با آنکه صد ها میلیون دالر برای تامین برق در کابل و ولایات افغانستان مصرف شده، هنوز هم مشکل بی برقی در هر گوشه کشور احساس می شود و در حال حاضر افغانستان خیلی به برق وارداتی وابسته است.
مشکل بی برقی در افغانستان مربوط به امروز نمی شود. در سه دهه گذشته مردم از این ناحیه خیلی با مشکل روبرو بوده اند.
بند های برق در گذشته در افغانستان، تا حدی می توانستند تا مشکل را مرفوع کند اما حالا تولید بند های فعلی، حتی 10 در صد نیازمندی را مرفوع نمی کنند و تمرکز روی برق وارداتی صورت می گیرد.
مردم مناطق مختلف افغانستان که از بی برقی خیلی خسته شده اند، خواهان توجه دولت و مسوولین در این مورد هستند. آنها شکایت دارند که اگر در برخی مناطق برق هم وجود داشته باشد، به صورت عادلانه توزیع نمی شود.
اما مقامات می گویند که با توجه به مشکلات در ولایات، برق کابل نسبت به گذشته بهتر شده است.
عبدالرازق صمدی رییس شرکت برشنا با ابراز همین مطلب گفته که در حدود هفتاد درصد پایتخت نشینان به انرژی برق دسترسی دارند.
تامین برق در افغانستان، یکی از پروژه های کلیدی به حساب می آید تا اقتصاد این کشور جنگ زده را تقویت کند.
خبرگذاری رویترز می نویسد: تقاضا برای برق تنها در کابل سه چند زیاد شده و در حال حاضر هم روبه افزایش است.
رییس شرکت برشنا تخمین می کند که افغانستان تا سال 2020 میلادی به سه هزار میگاوات برق نیاز دارد و در حال حاضر فقط شش صد میگاوات برق در کشور تامین می شود.
یکی از مشکلات دیگر مردم پرچاوی های برق در اوقات مزدحم است. در جریان شب اکثر مردم می خواهند تا تلویزیون ببینند، پخت و پز کنند و یا هم در گرم کردن خانه هایشان از بخاری های برقی استفاده نمایند اما در همین وقت برق نیست و شماری از مردم مجبور می شوند تا به جنراتور های خورد و بزرگ اتکا کنند.
بخش اعظم برق افغانستان از ازبکستان وارد می شود که از سال 2009 میلادی در کابل جریان دارد.
همچنان کشور های ترکمنستان، تاجکستان و ایران هم برق خود را به افغانستان صادر می کنند.
به گفته رییس شرکت برشنا، نیمی از مصارف برق افغانستان از خارج تامین می شود و حل این مساله در کوتاه مدت، عملی به نظر نمی رسد.
افغانستان در گذشته ظرفیت تولید تقریباً پنجصد میگاوات برق را داشت اما کمبود آب و مشکل وسایل تخنیکی، باعث کاهش برق تولیدی در کشور شده است.
عبدالرازق صمدی رییس شرکت برشنا می گوید که افغانستان خیلی وابسته به برق وارداتی بوده و از این ناحیه با مشکل روبرو است.
خبرگذاری رویترز می نویسد که افغانستان ظرفیت تولید بیست و سه هزار میگاوات برق را از طریق منابع آبی، آفتابی، بادی، گازی و حرارتی دارا است اما با توجه به بحران چندین دهه، کار های زیادی در این عرصه صورت نگرفته است.
در حال حاضر سالانه دو صد میلیون دالر از سوی کشور های کمک دهنده برای سکتور برق در افغانستان داده می شود اما رییس شرکت برشنا می خواهد تا این اداره پس از خروج نیرو های بین المللی از افغانستان در سال 2014 میلادی، مستقل تر باشد.
عبدالرازق صمدی می گوید که شرکت برشنا همچنان به کمک های فوری برای تقویت سیستم بل های برق نیاز دارد. به گفته او، در حال حاضر حکومت افغانستان و سایر افراد در حدود چهل میلیون دالر قرضدار این شرکت هستند.
رییس شرکت برشنا، فساد اداری را یکی از عوامل تکمیل نشدن بسیاری پروژه ها می داند اما به گفته او با این هم، دولت و تمویل کننده ها، فعالیت های خوبی را انجام می دهند.
