تایمز
«دلایلی وجود دارد که از آخرین اخبار جنگ در افغانستان خوشنود باشیم، اما موفقیت در میدان جنگ به تنهایی نمی تواند جنگ را ببرد» این مطلب عنوان مقاله روزنامه تایمز لندن است که به قلم اشدون دیپلومات و سیاست مدار انگلیس نوشته شده است.
نویسنده در آغاز مقاله می نویسد، کشتن یا دستگیر کردن یک قوماندان دشمن همیشه یک رویداد بزرگ میدان جنگ است، اما به ندرت می تواند یک رویداد فیصله کن باشد.
بناءً دستگیری عبدالغنی برادر، قوماندان بلند پایه نظامی طالب ها در عملیات مشترک امریکا و پاکستان و به تعقیب آن بازداشت یک رهبر دیگر طالب، ملا عبدالکبیر و هم چنان ادعای روز چهارشنبه مبنی بر بازداشت تقریباً نصفی از رهبری طالب های مستقر در پاکستان، همه رویداد های مهم می باشند.
اما اهمیت بزرگ تر در این نهفته نیست که آنها چه می باشند، بلکه در این است که آنها به ما چه حکایت می کنند.
نخست ما باید در باره این فرضیه تجدید نظر کنیم که گفته می شد، پاکستان نه می خواست و یا هم قادر نیست تا هر چهار گروپ شورشی را که هم زمان نقش میزبان را برای القاعده، طالب های پاکستانی، طالب های افغان و تندروان اسلامی پنجابی بازی می کنند، کنترول کند.
روزنامه می افزاید، ما فکر می کنیم سیاست آنها این بود تا علیه القاعده برای خوشی ایالات متحده امریکا بجنگند، علیه طالب های پاکستانی و تندروان پنجابی برای مصوونیت و نجات خود اقدام کند، اما هیچ اقدام جدی را در باره طالب های افغانی، یعنی آنهای را که خود به وجود آورده اند، انجام ندهند.
ولی بلاخره معلوم شد که آنها تصمیم گرفتند تا راه فشار دادن را میان چکش جنرال مک کرستال در ولایت هلمند و سندان اردوی پاکستان در جنوب باز کنند.
روزنامه در اخیر این بخش مقاله می نویسد، چیز دوم که به ما بیان می کنند این است که اگر حکومت پاکستان احساس کند، برای انجام دادن این کار به حد کافی قوی است، در آن صورت امنیت باید بیشتر از آن باشد که بسیاری مردم فکر می کردند، و از آن جای که اسلام آباد به پیشرفت در افغانستان مهم می باشد، همه این ها خبر های خوشی است.
ایکونومیست
نشریه دیگر چاپ لندن، مجله هفته وار ایکونومیست در شماره اخیر خود زیر عنوان « احمقانه بازی شد» مقاله تحلیلی نوشته و در آغاز این مقاله می نویسد، از انتخابات مصیبت آمیز سال گذشته ریاست جمهوری در افغانستان به این طرف، دیپلومات های غربی با شدت راجع به ضرورت اصلاحات اساسی در سیستم فاسد انتخابات صحبت می کنند.
آنها می گویند، کشور های خارجی بار دیگر پول نقد را به یک ماشین که از طرف آقای کرزی کنترول می شود، نخواهند ریخت.
به نوشته مجله، آنها وعده کرده اند که حمایت خارجی برای انتخابات پارلمانی که قرار است در ماه سپتامبر دایر شود، مربوط به یک گروپ مامورین منحرف کمسیون مستقل انتخابات است، آنهای که روند رای گیری را اداره می کنند.
مجله در اخیر این بخش مقاله می نویسد، بسیاری احساس می کنند که آقای کرزی نباید صلاحیت تعیین رییس و هیات رهبری کمسیون مستقل انتخابات را داشته باشد.
آنها هم چنان گفته اند، برای کرزی اجازه نخواهند داد، تا کمسیون شکایات انتخابات یعنی نهاد نظارتی را که اکثریت مامورین آن را غیر افغان ها تشکیل می دهد، ضعیف بسازد.
