خانم ستاسیک: من عاشق افغانستان شده ام

"خوبترین کباب گوسفند جهان را فقط و فقط در افغانستان می توان یافت."

اکثر غربی های که به کابل می روند تصور می کنند که زنده گی شان در آنجا با خطر مواجه می باشد و به مجرد این که به شهر کابل برسند با حملات مرگ بار و انتحاری طالبان مواجه خواهند شد. طبعاً شهر کابل خطرناک تر از لندن و برلین می باشد که محدودیت های را برای زنده گی خارجی ها در آنجا به وجود می آورد. ولی آیا وضع در شهر کابل آنچنان خراب است که در خارج از کشور، غربی ها تصور آنرا می کنند؟
خارجی ها در کابل چی می خورند و به کجا می روند؟

آژانس خبری آلمان می نویسد:
این روز ها ده ها رستوران مدرن و مجهز به همهء ستندر های جهانی در شهر کابل اعمار شده و فعالیت دارند. هرنوع غذای موافق با هرذوق را می توان در شهر کابل یافت و تناول کرد. کباب مرغ را در لی تایی، فلافل را در تاورن دیو لیبان، بگت تازه را در له بیسترو، پاسته را در بله ایتالیا و یا هم قابلی پلو جانانهء را می توان در رستوران صوفی نوش جان کرد.

برخلاف اکثر کشور های اروپایی که نمی توان در رستوران ها سگرت کشید، در شهر کابل می توان از خسته گی کار روزانه و خاکباد به گوشهء خلوت و زیبای رستوران های شهر پناه برد و تا زمانی که غذا آماده می شود، نوشابهء سرد و پرکیف را سر کشید.

آژانس خبری آلمان می نویسد:
در شهر کابل سربازان نیرو های خارجی در قرار گاه های شان غذا می خورند. مشتریان رستوران های شهر را خارجی های که در موسسات امداد رسانی و یا هم سازمان ملل متحد کار می کنند، تشکیل می دهد. رستوران ها با در نظرداشت ستندر های امنیتی سازمان ملل متحد اعمار شده اند. همه آنها دارای دروازه های فولادی، دیوار های با سیم خار دار و محافظین کلاشنیکوف دار می باشند. حویلی های داخل محوطهء رستوران، با چمن های سرسبز، باغچه های پر از گل های معطر، درختان زیبا و فواره های آب مزین شده است.

خانم ستاسیک یک امریکایی 45 ساله که برای نخستین بار در سال 2002 در ترکیب یک هیات رسمی، زمانی که شارول شهر موانتین ویو کالفورنیا بود، به مناطق هندو کش در افغانستان سفر کرده است، می گوید:
"من عاشق این ممکت شده ام."
خانم ستاسیک بعد از ختم موعد کارش به حیث شاروال شهر موانتین ویو ، دوباره به افغانستان آمد و یک موسسهء مساعدت به زنان را تاسیس کرد.
وی ادامه می دهد:
"مردم در غرب تصور نادرست و کاذب در مورد افغانستان دارند. من در افغانستان زنده گی عادی و انسانی دارم. صبح ها از خواب برمی خیزم، به سگم غذا می دهم ؛ بعد به سر کارم می روم. شام که دو باره به خانه می آیم. گاهی غذا می پزم و یکجا با شوهرم می نشینم و تلویزیون می بینم و یا هم برای صرف غذا به رستوران می رویم. زنده گی من بطور ناچیز متاثر از طالبان بوده است."
وی که در 37 رستوران شهر کابل غذا خورده است می گوید:
"خوبترین کباب گوسفند جهان را فقط و فقط در افغانستان می توان یافت."