بازی ها و سرگرمی ها بخشی از فرهنگ هر جامعه محسوب می شوند که متناسب با وضعیت اقلیمی و فرهنگی هر منطقه طرح ریزی شده اند.
افغان ها هم از قدیم زمستان را با سرگرمی ها، بازی ها و میله ها سپری می نمایند، مخصوصاً در گذشته ها آنها بنابر نبود وسایل آموزشی و تکنالوژی جدید، گرد هم جمع شده و هر کس مطابق سن و سال و ذوق و علاقه خود به یکی از سرگرمی ها رو می آوردند، مثلاً زمانی که برف باری می شد
عده یی به عنوان برفی شدن مهمانی می دادند.
مردم برای سرگرمی شب های طولانی زمستان به کتاب خواندن و قصه و داستان گفتن می پرداختند و زیادتر در خانه ها شاهنامه خوانی بود و روزها به برف پاکی و اجرای بازی های محلی مصروف می بودند.
مردم زراعت پیشه روز های آفتابی در بیرون از خانه با جمعیتی می نشستند و از مفاد برف باری برای سال آینده خوشی می کردند.
در مناطقی هم عده یی به شکار می پرداختند. گفته می شود سرگرمی ها و بازی های زمستان در اکثر مناطق یک سان بوده اما در هر جا مشخصه خاص خود را دارد، قسمیکه بازی یخمالک و پلخمان بازی در ولایت پنجشیر متفاوت تر از دیگر جاهاست چرا که این منطقه دارای دامنه های فراز و نشیب می باشد، حتی یخمالک به مصافه های طولانی بین جوانان مسابقه داده می شود.
