بر اساس آمارها، این رقم در مقایسه با سالهای گذشته بیش از ۱۵ برابر رشد را نشان میدهد.
به گزارش روزنامه «کاسپین پست»، از ماه جنوری تا نومبر سال ۲۰۲۵، حدود ۸۰ هزار و ۶۰۰ بیمار خارجی برای دریافت خدمات صحی به ازبیکستان مراجعه کردهاند.
با این حال، شمار دقیق شهروندان افغان که در سال گذشته میلادی برای تداوی به ازبیکستان سفر کردهاند، بهگونه مشخص اعلام نشده است.
اگر امکانات صحی معیاری، تشخیص درست، داکتران مجرب و ادویه مناسب در افغانستان موجود میبود، مردم مجبور نمیشدند مصارف گزاف را متحمل شوند و برای تداوی به خارج از کشور بروند
شماری از شهروندان در افغانستان میگویند که نبود تشخیص دقیق و دسترسی محدود به خدمات معیاری صحی در داخل کشور، آنان را ناگزیر ساخته است تا برای تداوی به کشورهای دیگر مراجعه کنند.
یکی از شهروندان افغانستان که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، در پیامی به رادیو آزادی گفته است که شاهد بوده یکی از نزدیکانش برای تأمین هزینه تداوی در خارج از کشور، زمین خود را بفروشند. وی میگوید:
«با کوچکترین بیماری، مردم مجبور میشوند به پاکستان، هند یا کشورهای دیگر مراجعه کنند. اگر امکانات صحی معیاری، تشخیص درست، داکتران مجرب و ادویه مناسب در افغانستان موجود میبود، مردم مجبور نمیشدند مصارف گزاف را متحمل شوند و برای تداوی به خارج از کشور بروند. من خودم شاهد هستم که یکی از نزدیکان ما برای تداوی مجبور شد زمین خود را بفروشد.»
این پرسش مطرح میشود که چرا بیماران در افغانستان ناچار اند برای تداوی به کشورهای دیگر مراجعه کنند؟
برخی داکتران در افغانستان تأکید میکنند که مشکل اصلی نظام صحی کشور، کمبود متخصصان نیست، بلکه نبود تجهیزات پیشرفته طبی است؛ موضوعی که باعث کاهش اعتماد بیماران به خدمات صحی داخلی شده است.
مراجعه بیماران افغان به کشورهای دیگر برای تداوی دلایل مختلفی دارد، از جمله محدودیت امکانات تشخیصی و درمان بیماریهای پیشرفته مانند سرطان
داکتر محمد عارف احساس، متخصص داخله، در این باره میگوید:
«به باور من، مراجعه بیماران افغان به کشورهای دیگر برای تداوی دلایل مختلفی دارد، از جمله محدودیت امکانات تشخیصی و درمان بیماریهای پیشرفته مانند سرطان، کمبود خدمات فوقتخصصی، نبود تجهیزات پیشرفته و کمبود برخی داروها. اما این مشکلات به معنای نبود داکتران مجرب نیست، زیرا افغانستان داکتران و استادان زیادی دارد؛ مشکل اصلی در بخش تجهیزات و امکانات صحی است».
پیش از این، بیشتر بیماران افغان برای تداوی به پاکستان و سپس به هند سفر میکردند؛ اما پاکستان در پی افزایش حملههای مرگبار در این کشور و تنش در روابط خود با طالبان بر سر تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی)، گذرگاههای مرزی را به روی بیماران بست.
در گذشته، بیماران افغان اجازه داشتند بدون ویزه و پاسپورت برای دریافت خدمات درمانی به پاکستان سفر کنند، اما این روند متوقف شده است.
براساس گزارش مرکز تداوی سرطان مهاجران افغان در پاکستان، سالانه بیش از صدهزار بیمار سرطان از افغانستان به این مرکز مراجعه می کنند.