در سال 2001 میلادی ، زمانی که قوای ایتلاف تحت رهبری امریکا نظام طالبان را در کابل سرنگون ساختند، اطفال در بام های ادارهء امر بالمعروف و نهی عن المنکر، گدی پران بازی را شروع کردند. بسیاری به این فکر بودند که زنان هم چادری را دور خواهند کرد و این عمل را علامه نجات از اختناق طالبان می شمردند.
بعضی زنان در کابل واقعا چادری را دور کردند، اما زنان دیگر به این کار ادامه دادند.
در کشورهای غربی از جمله امریکا و انگلستان ، حضور قوای خارجی در افغانستان تحت شعار اعادهء حقوق زنان و دختران مورد توجه قرار گرفت.
در رابطه به این که با حضور قوای خارجی در افغانستان در حیات زنان این کشور چه تغییرات رخ داده است ، روزنامه وال ستریت ژورنال مطلبی را به نشر رسانده که در یک بخش آن می نویسد:
در هفته جاری در رابطه با یک عمل وحشیانه و ظالمانه علیهء یک زن در افغانستان سرو صداهای بلند شد. طالبان یک زن بیوه را به اتهام زنا، اول 200 دره زده، بعداً با فیر گلوله به سرش او را به قتل رساندند.
وال ستریت ژورنال می نویسد:
در نظام طالبان قبل از سال 2001میلادی این گونه جزا ها رایج بود، اما امروز بار دیگر چنین اعمال در افغانستان زیاد شده است. علاوه بر آن، کارمندان ادارات خیریه هم در افغانستان کشته می شوند. نگرانی های امنیتی در افغانستان به درجهء افزایش یافته است که حتی گروه های حقوق بشر از صفحه انترنتی «ویکی لیکس» تقاضا می کنند که از افشای نام افغان های که با قوای ایتلاف همکاری می کنند و اسمای آن ها در این اسناد سری درج است، خود داری کند. آن ها نگرانی دارند که با افشا شدن نام این افراد، زنده گی آن ها از سوی افراد مسلح به خطر روبرو خواهد شد.
به نوشته روزنامه وال ستریت ژورنال ، اکنون بحث های جدی جریان دارد که آیا طالبان یک سازمان واحد و منظم است که افراد آن سنجیده این اعمال را انجام میدهند؟
یا این که این اعمال نتیجه بی مسوولیتی و بی و بند و باری در گروه آن ها می باشد.
به عقیدهء روزنامه طالبان همه در مقابل زنان نظر مشابه و وحشیانه دارند، یعنی به نظر آن ها زنان و دختران ملکیت شوهران و پدران شان می باشند. آن ها حق دارند که زنان و دختران خود را از حق تعلیم محروم سازند و در هیچ حالت به آن ها اجازه ندهند که با جنس مخالف تماس داشته باشند.
چند روز قبل در ولسوالی قادیس ولایت بادغیس یک خانم از یک مردی که به او وعده ازدواج داده بود، حامله شد و طالبان بدون کدام حکم محکمه اول او را دوصد دره زده، بعد اورا به شکل وحشیانهء بقتل رساندند.
رییس کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان خانم سیما سمر این گونه کشتار های بدون محکمه را تقبیح کرده، می گوید که در افغانستان برای هر جرم یک قانون مشخص وجود دارد.
وال ستریت ژورنال ادامه می دهد:
هرچند رییس جمهور کرزی صدای دفاع از حقوق زنان را در افغانستان بلند کرده است، اما خود وی چندی قبل قانون احوال شخصیه شیعه ها را امضا کرد که دست های زنان را در مقابل شوهران شان بست و زمینه خشونت بیشتر را علیهء زنان فراهم ساخت. اما وقتی که این عمل در جامعه بین المللی سرو صداهای را بلند کرد، رییس جمهور کرزی از این موقف خود عقب نشینی نمود.
به نوشتهء روزنامه، در اواخر روی برنامه های مصالحه با طالبان صحبت می شود و کشورهای غربی از جمله امریکا و بریتانیا هم قسماً از این تلاش ها حمایت می کنند، اما سوال این جاست که با ظهور دوبارهء طالبان در صحنهء سیاسی افغانستان و خروج قوای خارجی از این کشور، سرنوشت زنان چه می شود و کی از دست آوردهای چند ساله آن ها حفاظت خواهد کرد؟
به نوشته روزنامه در تلاش های مصالحه با طالبان به حقوق زنان باید توجه شود و تاکید بر آن باشد که در قانون اساسی افغانستان تغییرات بار نیاید و سهم زنان و دختران در جامعه محدود نگردد.
روزنامه در بخش اخیر مطلب خود می نویسد:
تنها قوانین نمی توانند در زنده گی زنان در افغانستان تغییرات بار آورد، زیرا زنان در افغانستان هنوز هم به اساس رسم و رواج های قومی و قبیلوی مورد اذیت قرار می گیرند ، در حالی که قانون اساسی افغانستان به آن ها حقوق وسیع را تامین می کند.
