زنان شرکت کننده در اعتراضات: از سوی طالبان تهدید شده ایم

آرشیف، شماری از زنان معترض در شهر کابل

زنانی که حدود دو هفته پیش در کابل و شماری ولایت‌ها دست به تظاهرات زدند، گفته‌اند که با تهدید طالبان روبه‌رو شده‌اند.

آنها گفته‌اند که طالبان آنها را تحت پیگرد قرار داده‌اند.

راضیه بارکزی یکی از آنها روز چهارشنبه (۳۱ سنبله) به رادیو آزادی گفت که به دلیل تهدیدها، چندین بار مجبور به ترک خانه خود شده است: "تمام زنانی که در این اواخر با برگزاری تظاهرات علیه طالبان دادخواهی کردند، با تهدید و تعقیب قرار دارند. آنها از طریق تلفون و غیره تهدید شده‌اند. من نیز به ترک خانه مجبور شده‌ام و از یک ولایت به ولایت دیگر نیز رفته‌ام."

به گفته خانم بارکزی، تمام زنانی که در تظاهرات اخیر در شهر کابل و برخی ولایت‌ها شرکت کرده و شعارهای ضد طالبان و پاکستان سر داده بودند به نحوی با تهدید و تعقیب روبه‌رو هستند.

طیبه سلیمانی، در ولایت فراه در تظاهرات علیه طالبان شرکت کرده بود. او گفته که حالا در وضعیت بدِ امنیتی به سر می‌برد: "زنانی که در این اواخر دست به تظاهرات زدند، تحت پیگرد و تهدید قرار دارند. تظاهراتی که زنان انجام دادند خلاف دین و قانون نبوده، بلکه خواستار حقوق خود در چوکات قانون شده‌اند و این حق هر شهروند است."

در همین حال در گزارش‌ها از ولایت بادغیس به نقل از شماری از معلمان زن و کارمندان دولتی گفته شده که روز چهارشنبه از سوی طالبان مجبور شده‌اند که در تظاهرات به حمایت طالبان شرکت کنند.

این زنان گفته‌اند که به پوشیدن حجاب و برقع و حمل بیرق طالبان وادار شده‌اند و به آنها گفته شده که اگر چنین نکنند، برکنار خواهند شد_طالبان به پیام‌های رادیو آزادی در این باره پاسخ ندادند.

اما طالبان ادعاهای زنانی را که خود را در خطر احساس می‌کنند رد کردند. بلال کریمی عضو دفتر مطبوعاتی طالبان به رادیو آزادی گفت زنانی که در تظاهرات چند روز پیش در کابل شرکت کرده بودند، تعقیب و تهدید نشده‌اند: "نه این ادعا درست نیست. امارت اسلامی افرادی را که در جرم و اعمال ناجایز دخیل نباشند، مورد پی‌گرد قرار نمی‌دهد. به‌ویژه زنانی که تظاهرات کرده‌اند را هرگز تهدید و تعقیب نمی‌کند. این ادعا بی‌اساس و دور از حقیقت است."

ده‌ها فعال زن حدود دو هفته پیش در کابل و شماری از ولایت‌ها دست به تظاهرات زدند و خواستار اعاده حقوق و نقش خود در نظام شدند. طالبان اما در برابر آنها با شلیک‌های هوایی و گاز اشک‌آور مانع ایجاد کردند.

علاوه بر کابل و شماری ولایت‌ها در بیرون از افغانستان نیز در برابر طالبان و آنچه مداخله پاکستان در این کشور خوانده شده اعتراض‌های به راه انداخته شد.