به گفتهٔ این افراد، آنان دهه‌ها در این منطقه زندگی کرده‌اند و اسناد شاروالی جلال‌آباد را نیز در اختیار دارند؛ اما اکنون شخصی بر خانه‌های‌شان ادعای مالکیت کرده و حکومت طالبان آنان را از خانه‌های‌شان بیرون کرده است.
در میان این افراد، شماری از زنان بی‌سرپرست نیز هستند که همراه با فرزندان‌شان در این منطقه زندگی می‌کردند. در روزهای اخیر، ویدیوی یک زن در شبکه‌های اجتماعی به‌طور گسترده دست‌به‌دست شده است.
او با فریاد و گریه ادعا می‌کند که به‌زور از خانه‌اش در منطقهٔ انگورباغ شهر جلال‌آباد بیرون شده است. این زن در سخنانش ادعا می‌کند که شخصی بر خانه‌های آنان دعوای مالکیت کرده و طالبان نیز آنان را از خانه‌های‌شان بیرون کرده‌اند. او می‌گوید اکنون همراه با فرزندان خردسالش در کنار جاده به‌سر می‌برد.
او گفته است: «ما قباله‌های شرعی داریم و ۴۵ سال می‌شود که در این‌جا زندگی می‌کنیم. ما از امارت اسلامی می‌خواهیم که با ما کمک کند. این زمین‌ها را حکومت به ما توزیع کرده است، ما در بدل آن پول پرداخته‌ایم و شاروالی این زمین‌ها را به ما داده است. به خاطر خدا، صدای ما را بشنوید.»
ما قباله‌های شرعی داریم و ۴۵ سال می‌شود که در این‌جا زندگی میکنیمیک زن بی‌خانمان‌شده، ساکن انگورباغ جلال‌آباد
در همین منطقه، زن دیگری که بی‌خانمان شده است نیز به شرط افشا نشدن نامش و تغییر صدا، شکایت مشابهی را با رادیو آزادی در میان گذاشته است.
او گفت که اسناد شاروالی جلال‌آباد را در اختیار دارد و نزدیک به چهار دهه در این منطقه زندگی کرده، اما اکنون آنان را از خانه‌های‌شان بیرون کرده‌اند.
او می‌گوید: «اسناد در دست داریم. نزدیک به ۴۰ سال می‌شود که در این‌جا آبادی کرده‌ایم و زندگی می‌کنیم. این زمین‌ها را حکومت به ما داده است، اما اکنون ما را از خانه‌های‌مان بیرون کرده‌اند و در سرک مانده‌ایم. کودکان نیز با ما هستند. چه کنیم و به کجا برویم؟»
این زنان می‌گویند که نمی‌دانند پس از این به کجا بروند؛ اما به گفتهٔ آنان، چند روز می‌شود که بدون سرپناه و در هوای سرد، در کنار سرک عمومی به‌سر می‌برند.
بر اساس اطلاعات موجود، این زمین هشت جریبی است که در مجموع ۳۹ خانه در آن ساخته شده و بر بنیاد حکم ستره محکمه طالبان، ملکیت خصوصی ثابت شده است.
سخنگوی ستره محکمه طالبان در یک پیام صوتی که به رسانه‌ها فرستاده، گفته است که بر اساس حکم محکمه، مالکیت خصوصی این منطقه ثابت شده و به ادارهٔ ولایتی ننگرهار دستور داده شده است که زمین را تخلیه کرده و به مالک اصلی آن بسپارد.
با این حال، افرادی که از خانه‌های‌شان بیرون شده‌اند نیز ادعا می‌کنند که اسناد مالکیت زمین را در اختیار دارند.
یکی دیگر از ساکنان این منطقه که او نیز نخواست نامش در گزارش منتشر شود، در صحبت با رادیو آزادی گفت: «این ظلم است که مرا از خانه‌ای که دارم بیرون کنند. آقای والی، شما در روز قیامت به الله چه پاسخ خواهید داد؟ اگر حق از آن شخص است، پس برای ما بدیل بدهید. ما دهه‌ها در این‌جا آبادانی کرده‌ایم، برای خود سرپناهی ساخته‌ایم و در آن زندگی می‌کنیم. هیچ‌کس چنین ظلمی نمی‌کند که زنان بی‌سرپرست را از خانه‌های‌شان بیرون کند و در سرک رها سازد.»
دفتر مطبوعاتی ادارهٔ ولایتی حکومت طالبان در ننگرهار و شاروالی جلال‌آباد به پرسش‌های رادیو آزادی در این زمینه پاسخ نداده‌اند؛ اما دفتر رسانه‌های ننگرهار در ویدیویی که منتشر کرده، ادعا نموده است که این زمین را بر اساس حکم محکمه، به هدف سپردن آن به مالک اصلی تخلیه کرده‌اند.
در این ویدیو، سخنان فردی به نام حاجی بهرام نیز گنجانده شده است که خود را وارث اصلی این ملکیت می‌داند.
او در سخنانش ادعا کرده است که قبالهٔ شرعی این زمین را در اختیار دارد و در دوران حکومت جمهوری پیشین نیز بارها به محکمه عریضه کرده، اما به درخواست‌هایش رسیدگی نشده بود.
با این حال، هنوز روشن نیست که آیا هنگام صدور این حکم از سوی محاکم طالبان، به افرادی که در این زمین خانه ساخته و زندگی می‌کردند، حق دفاع از خود داده شده است یا خیر. این در حالی است که حکومت طالبان در ماه‌های اخیر روند بازپس‌گیری زمین‌های دولتی غصب‌شده در افغانستان را آغاز کرده است.
ادارهٔ ولایتی ننگرهار مدتی پیش گفته بود که ۳۰۰ جریب زمین در مناطق شیخ مصری، سرخ‌رود، کابل‌کمپ، ثمرخیل و شماری از مناطق دیگر این ولایت، دولتی تثبیت شده و به ساکنان این مناطق دستور داده شده است که آن‌جا را ترک کنند.
این در حالی است که بازگشت گستردهٔ مهاجران از پاکستان به افغانستان همچنان ادامه دارد و مردم از پیش نیز از کمبود سرپناه شکایت دارند.
سازمان ملل متحد نیز در گزارش‌های خود تأیید کرده است که بازگشت بی‌سابقهٔ مهاجران، فشار بر بازار مسکن را در افغانستان افزایش داده است.
