شکایت مریضداران از شفاخانهء ملکی مزارشریف

تعداد از باشندگان بلخ که اطفال شان را برای تداوی به سرویس اطفال شفاخانه ملکی شهر مزارشریف آورده اند از نبود ادویه، بستر و گرمی هوا در این شفاخانه شکایت دارند.

با گرم شدن هوا در شهر مزارشریف همه روزه بیش از صد طفل مریض به شفاخانه ملکی این شهر غرض تداوی آورده می شوند، اما مریضداران در سرویس اطفال این شفاخانه شکایت دارند که در این بخش برای مریضان مکان لازم تداوی موجود نیست و در وقت مراجعه با مشکلات جدی رو به رو می شوند.

آنها می گویند، در کنار نبود بستر برای مریضان از جانب مسوولان شفاخانه برای شان ادویه لازم داده نمی شود و اتاق های شفاخانه نیز بسیار گرم است:

« اتاق ها هوا کش ندارد، گرم است، اطفال بسیار عرق می کنند، باید برای غریب ها ادویه بدهند برای ما ادویه نمی دهند، قیمتی را بیبین ما ادویه را از بازار می خریم باید ادویه رایگان باشد.»

مادرانی که اطفال شان را به شفاخانه آورده اند از دولت افغانستان می خواهند تا باید از شفاخانه های دولتی مراقبت دایمی نمایند تا ادویهء که باید به مریضان توزیع شود به بازار به فروش نرسد.

از سوی دیگر، مسوولان بخش اطفال شفاخانه ملکی شهر مزارشریف گرچه می پذیرند که آنها با کمبود جای یا سرویس بستر رو به رو اند، اما می گویند که ادویه لازم برای شان رایگان توزیع می شود.

به گفته داکتر محمد شفیق سحاب، مسوول بخش سرویس اطفال شفاخانه ملکی مزارشریف، نود درصد ادویه از جانب شفاخانه ملکی بطور رایگان توزیع می شود.

وی می گوید، بعضی اوقات در زمان ضرورت آنها ادویه را که نزد خویش نداشته باشند از بازار توسط مریضداران خریداری می نمایند، اما این رقم یک الی دو قلم ادویه می باشد:

« یگانه مشکل که ما در بخش خود داریم همانا مشکل جای است، ما در روز های عادی پذیریش هشتاد تن را داریم اما در روز های که هوا گرم می شود شماری مریضان به 140 تن می رسد و اکنون که هوا گرم است داخل اتاق ها درجه حرارت بلند است و در بخش ادویه ما تمامی ادویه را رایگان می دهیم و ادویه که در شفاخانه نمی باشد صرف یک الی دو قلم خواهد بود.»

در حالیکه داکتران می گویند که ادویه لازم به طور رایگان توزیع می شود، اما هیچ یک از مریضداران از جمع ده ها باشنده مزارشریف که به این شفاخانه مراجعه کرده، نمی پذیرند که ادویه بطوری رایگان برای شان توزیع می شود.

نظر به قوانین افغانستان، خدمات شفاخانه های ملکی و کلینیک های دولتی در تمام نقاط افغانستان رایگان بود و باید ادویه لازم نیز برای مریضان تا حد امکان توزیع شود.

عبدالطیف سهاک