فابریکه نساجی افغان پلخمری که از هفتاد سال بدین سو با نام، نشان و اعتبار خاص فعالیت داشت، اکنون به گفتهء مسوولین آن از بی توجهی دولت رو به رکود نهاده است.
هزاران ماشین فعال این فابریکه که تا سال های پیش صدای چرخش شان از دور و نزدیک به گوش می رسید، اکنون خاموش و خاک نشسته اند.
مسوولین این دستگاه و کارگران آن می گویند، اگر به فابریکهء نساجی توجه نه شود، سقوط می کند.
این جا همه کس چه مسوولین و چه کارگران از سقوط احتمالی فابریکهء که تا سال های پیش با داشتن نزدیک به چهار هزار کارگر تولیدات بیش از یکصد هزار متر تکه در روز را داشت و اکنون به 600 متر و 500 کارگر رسیده است، سخن می گویند.
عبدالقادر رییس این فابریکه می گوید که سال های پیش که وزارت های دفاع، داخله، صحت عامه و امنیت ملی از منسوجات فابریکه نساجی استفاده می کردند، همه چیز خوب بود، ولی بعد از آن که علاقه به تولیدات وطن کم رنگ شد، وضع این یگانه دستگاه تکه بافی در افغانستان هم دیگر گون شد.
مسوولین این فابریکهء پارچه بافی در ولایت بغلان می گویند، از این که تولیدات دستگاه نساجی نخ خالص بود و کیفیت بالا داشت، خریداران زیاد حتی از کشورهای خارج داشت و به پیمانهء وسیع به آن جاها صادر می شد.
گفته می شود عدم توجهء دولت در حمایت از فابریکات تولیدی دولتی در افغانستان و حضور سنگین کالا های وارداتی در کشور باعث آن شده تا هم چو فابریکه های که نابودی آن را برخی از کشورها از خدا می خواستند، به سقوط مواجه شود.
انجنیر عبدالقدیر حمیدی رییس عامل فابریکهء نساجی نیز بر این نکته تاکید دارد که کم توجهی دولت در حمایت از این فابریکه باعث رکود آن شده است.
وی در ادامه گفت:
« مسوولان نساجی افغان پلخمری آغاز تیره روزی این فابریکه را از سالیان می دانند که تکهء به ظاهر مرغوب کشورهای همسایه، سیل آسا به این جا سرازیر شده و همه به خصوص وزارت خانه های قراردادی این دستگاه را به دنبال خود کشاند.»
به باور این ها تا زمانی که افغانستان خود به تولیدات خود علاقمند نه شود، خرید پخته و انبار کردن منسوجات بالای هم که هم اکنون گدام های نساجی مملو از صدها هزار متر آن است، کار را به جای نمی برد.
گزارشگر: بشیر احمد غزالی
هزاران ماشین فعال این فابریکه که تا سال های پیش صدای چرخش شان از دور و نزدیک به گوش می رسید، اکنون خاموش و خاک نشسته اند.
مسوولین این دستگاه و کارگران آن می گویند، اگر به فابریکهء نساجی توجه نه شود، سقوط می کند.
این جا همه کس چه مسوولین و چه کارگران از سقوط احتمالی فابریکهء که تا سال های پیش با داشتن نزدیک به چهار هزار کارگر تولیدات بیش از یکصد هزار متر تکه در روز را داشت و اکنون به 600 متر و 500 کارگر رسیده است، سخن می گویند.
عبدالقادر رییس این فابریکه می گوید که سال های پیش که وزارت های دفاع، داخله، صحت عامه و امنیت ملی از منسوجات فابریکه نساجی استفاده می کردند، همه چیز خوب بود، ولی بعد از آن که علاقه به تولیدات وطن کم رنگ شد، وضع این یگانه دستگاه تکه بافی در افغانستان هم دیگر گون شد.
مسوولین این فابریکهء پارچه بافی در ولایت بغلان می گویند، از این که تولیدات دستگاه نساجی نخ خالص بود و کیفیت بالا داشت، خریداران زیاد حتی از کشورهای خارج داشت و به پیمانهء وسیع به آن جاها صادر می شد.
گفته می شود عدم توجهء دولت در حمایت از فابریکات تولیدی دولتی در افغانستان و حضور سنگین کالا های وارداتی در کشور باعث آن شده تا هم چو فابریکه های که نابودی آن را برخی از کشورها از خدا می خواستند، به سقوط مواجه شود.
انجنیر عبدالقدیر حمیدی رییس عامل فابریکهء نساجی نیز بر این نکته تاکید دارد که کم توجهی دولت در حمایت از این فابریکه باعث رکود آن شده است.
وی در ادامه گفت:
« مسوولان نساجی افغان پلخمری آغاز تیره روزی این فابریکه را از سالیان می دانند که تکهء به ظاهر مرغوب کشورهای همسایه، سیل آسا به این جا سرازیر شده و همه به خصوص وزارت خانه های قراردادی این دستگاه را به دنبال خود کشاند.»
به باور این ها تا زمانی که افغانستان خود به تولیدات خود علاقمند نه شود، خرید پخته و انبار کردن منسوجات بالای هم که هم اکنون گدام های نساجی مملو از صدها هزار متر آن است، کار را به جای نمی برد.
گزارشگر: بشیر احمد غزالی