شاه فیصل، باشنده ولایت بغلان در گفتگو با رادیو آزادی از این که او فاصله‌های طولانی را برای رسیدن به مراکز صحی طی می‌کند شکایت دارد و می‌گوید: "ایجاد یک کلینیک صحی در منطقۀ ما یک ضرورت جدی است."
او می افزاید:
در منطقۀ ما هیچ کلینیک صحی وجود ندارد. یک کلینیک در فاصلۀ دور قرار دارد که آن هم نمی‌تواند به نیازهای زنان و کودکان رسیدگی کند
"از آن‌جایی که ما در یک منطقۀ دورافتادۀ ولایت بغلان زندگی می‌کنیم، در منطقۀ ما هیچ کلینیک صحی وجود ندارد. یک کلینیک در فاصلۀ دور قرار دارد که آن هم نمی‌تواند به نیازهای زنان و کودکان رسیدگی کند. ایجاد یک کلینیک صحی در منطقۀ ما یک ضرورت جدی است."
این باشنده بغلان در حالی از کمبود مراکز صحی در محل بودوباش خود شکایت دارد که برونو لمارکیس، معاون نمایندۀ ویژۀ سازمان ملل متحد در افغانستان، می‌گوید با کاهش کمک‌های بشردوستانه در یک سال گذشته، انتظار می‌رود تا پایان سال ۲۰۲۶ میلادی حدود ۷۰۰ مرکز صحی در این کشور تعطیل شوند و یا هم زیر فشار مالی شدید قرار بگیرند.
آقای لمارکیس که به‌تازگی از هشت ولایت افغانستان دیدار کرده و اکنون به ایالات متحده بازگشته است، روز جمعه، ششم نومبر، هنگام ارائۀ گزارش سفرش به افغانستان گفت که کاهش کمک‌های بشردوستانه، ارائۀ خدمات را دشوارتر ساخته و نیازهای اساسی مردم را در این کشور افزایش داده است.
هم‌زمان با اظهارات آقای لمارکیس، اولگا چیرووکا، سخنگوی دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانۀ سازمان ملل متحد (اوچا)، با نشر ویدیویی از جریان بازدیدش از یک مرکز صحی در ولسوالی کشم ولایت بدخشان در شبکۀ ایکس گفت که به‌دلیل کمبود کمک‌های بین‌المللی، مراکز صحی در سراسر افغانستان ناگزیر شده‌اند فعالیت‌های خود را کاهش دهند یا به‌طور کامل مسدود شوند.
در مناطق دوردست افغانستان نیز دسترسی به مراکز صحی گاهی به معنای پیمودن راهی طولانی و خطرناک است
او گفت: "به‌دلیل کمبود بودجه، شماری از مراکز صحی ناگزیر شده‌اند فعالیت‌های خود را کاهش دهند یا به‌طور کامل مسدود شوند. در مناطق دوردست افغانستان نیز دسترسی به مراکز صحی گاهی به معنای پیمودن راهی طولانی و خطرناک است."
برونو لمارکیس، معاون نمایندۀ ویژۀ سازمان ملل متحد در افغانستان، هشدار داده است که کاهش بودجه و قطع کمک‌ها پیامدهای جدی بر وضعیت صحی مردم افغانستان خواهد داشت. او این وضعیت را «بسیار جدی» توصیف کرده است.
سازمان جهانی صحت در نیمۀ سال ۲۰۲۵ میلادی هشدار داده بود که کمبود بودجه ممکن است به تعطیلی ۸۰ درصد مراکز خدمات اولیۀ صحی و درمانی تحت حمایت این سازمان منجر شود.
به گفته این سازمان، بسته‌شدن این مراکز صحی، میلیون‌ها تن، به‌ویژه زنان، کودکان، سالمندان، بیجاشدگان داخلی و بازگشت‌کنندگان را از دسترسی به خدمات حیاتی صحی در افغانستان محروم خواهد کرد.