با توجه به مشکل برق افغانستان، تحلیلگران ساختار های زیربنایی برای کشور را خیلی ضروری می دانند و به گفته آنها افغانستان تا ابد نمی تواند متکی به کشور های خارجی باشد.
مشکل بی برقی در افغانستان مربوط به امروز نمی شود. در سه دهه گذشته مردم از این ناحیه خیلی با مشکل روبرو بوده اند.
بند های برق در گذشته در افغانستان، تا حدی می توانستند تا مشکل را مرفوع کند اما حالا تولید بند های فعلی، حتی 10 در صد نیازمندی را مرفوع نمی کنند و تمرکز روی برق وارداتی صورت می گیرد.
مردم مناطق مختلف افغانستان که از بی برقی خیلی خسته شده اند، خواهان توجه دولت و مسوولین در این مورد هستند. آنها شکایت دارند که اگر در برخی مناطق برق هم وجود داشته باشد، به صورت عادلانه توزیع نمی شود.
اما مقامات می گویند که با توجه به مشکلات در ولایات، برق کابل نسبت به گذشته بهتر شده است.
عبدالرازق صمدی رییس شرکت برشنا با ابراز همین مطلب گفته که در حدود هفتاد درصد پایتخت نشینان به انرژی برق دسترسی دارند.
تامین برق در افغانستان، یکی از پروژه های کلیدی به حساب می آید تا اقتصاد این کشور جنگ زده را تقویت کند.
خبرگذاری رویترز می نویسد: تقاضا برای برق تنها در کابل سه چند زیاد شده و در حال حاضر هم روبه افزایش است.
رییس شرکت برشنا تخمین می کند که افغانستان تا سال 2020 میلادی به سه هزار میگاوات برق نیاز دارد و در حال حاضر فقط شش صد میگاوات برق در کشور تامین می شود.
یکی از مشکلات دیگر مردم پرچاوی های برق در اوقات مزدحم است. در جریان شب اکثر مردم می خواهند تا تلویزیون ببینند، پخت و پز کنند و یا هم در گرم کردن خانه هایشان از بخاری های برقی استفاده نمایند اما در همین وقت برق نیست و شماری از مردم مجبور می شوند تا به جنراتور های خورد و بزرگ اتکا کنند.
بخش اعظم برق افغانستان از ازبکستان وارد می شود که از سال 2009 میلادی در کابل جریان دارد.
همچنان کشور های ترکمنستان، تاجکستان و ایران هم برق خود را به افغانستان صادر می کنند.
به گفته رییس شرکت برشنا، نیمی از مصارف برق افغانستان از خارج تامین می شود و حل این مساله در کوتاه مدت، عملی به نظر نمی رسد.
افغانستان در گذشته ظرفیت تولید تقریباً پنجصد میگاوات برق را داشت اما کمبود آب و مشکل وسایل تخنیکی، باعث کاهش برق تولیدی در کشور شده است.
عبدالرازق صمدی رییس شرکت برشنا می گوید که افغانستان خیلی وابسته به برق وارداتی بوده و از این ناحیه با مشکل روبرو است.
خبرگذاری رویترز می نویسد که افغانستان ظرفیت تولید بیست و سه هزار میگاوات برق را از طریق منابع آبی، آفتابی، بادی، گازی و حرارتی دارا است اما با توجه به بحران چندین دهه، کار های زیادی در این عرصه صورت نگرفته است.
در حال حاضر سالانه دو صد میلیون دالر از سوی کشور های کمک دهنده برای سکتور برق در افغانستان داده می شود اما رییس شرکت برشنا می خواهد تا این اداره پس از خروج نیرو های بین المللی از افغانستان در سال 2014 میلادی، مستقل تر باشد.
عبدالرازق صمدی می گوید که شرکت برشنا همچنان به کمک های فوری برای تقویت سیستم بل های برق نیاز دارد. به گفته او، در حال حاضر حکومت افغانستان و سایر افراد در حدود چهل میلیون دالر قرضدار این شرکت هستند.
رییس شرکت برشنا، فساد اداری را یکی از عوامل تکمیل نشدن بسیاری پروژه ها می داند اما به گفته او با این هم، دولت و تمویل کننده ها، فعالیت های خوبی را انجام می دهند.
با توجه به مشکل برق افغانستان، تحلیلگران ساختار های زیربنایی برای کشور را خیلی ضروری می دانند و به گفته آنها افغانستان تا ابد نمی تواند متکی به کشور های خارجی باشد.