«دلایلی وجود دارد که از آخرین اخبار جنگ در افغانستان خوشنود باشیم، اما موفقیت در میدان جنگ به تنهایی نمی تواند جنگ را ببرد» این مطلب عنوان مقاله روزنامه تایمز لندن است که به قلم اشدون دیپلومات و سیاست مدار انگلیس نوشته شده است.
نویسنده در آغاز مقاله می نویسد، کشتن یا دستگیر کردن یک قوماندان دشمن همیشه یک رویداد بزرگ میدان جنگ است، اما به ندرت می تواند یک رویداد فیصله کن باشد.
بناءً دستگیری عبدالغنی برادر، قوماندان بلند پایه نظامی طالب ها در عملیات مشترک امریکا و پاکستان و به تعقیب آن بازداشت یک رهبر دیگر طالب، ملا عبدالکبیر و هم چنان ادعای روز چهارشنبه مبنی بر بازداشت تقریباً نصفی از رهبری طالب های مستقر در پاکستان، همه رویداد های مهم می باشند.
اما اهمیت بزرگ تر در این نهفته نیست که آنها چه می باشند، بلکه در این است که آنها به ما چه حکایت می کنند.
نخست ما باید در باره این فرضیه تجدید نظر کنیم که گفته می شد، پاکستان نه می خواست و یا هم قادر نیست تا هر چهار گروپ شورشی را که هم زمان نقش میزبان را برای القاعده، طالب های پاکستانی، طالب های افغان و تندروان اسلامی پنجابی بازی می کنند، کنترول کند.
روزنامه می افزاید، ما فکر می کنیم سیاست آنها این بود تا علیه القاعده برای خوشی ایالات متحده امریکا بجنگند، علیه طالب های پاکستانی و تندروان پنجابی برای مصوونیت و نجات خود اقدام کند، اما هیچ اقدام جدی را در باره طالب های افغانی، یعنی آنهای را که خود به وجود آورده اند، انجام ندهند.
ولی بلاخره معلوم شد که آنها تصمیم گرفتند تا راه فشار دادن را میان چکش جنرال مک کرستال در ولایت هلمند و سندان اردوی پاکستان در جنوب باز کنند.
روزنامه در اخیر این بخش مقاله می نویسد، چیز دوم که به ما بیان می کنند این است که اگر حکومت پاکستان احساس کند، برای انجام دادن این کار به حد کافی قوی است، در آن صورت امنیت باید بیشتر از آن باشد که بسیاری مردم فکر می کردند، و از آن جای که اسلام آباد به پیشرفت در افغانستان مهم می باشد، همه این ها خبر های خوشی است.
ایکونومیست
نشریه دیگر چاپ لندن، مجله هفته وار ایکونومیست در شماره اخیر خود زیر عنوان « احمقانه بازی شد» مقاله تحلیلی نوشته و در آغاز این مقاله می نویسد، از انتخابات مصیبت آمیز سال گذشته ریاست جمهوری در افغانستان به این طرف، دیپلومات های غربی با شدت راجع به ضرورت اصلاحات اساسی در سیستم فاسد انتخابات صحبت می کنند.
آنها می گویند، کشور های خارجی بار دیگر پول نقد را به یک ماشین که از طرف آقای کرزی کنترول می شود، نخواهند ریخت.
به نوشته مجله، آنها وعده کرده اند که حمایت خارجی برای انتخابات پارلمانی که قرار است در ماه سپتامبر دایر شود، مربوط به یک گروپ مامورین منحرف کمسیون مستقل انتخابات است، آنهای که روند رای گیری را اداره می کنند.
مجله در اخیر این بخش مقاله می نویسد، بسیاری احساس می کنند که آقای کرزی نباید صلاحیت تعیین رییس و هیات رهبری کمسیون مستقل انتخابات را داشته باشد.
آنها هم چنان گفته اند، برای کرزی اجازه نخواهند داد، تا کمسیون شکایات انتخابات یعنی نهاد نظارتی را که اکثریت مامورین آن را غیر افغان ها تشکیل می دهد، ضعیف بسازد.