رشید، جوان ۲۲ ساله و یکی از شهروندان کابل است که سه سال دورۀ نامزدی را پشت سرگذشتانده.
او که پیش از این کارمند یک نهاد خصوصی بود، میگوید، تصمیم داشت در ماه حمل سال آینده جشن عروسیاش را برگزار کند، اما پس از روی کار آمدن حکومت طالبان وظیفهاش را از دست داده و در کنار لغو مراسم عروسیاش خبری از نوروزی پر زرق و برق سالهای گذشته نیست: "من سال گذشته که وظیفه داشتم نوروزی خوب تهیه کرده بودم اما امسال که بیکار شدیم نتوانستم چیزی درستی تهیه کنم تنها به یک ماهی و جلبی اکتفا کردم."
فریما، جوان دیگری است که دو سال از نامزدیاش میگذرد.
او نگران است که طالبان بر مراسم نوروزی محدودیت وضع کنند: "من فکر میکنم نوروز سال ۱۴۰۱ خورشیدی پر رنگ نباشد و نامزدان نتوانند نوروز را خوبتر و مانند سالهای قبل تجلیل کنند ممکن طالبان محدودیتهای را وضع کنند."
او از حکومت طالبان میخواهد که به مردم اجازۀ بزرگداشت از مراسم عنعنوی نوروز را دهد.
در آستانه فرا رسیدن نوروز بازارهای کابل هم سردتر از سالهای گذشته به نظر میرسد و دکانهای ماهی و جلبی پزی و کیک و کلچه فروشی حال و هوای سابق را ندارند.
حاجی امین الله مالک یکی از کیک و کلچه فروشیها میگوید: "قبلاً وقتی یک هفته یا ده روز به سال نو میماند کسی میآمد میوه هفت سین میبرد و کسی که نامزد بود کیک و کلچه نوروزی خریداری میکردند، حالا چنین نیست تقریباً هفتاد درصد فروشات ما کم شده است."
از سوی دیگر حمید، مالک یک دکان جلبی پزی در منطقۀ چنداول کابل از بلند رفتن بهای مواد تهیۀ جلبی شکایت دارد: "روغن، بوره و همه مواد قیمت شده مردم توان خرید را ندارند، سال قبل یک سیر جلبی ۴۰۰ افغانی بود امسال ۶۰۰ افغانی شده، یک سیر روغن پنبه دانه ۵۰۰ بود حالا ۱۲۰۰ است و به همین گونه بوره قبلاً ۱۸۰۰ بود اما حالا ۳۰۰۰ افغانی شده است."
نوروزی از رسم و رواجهای مربوط به جشن نوروز است که بر اساس این رسم نامزدداران به خانۀ نامزدشان ماهی، جلبی، کیک و کلچه و در کنار آن تحفههای گرانقیمت میبرند.
هر چند حکومت طالبان تا به حال موقف رسمیاش را در مورد چگونگی بزرگداشت از مراسم جشن نوروز اعلام نکرده و سخنگویانش به پرسشها در این مورد پاسخ ندادند، اما در دور نخست حاکمیتشان بزرگداشت از نوروز و مراسم آن را منع کرده بودند.