روزنامه تاکید می کند:
امریکا و انگلستان نباید به طالبان اجازه دهند که یک بار دیگر برای زنان قوانین تازهء شان را تهیه کنند.
بعضی زنان در کابل واقعا چادری را دور کردند، اما زنان دیگر به این کار ادامه دادند.
در کشورهای غربی از جمله امریکا و انگلستان ، حضور قوای خارجی در افغانستان تحت شعار اعادهء حقوق زنان و دختران مورد توجه قرار گرفت.
در رابطه به این که با حضور قوای خارجی در افغانستان در حیات زنان این کشور چه تغییرات رخ داده است ، روزنامه وال ستریت ژورنال مطلبی را به نشر رسانده که در یک بخش آن می نویسد:
در هفته جاری در رابطه با یک عمل وحشیانه و ظالمانه علیهء یک زن در افغانستان سرو صداهای بلند شد. طالبان یک زن بیوه را به اتهام زنا، اول 200 دره زده، بعداً با فیر گلوله به سرش او را به قتل رساندند.
وال ستریت ژورنال می نویسد:
در نظام طالبان قبل از سال 2001میلادی این گونه جزا ها رایج بود، اما امروز بار دیگر چنین اعمال در افغانستان زیاد شده است. علاوه بر آن، کارمندان ادارات خیریه هم در افغانستان کشته می شوند. نگرانی های امنیتی در افغانستان به درجهء افزایش یافته است که حتی گروه های حقوق بشر از صفحه انترنتی «ویکی لیکس» تقاضا می کنند که از افشای نام افغان های که با قوای ایتلاف همکاری می کنند و اسمای آن ها در این اسناد سری درج است، خود داری کند. آن ها نگرانی دارند که با افشا شدن نام این افراد، زنده گی آن ها از سوی افراد مسلح به خطر روبرو خواهد شد.
به نوشته روزنامه وال ستریت ژورنال ، اکنون بحث های جدی جریان دارد که آیا طالبان یک سازمان واحد و منظم است که افراد آن سنجیده این اعمال را انجام میدهند؟
یا این که این اعمال نتیجه بی مسوولیتی و بی و بند و باری در گروه آن ها می باشد.
به عقیدهء روزنامه طالبان همه در مقابل زنان نظر مشابه و وحشیانه دارند، یعنی به نظر آن ها زنان و دختران ملکیت شوهران و پدران شان می باشند. آن ها حق دارند که زنان و دختران خود را از حق تعلیم محروم سازند و در هیچ حالت به آن ها اجازه ندهند که با جنس مخالف تماس داشته باشند.
چند روز قبل در ولسوالی قادیس ولایت بادغیس یک خانم از یک مردی که به او وعده ازدواج داده بود، حامله شد و طالبان بدون کدام حکم محکمه اول او را دوصد دره زده، بعد اورا به شکل وحشیانهء بقتل رساندند.
رییس کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان خانم سیما سمر این گونه کشتار های بدون محکمه را تقبیح کرده، می گوید که در افغانستان برای هر جرم یک قانون مشخص وجود دارد.
وال ستریت ژورنال ادامه می دهد:
هرچند رییس جمهور کرزی صدای دفاع از حقوق زنان را در افغانستان بلند کرده است، اما خود وی چندی قبل قانون احوال شخصیه شیعه ها را امضا کرد که دست های زنان را در مقابل شوهران شان بست و زمینه خشونت بیشتر را علیهء زنان فراهم ساخت. اما وقتی که این عمل در جامعه بین المللی سرو صداهای را بلند کرد، رییس جمهور کرزی از این موقف خود عقب نشینی نمود.
به نوشتهء روزنامه، در اواخر روی برنامه های مصالحه با طالبان صحبت می شود و کشورهای غربی از جمله امریکا و بریتانیا هم قسماً از این تلاش ها حمایت می کنند، اما سوال این جاست که با ظهور دوبارهء طالبان در صحنهء سیاسی افغانستان و خروج قوای خارجی از این کشور، سرنوشت زنان چه می شود و کی از دست آوردهای چند ساله آن ها حفاظت خواهد کرد؟
به نوشته روزنامه در تلاش های مصالحه با طالبان به حقوق زنان باید توجه شود و تاکید بر آن باشد که در قانون اساسی افغانستان تغییرات بار نیاید و سهم زنان و دختران در جامعه محدود نگردد.
روزنامه در بخش اخیر مطلب خود می نویسد:
تنها قوانین نمی توانند در زنده گی زنان در افغانستان تغییرات بار آورد، زیرا زنان در افغانستان هنوز هم به اساس رسم و رواج های قومی و قبیلوی مورد اذیت قرار می گیرند ، در حالی که قانون اساسی افغانستان به آن ها حقوق وسیع را تامین می کند.
روزنامه تاکید می کند:
امریکا و انگلستان نباید به طالبان اجازه دهند که یک بار دیگر برای زنان قوانین تازهء شان را تهیه کنند.