باشندگان محل این بند را «همبستگی» نام گذاشته‌اند؛ پروژه‌ای که به گفتۀ مسئولان آن، تنها با کمک‌های مردم در داخل و خارج از افغانستان ساخته می‌شود.
محمد یاسین علی‌زاده، یکی از مسئولان بند، به رادیو آزادی گفت: «کارهای ساختمانی بند همبستگی تا ۳۲ متر پیش رفته که هشت متر باقی مانده، گفته می‌توانیم حدود هشتاد درصد رسیده است. این بند تنها با کمک‌های مردمی و خیرین ساخته شده و هیچ نهاد یا ارگان دیگر در آن سهم ندارد.»
به گفتۀ علی‌زاده، تاکنون بیش از دو میلیون دالر برای ساخت این بند هزینه شده و تمام این پول از کمک‌های مردمی تأمین شده است.
مسئولان پروژه می‌گویند بند همبستگی از تهداب ۲۷ متر عرض دارد، ارتفاع آب ایستادۀ آن ۴۰ متر و طول آن بیش از ۲۰۰ متر است. به گفتۀ آنان، پس از تکمیل بند، حدود هزار خانوادۀ زراعت‌پیشه می‌توانند از آب آن استفاده کنند.
با ایجاد بند حدود هزار خانواده که مصروف زراعت هستند آب مورد نیاز را از این بند تأمین خواهند کردطارق تقی‌زاده، یکی دیگر از مسئولان این بند
طارق تقی‌زاده، یکی دیگر از مسئولان بند، گفت: «با ایجاد بند حدود هزار خانواده که مصروف زراعت هستند آب مورد نیاز را از این بند تأمین خواهند کرد، با تکمیل شدن این بند خشک‌سالی‌هایی که در این منطقه از بین خواهد رفت و اگر این بند ساخته نمی‌شد حدود ۹۰ درصد خانواده‌ها بی‌کشت و کار می‌ماند.»
به گفتۀ او، قرار است در آینده حدود ۱۵۰ کیلووات برق نیز از این بند تولید شود. مسئولان همچنین امیدوار اند که این محل در آینده به یک مکان تفریحی و سیاحتی تبدیل شود.
با این حال، هنوز زمان دقیق تکمیل و بهره‌برداری از بند همبستگی مشخص نشده است.
برای دهقانان محل، اهمیت اصلی این بند تأمین آب زمین‌های زراعتی است؛ زیرا به گفتۀ آنان، کمبود آب در سال‌های گذشته حاصلات‌شان را کاهش داده است.
چمن‌شاه اکبری، یکی از دهقانان محل، می‌گوید پیش از ساخت این بند، نوبت آب‌رسانی طولانی بود و زمین‌هایش حاصل اندکی داشت.
او گفت: «قبل از ساخت این بند ما خیلی مشکل داشتیم، در تابستان اگر زیاد آب می‌آمد دو اینچ آب، آن هم ۱۸ روز نوبت ما می‌رسید تا آبیاری می‌کردیم زمین خود را حاصلات گندم ما که زیاد می‌شد دو یا سه بوجی می‌شد اما حال خدا را شکر هزار مرتبه که حاصلات ما بسیار خوب شده، مثل گندم، جورای سیب، خدا همی مردم که در ساختن بند کمک کرده خیر بدهد.»
ساخت این بند برای شماری از جوانان محل نیز زمینۀ کار فراهم کرده است.
علی، یکی از جوانانی که در این پروژه کار می‌کند، گفت: «خیلی خوشحال هستم در این بند کار می‌کنم می‌توانم خانواده خود را اکمال کنم، مردم محل هم همکاری می‌کنند، حدود ۴۰ تا ۵۰ نفر کار می‌کند و هر کاریگر حدود ۴۰ افغانی دست‌مزد می‌گیرد.»
احمد جاوید نور، کارشناس محیط زیست و آب، می‌گوید ساخت چنین بندهایی می‌تواند در مدیریت منابع آب و تقویت آب‌های زیرزمینی نقش داشته باشد.
او گفت: «ساخت چنین بند‌ها می‌تواند یکی از فکتور‌های عمده برای تقویت آب‌های زیر زمینی باشد، چاه‌های که حفر شده مملو از آب شود، چشمه و کاریز‌های تغذیه شود و برای کشت و زراعت مورد استفاده قرار بگیرد، خشک سالی را کاهش می‌دهیم.»
رادیو آزادی خواست دیدگاه وزارت انرژی و آب حکومت طالبان را دربارۀ این بند و برنامه‌های احتمالی برای ساخت پروژه‌های مشابه در مناطق دیگر دریافت کند، اما سخنگوی این وزارت به پرسش‌های ما پاسخ نداد. باشندگان سنگ‌جوی لومان اکنون چشم به تکمیل «بند همبستگی» دوخته‌اند؛ بندی که با کمک‌های خود مردم ساخته می‌شود و آنان امیدوار اند آب ذخیره‌شده در آن، زمین‌های‌شان را سیراب کند و بخشی از نگرانی‌های ناشی از خشکسالی و کمبود آب را کاهش دهد.
