راکت‌های کروز که آمد، مانند سایر راکت‌ها نبود که اصابت کند و شعله‌ور شودمولوی محمد قاسم حلیمی
ایالات متحدۀ امریکا می‌گوید که به نفع امریکا و جامعه جهانی است که افغانستانی را ببینند که هرگز دوباره به پناهگاه امن تروریستان تبدیل نشود؛ افغانستانی که به تعهدات بین‌المللی خود عمل کند و در ثبات منطقه سهم بگیرد.
وزارت امور خارجۀ امریکا در یک ایمیل به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد آغاز حملات امریکا بر افغانستان به رادیو آزادی همچنین گفته که طالبان با اقدامات خود نشان داده‌اند که نمی‌خواهند در تأمین صلح و ثبات منطقه نقش سازنده‌ای داشته باشند.
وزارت امور خارجۀ امریکا، حکومت طالبان در افغانستان را متهم کرده که به تعهدات ضدتروریستی خود براساس توافق‌نامه دوحه عمل نکرده و به گروه‌های تروریستی اجازه داده است که از خاک افغانستان به حیث پایگاه برای حملات استفاده کنند.
گروه طالبان تا هنوز در مورد این اتهامات وزارت خارجۀ امریکا چیزی نگفته، اما پیش از این گفته بود که هر دوجانب توافق‌نامه دوحه را نقض کرده‌اند.
بیست‌وپنج سال پیش از امروز، امریکا پس از حملات تروریستی یازدهم سپتامبر، در هفتم اکتوبر سال ۲۰۰۱ میلادی حملات خود را بر افغانستان آغاز کرد و در کابل و خوست، مناطق مربوط به شبکۀ القاعده و تأسیسات نظامی و امنیتی طالبان را هدف قرار داد.
مولوی محمد قاسم حلیمی که در آن زمان یکی از مقام‌های وزارت امور خارجۀ حکومت طالبان بود، به رادیو آزادی گفت که از قبل در مورد زمان این حملات از مقام‌های پاکستانی اطلاعات دریافت شده بود، اما رهبران طالبان باور نداشتند که امریکا بر افغانستان حمله کند.
محمد قاسم حلیمی می‌گوید حملات راکت‌های کروز امریکا بر کابل، ترس و هراس را در پایتخت گسترش داد:
«راکت‌های کروز که آمد، مانند سایر راکت‌ها نبود که اصابت کند و شعله‌ور شود؛ راکت‌های کروز در هوا صدای بسیار بدی را ایجاد می‌کرد و روشنی می‌داد، وقتی که اصابت می‌کرد، مانند زلزله بود و منطقه را کاملاً می‌لرزاند. ما در خانه‌ای در شهرنو بودیم که همۀ شیشه‌ها شکستند.»
راکت‌های کروز در هوا صدای بسیار بدی را ایجاد می‌کرد و روشنی می‌داد، وقتی که اصابت می‌کرد، مانند زلزله بودمولوی محمد قاسم حلیمی
پس از این حملات در کابل، ایالات متحدۀ امریکا و متحدانش جنگ علیه تروریزم را در افغانستان آغاز کردند که در نتیجه آن حکومت آن وقت طالبان سقوط کرد و حضور نظامی امریکا و متحدانش در افغانستان حدود بیست سال ادامه یافت.
در یادداشت‌های آرشیف ملی امریکا آگفته شده است که در آن زمان، بلافاصله پس از حملات تروریستی یازدهم سپتامبر، استخبارات امریکا به این نتیجه رسید که طیاره‌ربایانی که این حملات را انجام داده اند، در چارچوب پلان شبکۀ القاعده آموزش دیده اند.
حملات تروریستی یازدهم سپتامبر توسط ۱۹ اختطافچی و مهاجم انجام شد که ۱۵ تن آنها اتباع عربستان سعودی بودند.
در نتیجه این حملات، حدود سه هزار تن در نیویارک، پنسلوانیا و واشنگتن کشته شدند.
در آن زمان، اسامه بن لادن، رهبر القاعده، و سایر رهبران این شبکه در افغانستان زندگی می‌کردند. امریکا از حکومت طالبان خواست تا آنها را تسلیم کند، اما حکومت وقت طالبان این درخواست را رد کرد و در نتیجه جنگ آغاز شد.
بر اساس توافق‌نامه دوحه که در فبروری سال ۲۰۲۰ میلادی امضا شد، نیروهای امریکایی و متحدانش از افغانستان خارج شدند و در ۱۵ اگست ۲۰۲۱ میلادی طالبان دوباره به قدرت در افغانستان بازگشتند.
بر اساس خبرگزاری اسوشیتدپرس، در این جنگ دو هزار و چهارصد و چهل‌وهشت نظامی امریکایی کشته شدند، شصت‌وشش هزار پولیس و عسکر حکومت افغانستان جان‌هایشان را از دست دادند و تلفات افراد مسلح طالبان در حدود بیست سال به پنجاه‌ویک هزار و یک‌صد و نود و یک تن می‌رسد.
