افغانستان در گذشته در مرکز توطه قدرت های بزرگ قرار داشت، امروز نیز نقشی در سرنوشت آسیا دارد

دیلی تلگراف
روزنامه دیلی تلگراف چاپ انگلستان در شماره اخیر خود زیر عنوان "طالبان به بحران مالی مواجه می باشند" مقاله ای نوشته و در آغاز این مقاله می نویسد، با تحت فشار قرار دادن لابراتوارها و مسیر تدارکاتی مواد مخدر در افغانستان، شورشیان طالب اکنون کمتر از نصف پولی را بدست می آورند که در سال گذشته بدست آورده بودند.

جنرال ریچارد میلز که قوماندانی نیروهای ایتلاف را در ولایت هلمند به عهده دارد می گوید، معلومات استخباراتی را که ما بدست داریم نشان می دهد، طالبان به بحران مالی مواجه هستند و شورشیان محلی در ولایت هلمند، اکنون کمتر از نصف مقدار پولی را که در سال گذشته از مواد مخدر بدست می آوردند بدست می آورند.

بگفته جنرال ریچارد میلز، خرابی حاصل سال جاری تریاک توام با تلاش های حکومت افغانستان مبنی بر ارایه کشت بدیل، نیز سبب شده تا مفادی را که شورشیان طالب از مواد مخدر بدست می آوردند کم شود.


دموکراسی باز
نشریه دموکراسی باز در صفحه انترنیتی خود زیر عنوان "ایران به ستراتیژی نفوذ منطقوی خود نیروی تازه بخشیده است" مقاله تحلیلی نوشته و در آغاز این مقاله می نویسد، از آنجای که در افغانستان آغاز آخرین بازی شکل می گیرد، ایران یک سلسله مانور های سیاسی را برای توسعه منافع اش در این کشور جنگ زده براه انداخته است.

رژیم ایران امیدوار است با افزایش نفوذ منطقوی اش، امنیت داخلی خود را استحکام ببخشد و در عین زمان قدرت خود را به نمایش بگزارد. نشریه در ادامه می نویسد، حکومت ایران در پهلوی تقویت گروپ های افراطی تروریستی در منطقه و سرعت بخشیدن پروگرام های سلاح اتومی غیر مشروع خود، پلان های مداخله گرانه ایران قدیم را بصورت فعال تعقیب می نماید.

در افغانستان، ایران مانند پاکستان بازی دو طرفه یا دو جانبه براه انداخته است. به این معنی که از یک طرف ایران از گروپ های فرقه ای در ایتلاف شمال که بعد از سقوط رژیم طالبان در کابل به قدرت رسیدند حمایت می نماید و از سوی دیگر، بالای کابل اعمال نفوذ کرده است. علاوه برین، به منظور آجندای خود در افغانستان، ایران از چند حزب سیاسی حمایت مالی می نماید چنانچه این احزاب سیاسی دستگاه های تلویزیونی دارند تا نفوذ شانرا در سرتاسر شهر های عمده افغانستان توسعه بدهند.

نشریه اوپن دموکراسی در اخیر مقاله می نویسد، افغانستان زمانی می تواند با ثبات شود که، ایالات متحده امریکا و ناتو یک آشتی ملی با مفهومی را در افغانستان بیاورند تا جلو این کشور ویران شده را بگیرد که میدان بازی برای ایران، پاکستان و سایر بازیگران منطقوی و محل امن برای القاعده نشود.

برای افغانستان، با وصف فقر و ساختار اجتماعی قومی و سیستم سیاسی همان چیزی صدق می کند که زمانی ریچار نکسن رییس جمهور سابق امریکا در کتاب خود نوشته بود: "همان طوری که افغانستان در گذشته در مرکز توطه قدرت های بزرگ قرار داشت، امروز نیز نقشی در سرنوشت آسیا دارد."