اکثر روزنامه های غربی در شماره های اخیر خود موضوع تغیرات در کدر رهبری کابل بانک را مورد بررسی قرار داده و نظریات مختلفی را در مورد آن ارایه کرده اند. شماری از روزنامه ها می نویسند که کابل بانک یکی از وسایلی بود که در فساد اداری از آن استفاده می شد و شمار دیگر عواقب اقتصادی این اقدام را شرح می دهند.
نیویارک تایمز
اما روزنامه نیویارک تایمز توجه را به یک موضوع دیگر در افغانستان جلب نموده می نویسد که اخیراً یک عملیات در ماله جات کندهار انجام شده که به گفته مقامات عملیات موفق بود، اما روزنامه سوال می کند مگر بهای این پیروزی گران بشمار نمی رود، زیرا بعد از عملیات این منطقه به شهر ارواح تبدیل شده و تمام ساکنان آن خانه های خود را ترک کردند.
روزنامه بطور مثال می نویسد، بعد از عملیات، والی کندهار توریالی ویسا از ماله جات دیدن کرد، اما تعداد محافظین وی نسبت به ساکنین باقی مانده در این شهر بیشتر بودند و چند ریش سفید پراکنده از خانه ها بیرون آمده و از والی استقبال کردند.
به نوشته روزنامه نکته دیگری که در این عملیات قابل توجه بود، اینست که ماله جات یکی از مراکز طالبان بشمار می رفت، اما در وقت عملیات آنها با مردم یکجا این محل را ترک کردند و هیچ جنگی به معنای واقعی در اینجا صورت نگرفت.
یک تعداد از باشنده گان ماله جات که به کندهار آمده اند می گویند که قبل از عملیات در هر خانه طالبان حضور داشتند.
روزنامه می افزاید، اکنون قوای کوماندوی امریکا در خانه یی که قبلاً محکمه طالبان بود مستقر شده اند و از اینجا امور امنیتی منطقه را پیش می برند.
روزنامه می نویسد، مردم خورسند اند که در این عملیات افراد ملکی تلف نشده و قوای افغان اظهار می دارند که در ماله جات عده یی از افراد طالبان دستگیر شده اند که طالبان هم اسیر شدن بعضی افراد خود را تصدیق می کنند، ولی می گویند که شمار زیاد از افراد آنها از اینجا فرار کردند.
آیریش تایمز
روزنامه آیریش تایمز در شماره اخیر خود یک موضوع بشری مربوط به مهاجرین افغان را دنبال کرده و می نویسد، مهاجرین افغان که در پاکستان می باشند به موج دیگر مهاجرت روبرو شده اند.
روزنامه می نویسد دو کمپ بزرگ مهاجرین افغان در پشاور و شمشتو که 20 تا 30 سال قبل در مناطقی ساخته شده بودند که دشت های سوزان بود اکنون زیر آب شده و بیش از 70 هزار مهاجر افغان را به جا های دیگر مهاجر ساخته است.
به نوشته روزنامه مشکل این است که این کمپها دیگر در دشت های سوزان قرار ندارند بلکه با توسعه شهرها در دو یا سه دهه گذشته این کمپ ها در محوطه شهر قرار گرفته اند که دلالان زمین و ملکیت به آن چشم دوخته و می خواهند با ختم سیلاب ها در این زمین ها شهرک های بزرگی را بنا کنند که این عمل راه برگشت مهاجرین افغان را به این مناطق بسته می کند و آنها باید بار دیگر آواره شوند.
اما روزنامه نیویارک تایمز توجه را به یک موضوع دیگر در افغانستان جلب نموده می نویسد که اخیراً یک عملیات در ماله جات کندهار انجام شده که به گفته مقامات عملیات موفق بود، اما روزنامه سوال می کند مگر بهای این پیروزی گران بشمار نمی رود، زیرا بعد از عملیات این منطقه به شهر ارواح تبدیل شده و تمام ساکنان آن خانه های خود را ترک کردند.
روزنامه بطور مثال می نویسد، بعد از عملیات، والی کندهار توریالی ویسا از ماله جات دیدن کرد، اما تعداد محافظین وی نسبت به ساکنین باقی مانده در این شهر بیشتر بودند و چند ریش سفید پراکنده از خانه ها بیرون آمده و از والی استقبال کردند.
به نوشته روزنامه نکته دیگری که در این عملیات قابل توجه بود، اینست که ماله جات یکی از مراکز طالبان بشمار می رفت، اما در وقت عملیات آنها با مردم یکجا این محل را ترک کردند و هیچ جنگی به معنای واقعی در اینجا صورت نگرفت.
یک تعداد از باشنده گان ماله جات که به کندهار آمده اند می گویند که قبل از عملیات در هر خانه طالبان حضور داشتند.
روزنامه می افزاید، اکنون قوای کوماندوی امریکا در خانه یی که قبلاً محکمه طالبان بود مستقر شده اند و از اینجا امور امنیتی منطقه را پیش می برند.
روزنامه می نویسد، مردم خورسند اند که در این عملیات افراد ملکی تلف نشده و قوای افغان اظهار می دارند که در ماله جات عده یی از افراد طالبان دستگیر شده اند که طالبان هم اسیر شدن بعضی افراد خود را تصدیق می کنند، ولی می گویند که شمار زیاد از افراد آنها از اینجا فرار کردند.
آیریش تایمز
روزنامه آیریش تایمز در شماره اخیر خود یک موضوع بشری مربوط به مهاجرین افغان را دنبال کرده و می نویسد، مهاجرین افغان که در پاکستان می باشند به موج دیگر مهاجرت روبرو شده اند.
روزنامه می نویسد دو کمپ بزرگ مهاجرین افغان در پشاور و شمشتو که 20 تا 30 سال قبل در مناطقی ساخته شده بودند که دشت های سوزان بود اکنون زیر آب شده و بیش از 70 هزار مهاجر افغان را به جا های دیگر مهاجر ساخته است.
به نوشته روزنامه مشکل این است که این کمپها دیگر در دشت های سوزان قرار ندارند بلکه با توسعه شهرها در دو یا سه دهه گذشته این کمپ ها در محوطه شهر قرار گرفته اند که دلالان زمین و ملکیت به آن چشم دوخته و می خواهند با ختم سیلاب ها در این زمین ها شهرک های بزرگی را بنا کنند که این عمل راه برگشت مهاجرین افغان را به این مناطق بسته می کند و آنها باید بار دیگر آواره شوند.