارۀ این ادعا اظهار نظر نکردهاند و هویت مهاجمان نیز روشن نیست.
مهدی نخل احمدی، تحلیلگر، به رادیو آزادی گفت که پس از سقوط رژیم بشار اسد و کاهش نقش عملیاتی فاطمیون در سوریه، ممکن است ایران بخشی از این نیروها را به مناطقی مانند سیستان و بلوچستان منتقل کرده باشد.
او گفت: «بعد از جنگ به هر حال گفته شده که برخی از نیروهای سپاه در منطقه از بین رفتند و جایگذاری اینها می تواند به عنوان نیروهای که وفادار هستند و بومی نیستند و می توانند در فعالیت های امنیتی و خصوصا در اعتراضات بدون وابستگی قومی و در واقع ملی سرکوب بکنند به هر حال یک نقطه مثبت برای جمهوری اسلامی بود.»
گزارشها دربارۀ حضور فاطمیون در سیستان و بلوچستان واکنشهای محلی را نیز به همراه داشته است. مولوی عبدالحمید، امام جمعۀ اهل سنت زاهدان، در یکی از خطبههای اخیر خود با اشاره به گزارشهای مربوط به حضور فاطمیون و زینبیون، از بهکارگیری نیروهای غیربومی و نیابتی در این ولایت انتقاد کرده و گفته است که تأمین امنیت باید به نیروهای بومی سپرده شود.
لشکر فاطمیون عمدتاً از افغانهای شیعه تشکیل شده و در سالهای جنگ سوریه در کنار نیروهای طرفدار حکومت بشار اسد فعالیت میکرد. منابع مختلف این گروه را از نیروهای مورد حمایت سپاه قدس ایران معرفی کردهاند.
در ماه اسد امسال نیز نام فاطمیون بار دیگر در رسانهها مطرح شد، زمانی که گزارشهایی از حضور شماری از اعضا و فرماندهان این گروه در مراسم مربوط به تدفن علی خامنهای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران، منتشر شد. خامنهای در ۲۸ فبروری ۲۰۲۶ در حملۀ هوایی مشترک امریکا و اسرائیل کشته شد و مراسم جنازۀ او در ماه جولای برگزار شد.
تاکنون رقم دقیقی از شمار نیروهای فاطمیون مستقر در سیستان و بلوچستان منتشر نشده است. «حالوش» مدعی شده که صدها تن از آنان در مناطقی چون زاهدان، میرجاوه، راسک، سراوان، زابل، چابهار و چند منطقۀ دیگر مستقر شدهاند، اما این ادعاها بهطور مستقل تأیید نشده است.
پس از سقوط حکومت بشار اسد در سوریه در اواخر سال ۲۰۲۴، گزارشهایی از عقبنشینی و پراگندهشدن نیروهای وابسته به گروههای مورد حمایت ایران منتشر شد. منابع پژوهشی شمار نیروهای فاطمیون را در سالهای مختلف متفاوت برآورد کردهاند و تأکید کردهاند که آمار دقیق دربارۀ ساختار و شمار نیروهای این گروه همواره دشوار بوده است.
در همین حال، گزارشهای تازه از سیستان و بلوچستان این پرسش را مطرح کرده است که نقش احتمالی فاطمیون در ساختار امنیتی این منطقه تا چه اندازه گسترش یافته است؛ موضوعی که مقامهای رسمی ایران تاکنون دربارۀ جزئیات آن توضیح روشنی ارائه نکردهاند.
