عزیزه، مهاجر افغان مقیم کانادا، می‌گوید اعضای خانواده‌اش که در کشورهای مختلف زندگی می‌کنند، یک گروه کمک‌رسانی ایجاد کرده‌اند تا به خویشاوندان و دوستان نیازمندشان در کابل کمک کنند.
او می‌گوید: «اعضای خانوادهٔ ما در این گروه هستند؛ پسرهای کاکا، خاله و عمه. هر ماه پول جمع می‌کنیم، چون در افغانستان خانواده‌هایی هستند که مشکلات و دشواری‌های زیادی دارند. پول را برای‌شان می‌فرستیم و کمک‌شان می‌کنیم.»
بلال مینه‌ناک، باشندهٔ کابل، نیز سخن مشابهی دارد: «ما یک گروه از خویشاوندان نزدیک خود داریم؛ هم در افغانستان و هم در خارج از کشور. کسانی که در افغانستان هستند و معاش دارند، ماهانه هزار افغانی کمک می‌کنند و کسانی که در خارج هستند، ۵۰ یورو می‌پردازند. بعد از این پول به نیازمندان فامیل خود کمک می‌کنیم.»
هر ماه پول جمع می‌کنیم، چون در افغانستان خانواده‌هایی هستند که مشکلات و دشواری‌های زیادی دارند.عزیزه، مهاجر افغان مقیم کانادا
یکی از باشندگان ولایت بلخ که به گفتهٔ خودش چندین بار از کمک‌های همکاران پیشینش در خارج از کشور بهره‌مند شده است، به شرط ذکرنشدن نامش به رادیو آزادی گفت: «همکاران ما که در خارج هستند، چندین بار به ما کمک کرده‌اند. خدا خانه‌شان را آباد کند!»
پیش از این نیز شماری از خانواده‌های نیازمند در افغانستان به رادیو آزادی گفته بودند که اعضای خانواده، خویشاوندان و دوستان‌شان در خارج از کشور به آنان کمک می‌کنند.
عزیز سرشار، کارشناس امور اجتماعی مقیم جرمنی، می‌گوید ایجاد چنین گروه‌هایی نشان‌دهندهٔ محبت و همدلی زیاد است و تأکید می‌کند که این فرهنگ باید گسترش یابد.
او افزود: «باید از این انگیزه در جامعه حمایت شود و آن را گسترش بدهیم. این کار فایده‌های زیادی دارد؛ یک احساس مشترک ایجاد می‌کند و رابطهٔ ما را با وطن حفظ می‌کند. با این کار، ما مسئولیت خود را در برابر وطن و هم‌وطنان‌مان انجام داده‌ایم.»
این کار فایده‌های زیادی دارد؛ یک احساس مشترک ایجاد می‌کند و رابطهٔ ما را با وطن حفظ می‌کند.عزیز سرشار، کارشناس امور اجتماعی
روز جهانی مهربانی
روز جهانی مهربانی هر سال در ۱۳ نومبر گرامی داشته می‌شود. هدف از آن، تشویق مردم به رفتار نیک و مهربانی با یکدیگر، کمک به نیازمندان و تقویت همبستگی و دوستی است.
در سال ۱۹۹۷، نماینده‌گان سازمان‌های مهربانی از کشورهای مختلف در جاپان با هم دیدار کردند و برای ایجاد یک چارچوب جهانی تلاش کردند.
به نوشتهٔ وب‌سایت جنبش جهانی مهربانی (World Kindness Movement)، روز جهانی مهربانی در سال ۱۹۹۸ آغاز شد.
گرسنگی و کاهش کمک‌ها
در چند سال گذشته، بیکاری و فقر در افغانستان به‌شدت افزایش یافته و کمک‌های خارجی به مردم این کشور نیز کاهش یافته است؛ وضعیتی که خانواده‌های نیازمند را با مشکلات گوناگون روبه‌رو کرده است.
دفتر هماهنگی امور بشردوستانهٔ سازمان ملل متحد (اوچا) نیز گفته است که گرسنگی در افغانستان گسترش یافته، کودکان با خطر سوءتغذیه روبه‌رو هستند و خشکسالی وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم را ضعیف کرده است.
اوچا روز دوشنبه (۱۸ عقرب) در یک پیام ویدیویی در صفحهٔ ایکس خود گفت که از هر سه نفر در افغانستان، یک نفر با گرسنگی شدید روبه‌رو است. به گفتهٔ این نهاد، حدود ۴ میلیون کودک شش‌ماهه تا پنج‌ساله به دلیل سوءتغذیه به درمان نیاز دارند.
اوچا افزوده است که با فرارسیدن زمستان، خطرها رو به افزایش است و محدودیت‌هایی که حکومت طالبان بر زنان و دختران افغان وضع کرده، دسترسی آنان به خدمات ضروری صحی و دیگر خدمات را تحت تأثیر قرار داده است.
به گفتهٔ اوچا، اگر این محدودیت‌ها ادامه یابد، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ حدود ۲۰ هزار آموزگار زن و ۵ هزار و ۴۰۰ کارمند زن در بخش صحت را از دست خواهد داد.
