با فرا رسیدن شب، سکوت و خاموشی بر شهر پلخمری حکم فرما می شود.
طالبان مسلح خدمات تلیفون های موبایل را هنگام شب ممنوع قرار داده اند. شرکت های موبایل از شام تا صبح فعالیت خود را متوقف می سازند.
در قسمت شمالی شهر، مردان مسلح در پوسته های تالاشی منتظر کاروان ها و دیگر اهداف خود می نشینند.
تقریباً هر روز صدای فیرها و زدو خورد در بغلان شنیده می شود.
مردم که از خدمات دولتی محروم اند، برای حل منازعات به محاکم مخالفین مسلح دولت رو می آورند و جوانان بیکار نیز یا به طالبان مسلح و یا به قوماندان محلی مراجعه می کنند.
محمد رسول محسنی قوماندان سابق و رییس شورای ولایتی بغلان به خبرنگار نیویارک تایمز گفته است که وضعیت بغلان خیلی خطرناک می باشد و روز به روز خراب تر می شود.
امریکایی ها و افغانان که در پروژه های انکشافی کار می کنند، به خبرنگار نیویارک تایمز گفته اند که سال گذشته وضعیت چنین نه بود، اکثر مناطق این ولایت آرام بودند، مخالفین دولت تنها در چند منطقهء محدود فعالیت داشتند.
سیاستمداران و مقامات محلی نیز به روزنامه گفته اند که دولت و نیروهای ایتلاف توجهء شان را به مناطق نا آرام جنوب معطوف داشته اند و به نا آرامی های بغلان چندان توجه نه دارند.
رییس شورای ولایتی بغلان می گوید:
« مناطق فعالیت های مخالفین در بغلان در دو سال گذشته بسیار محدود بودند و ما به دولت خبر دادیم که اگر جلو این فعالیت ها گرفته نه شود، حضور مخالفین در این ولایت گسترش خواهد یافت.»
نیویارک تایمز می نویسد که نیروهای ناتو کدام پایگاه عمدهء در بغلان نه دارند. نزدیک ترین پایگاه بزرگ ناتو در ولایت کندز می باشد.
تا چند ماه اخیر تنها عساکر آلمانی در این پایگاه مستقر بودند که مصروف جلوگیری از نا آرامی ها در کندز بودند، اما در این اواخر سه هزار عسکر امریکایی نیز به این پایگاه اعزام شدند که یک عملیات را در بغلان نیز آغاز کردند، اما تا اکنون فقط توانسته اند آرامی نسبی موقت را به میان آورند.
طالبان مسلح هفتهء گذشته بازارعمدهء ولسوالی دهنهء غوری را برای مدت کوتا ه تصرف کردند، اما نیروهای دولتی توانستند بعد از چندین ساعت جنگ، طالبان را از شهر اخراج کنند. در جریان این درگیری هشت سرباز دولتی کشته شدند.
نیویارک تایمز می نویسد که فساد اداری و کمبود خدمات دولتی زمینه را برای فعالیت های مخالفین در بغلان مهیا ساخته است.
و اختلافات قومی نیز ن اآرامی ها در این ولایت را دامن می زند.
در حالیکه جنگ جویان و قوماندانان ایتلاف شمال در نیروهای پولیس محلی جذب و تنظیم شده اند، اکثریت باشنده گان پشتون تبار خود را در انزوا احساس می کنند.
منشی مجید والی بغلان موجودیت مشکلات را می پذیرد اما از کم توجهی دولت شکایت دارد.
او می گوید که دولت باید با شخص وی و مسوولان محلی مشوره کند.
مردم که امیدوار صلح و آرامی هستند از اربکی های دولتی نیز شکایت می کنند.
طالبان مسلح خدمات تلیفون های موبایل را هنگام شب ممنوع قرار داده اند. شرکت های موبایل از شام تا صبح فعالیت خود را متوقف می سازند.
در قسمت شمالی شهر، مردان مسلح در پوسته های تالاشی منتظر کاروان ها و دیگر اهداف خود می نشینند.
تقریباً هر روز صدای فیرها و زدو خورد در بغلان شنیده می شود.
مردم که از خدمات دولتی محروم اند، برای حل منازعات به محاکم مخالفین مسلح دولت رو می آورند و جوانان بیکار نیز یا به طالبان مسلح و یا به قوماندان محلی مراجعه می کنند.
محمد رسول محسنی قوماندان سابق و رییس شورای ولایتی بغلان به خبرنگار نیویارک تایمز گفته است که وضعیت بغلان خیلی خطرناک می باشد و روز به روز خراب تر می شود.
امریکایی ها و افغانان که در پروژه های انکشافی کار می کنند، به خبرنگار نیویارک تایمز گفته اند که سال گذشته وضعیت چنین نه بود، اکثر مناطق این ولایت آرام بودند، مخالفین دولت تنها در چند منطقهء محدود فعالیت داشتند.
سیاستمداران و مقامات محلی نیز به روزنامه گفته اند که دولت و نیروهای ایتلاف توجهء شان را به مناطق نا آرام جنوب معطوف داشته اند و به نا آرامی های بغلان چندان توجه نه دارند.
رییس شورای ولایتی بغلان می گوید:
« مناطق فعالیت های مخالفین در بغلان در دو سال گذشته بسیار محدود بودند و ما به دولت خبر دادیم که اگر جلو این فعالیت ها گرفته نه شود، حضور مخالفین در این ولایت گسترش خواهد یافت.»
نیویارک تایمز می نویسد که نیروهای ناتو کدام پایگاه عمدهء در بغلان نه دارند. نزدیک ترین پایگاه بزرگ ناتو در ولایت کندز می باشد.
تا چند ماه اخیر تنها عساکر آلمانی در این پایگاه مستقر بودند که مصروف جلوگیری از نا آرامی ها در کندز بودند، اما در این اواخر سه هزار عسکر امریکایی نیز به این پایگاه اعزام شدند که یک عملیات را در بغلان نیز آغاز کردند، اما تا اکنون فقط توانسته اند آرامی نسبی موقت را به میان آورند.
طالبان مسلح هفتهء گذشته بازارعمدهء ولسوالی دهنهء غوری را برای مدت کوتا ه تصرف کردند، اما نیروهای دولتی توانستند بعد از چندین ساعت جنگ، طالبان را از شهر اخراج کنند. در جریان این درگیری هشت سرباز دولتی کشته شدند.
نیویارک تایمز می نویسد که فساد اداری و کمبود خدمات دولتی زمینه را برای فعالیت های مخالفین در بغلان مهیا ساخته است.
و اختلافات قومی نیز ن اآرامی ها در این ولایت را دامن می زند.
در حالیکه جنگ جویان و قوماندانان ایتلاف شمال در نیروهای پولیس محلی جذب و تنظیم شده اند، اکثریت باشنده گان پشتون تبار خود را در انزوا احساس می کنند.
منشی مجید والی بغلان موجودیت مشکلات را می پذیرد اما از کم توجهی دولت شکایت دارد.
او می گوید که دولت باید با شخص وی و مسوولان محلی مشوره کند.
مردم که امیدوار صلح و آرامی هستند از اربکی های دولتی نیز شکایت می کنند.