با سقوط حکومت پیشین و روی کار آمدن حکومت طالبان در افغانستان دهها هزار کارمند حکومتی و نیروهای امنیتی، بیکار شده اند.
بیشتر کارمندان حکومت پیشین از صبح تا شام کنار جادههای شهر هرات برای پیدا کردن کار روزمزد انتظار میکشند اما شبها دست خالی به خانههایشان بر میگردند.
عباس ۳۲ سال دارد و پس از چهار سال کار در اردوی ملی پیشین افغانستان اکنون کارگر روزمزد شده است. او که پدر چهار فرزند است برای پیدا کردن لقمه نان به خانواده اش، از صبح تا شام در کنار جاده در شهر هرات منتظر پیدا کردن کار است.
عباس پس از سقوط حکومت پیشین و فروپاشی اردوی ملی بیکار شده است.
او میگوید که در جریان دو ماه گذشته فقط دو روز کار کرده است: "یک ماه میروم و میآیم هیچ کاری نیست، در یک ماه یک یا دو روز هم کسی کار نکرده است. گرانی و مشکلات دیگر خو در هر صورت، بیکاری، فقر و بیچارگی اگر همین رقم ادامه داشته باشد مجبور استیم که کشور را ترک کنیم و برای یک لقمه نان از کشور بیرون برویم."
با روی کار آمدن حکومت طالبان، هزاران کارگر در هرات بیکار شده اند.
شماری از کارگران در ولایت هرات
فضل احمد ۴۸ ساله یکی از این کارگران است که میگوید دو ماه میشود یک روز هم کار نکرده است. او که نان آور یک خانواده شش نفری است، محتاج کمک دیگران شده.
فضل احمد میگوید تا پیش از سقوط حکومت پیشین کار و بارش خوب بود و در هفته از سه تا پنج روز کار میکرد: "من پنجشش سال میشود که برای کار کردن به سر فلکه میایم. امسال با آمدن زمستان دو ماه میشود که کار نکرده ام. اگر کسی نان خیرات بدهد که خوب و اگر نه دست خالی به خانه میروم."
بسیاری از جوانان بیکار افغان برای رهایی از مشکلات و بیکاری تصمیم سفر به کشورهای همسایه را گرفته اند.
محمد مختار ۲۴ ساله که محصل سال سوم فاکولته اقتصاد پوهنتون هرات است در یک صف طولانی برای گرفتن ویزای ایران، در مقابل کنسولگری این کشور در ولایت هرات ایستاده است.
او میگوید در اوضاع کنونی، چارهای جز ترک کشورش ندارد: "در افغانستان کار نیست و اینجا که میایم همه منتظر ویزا استیم. از ساعت دو شب مردم اینجا میآیند و صف میکشند، هیچ جا نیست، اینقدر مردم آمده اند که بیاندازه."
در حالی که جامعه جهانی حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته و کمکهای جهانی به حداقل کاهش یافته، مقامهای محلی طالبان در هرات میگویند که برای اشتغالزایی برنامه دارند.
نوراحمد اسلام جار والی طالبان در ولایت هرات میگوید، با آغاز پروژههای کلان ملی مانند تاپی، هزاران کارگر بیکار مصروف به کار خواهد شد: "امارت اسلامی افغانستان سخت در پی این میباشد که مسئله اشتغالزایی و کاریابی برای مردم پیدا کند. پروژههای بسیار بزرگ در جریان است که شروع شود، از جمله پروژه تاپی که حدود ۱۲ هزار کارگر نیاز دارد. موضوع دیگر شهرکهای صنعتی هرات میباشد که مسئولان آن برای ما وعده دادند در صورتی که مرزها کنترل شود و اجناس بدیل داخل نشود، حدود یکصد هزار نفر کارگر نیاز دارند."
شماری از کارگران در انتظار پیدا کردن کار روزمزد در ولایت هرات
اما کار بالای پروژههای که مولوی نوراحمد اسلام جار از آنها نام میبرد، با آغاز حاکمیت دوباره طالبان کاملاً متوقف شده و روشن نیست چه زمانی از سر گرفته خواهد شد.
شمار دقیق کارگران در افغانستان روشن نیست اما با سقوط حکومت پیشین، هزاران تن از کارمندان حکومت و نهادهای خصوصی بیکار شده و به جمع کارگران اضافه شده اند.
در ماههای اخیر دهها هزار افغان به خاطر بیکاری و بیسرنوشتی، به کشورهای همسایه رفته اند.
کارگرانی مانند عباس که تا چند ماه پیش معاش داشتند زندگی نسبتاً خوبی از نگاه اقتصادی داشتند، اکنون با بیسرنوشتی و مشکلات جدی دست و پنجه نرم میکنند.