به دنبال نشر گزارش سالانۀ سازمان ملل متحد در بارۀ افغانستان، برنامۀ جهانی غذا از جامعۀ بین المللی میخواهد که برای حمایت از مردم این کشور در کنار آنان بیاستد.
ضیاالدین صافی یکی از مسئولان بخش ارتباطات این اداره در افغانستان به رادیو آزادی به روز پنجشنبه گفت که در حال حاضر نزدیک به شانزده میلیون نفر در این کشور نمی دانند که وعده غذای بعدی شان از کجا خواهد آمد:
«پروگرام غذایی جهان در افغانستان با یک مخزن تقریباً خالی کار می کند و برای شش ماه برای تمام برنامه های خود به ۶۰۸ میلیون دالر نیاز دارد. بازگشت اجباری افغان ها از پاکستان یک بحران جدید بالای بحران گرسنگی موجود در کشور است. پروگرام غذایی جهان و شرکای ما در گذرگاه های مرزی برای حمایت از خانواده های عودت کننده آماده هستند و هم مانند پایان سال گذشته خانواده ها بسکیت های غنی شده و پول نقد دریافت خواهند کرد.»
تعدادی از زنان و کودکان مهاجر افغان که از پاکستان به افغانستان اخراج شده اند
آقای صافی در ادامه گفت که برنامۀ جهانی غذا در مرحلۀ اول اخراج مهاجران افغان از پاکستان به بیش از ۳۱۴ هزار بازگشت کننده شامل تقریباً سی و پنجهزار خانواده رسیدگی کرده است.
پاکستان روند اخراج افغان های به گفتۀ اسلام آباد "فاقد اسناد مهاجرت" را در اول ماه نوامبر سال گذشته آغاز کرد که بر اساس گزارش ها تا حال بیش از ۵۰۰ هزار افغان به کشور خود بازگشته اند.
بر بنیاد تصمیم پاکستان مرحلۀ دوم اخراج افغان ها به روز دوشنبه این هفته پانزدۀ اپریل آغاز شد.
در گزارش سالانۀ سازمان ملل متحد در مورد افغانستان با اشاره به مشکلات متعدد از جمله برگشت اجباری افغانها از کشورهای همسایه و حوادث طبیعی، بر نیاز به مشارکت و حمایت پایدار بین المللی از افغانستان تأکید شده است.
بسیاری از خانواده ها در افغانستان قادر نیستند غذای کافی برای خود و فرزندان شان خود تهیه کنند
در این گزارش که به روز پنجشنبه منتشر شد آمده است که بسیاری مردم افغانستان قادر به تأمین مواد غذایی، مراقبتهای صحی و مسکن نبوده و با گرسنگی و سوء تغذیه روبه رو هستند.
از سوی دیگر موسسۀ حفاظت از کودکان Save The Children در گزارشی به روز پنجشنبه گفت که از میان صد ها هزار افغان بازگشته از پاکستان حدود ۲۵۰ هزار کودک با کمبود سرپناه، غذا و دسترسی به آموزش مواجه اند.
در این گزارش گفته شده که ۹۹ درصد خانواده های افغان که به طور اجباری از پاکستان بازگشته اند غذای کافی ندارند.