بر اساس گزارش شورای امنیت، این تحریم ها شامل مسدودسازی داراییها، ممنوعیت سفر و تحریم تسلیحاتی علیه افراد، گروهها، شرکتها و نهادهای وابسته به طالبان است.
معیارهای فهرست این تحریمها شامل فعالیتها و حمایتهایی میشود که تهدیدی برای صلح، امنیت و ثبات افغانستان بهشمار میروند.
حکومت طالبان پیش از این بر رفع تحریم های وضع شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه این گروه تاکید کرده و گفته است که خواهان تعامل مثبت با این سازمان ملل و کشور ها است.
بر اساس گزارش تازۀ شورای امنیت، به جز امور بشردوستانه که مطابق قطعنامۀ شماره ۲۶۱۵ شورای امنیت در دسمبر ۲۰۲۱ تعیین شده، ماموریت کمیتۀ تحریم های افغانستان پس از به قدرت رسیدن طالبان، بهطور اساسی تمدید نشده است.
کمیته تحریم ها یکی از نهادهای فرعی شورای امنیت سازمان ملل است که بر فهرست تحریمها نظارت میکند، درخواست های معافیت را بررسی میکند و از طریق گزارش ها و توصیه های تیم نظارتی، کشور های عضو را در زمینۀ تطبیق آن همکاری می کند.
این تیم همچنان به کمیته های تحریم علیه داعش و القاعده نیز کمک می کند.
بر اساس قطعنامۀ شماره ۲۷۳۴ شورای امنیت که در ۱۰ جون ۲۰۲۴ تصویب شد، مأموریت این تیم برای حمایت از این کمیتهها تا جون ۲۰۲۷ تمدید شده است.
اعضای شورای امنیت آخرین گزارش تیم نظارت بر تحریمها را در ۱۷ نوامبر سال گذشته دریافت کردند.
در این گزارش آمده بود که با وجود ادعاهای طالبان در مورد بهبود صلح و امنیت در افغانستان، زنان، دختران و اقلیتها از این ثبات بهرهمند نشدهاند.
در گزارش، وضعیت زنان و دختران بسیار بحرانی توصیف شده و آمده است که آنان از آموزش، کار و خدمات صحی محروم بوده و با تبعیض جنسیتی روبهرو هستند.
در همین حال، شماری از فعالان حقوق زنان از شورای امنیت میخواهند که فشارهای خود بر طالبان را ادامه دهد تا آنها حقوق زیرپا شدۀ زنان و دختران را بازگردانند.
یاسمین یقین نبیزاده، فعال حقوق زنان، روز سهشنبه (۱۴ دلو و ۳ فبروری) به رادیو آزادی گفت که طالبان به نام صلح و ثبات، حقوق زنان را از بین برده اند:
در حال حاضر زنان در افغانستان مانند زندانیان زندگی میکنند
«در حال حاضر زنان در افغانستان مانند زندانیان زندگی میکنند. این وضعیت نهتنها زندگی شخصی زنان را محدود کرده، بلکه آینده تمام افغانستان را با تهدید جدی مواجه ساخته است. وقتی دختران اجازه آموزش ندارند و در فعالیتهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مشارکت نمیکنند، این نهادها تضعیف میشوند و در نتیجه، جامعه سرمایه انسانی لازم برای توسعه و ثبات را از دست میدهد و نسلهای آینده با خطر بیسوادی روبهرو میشوند.»
حسینا سروری، یکی دیگر از فعالان حقوق زنان نیز میگوید که شورای امنیت باید فشارهای خود بر طالبان را ادامه دهد:
از شورای امنیت سازمان ملل متحد میخواهم که بهجای وعدههای میان خالی ، اقدامات واقعی و عملی علیه طالبان انجام دهد
«من به طور جدی از شورای امنیت سازمان ملل متحد میخواهم که بهجای وعدههای میان خالی ، اقدامات واقعی و عملی علیه طالبان انجام دهد. تا زمانی که تمام محدودیتهای اعمالشده بر زنان و دختران، از جمله در زمینه کار و آموزش، بهطور کامل لغو نشده است، طالبان نباید مشروعیت بینالمللی کسب کنند و جامعه جهانی نباید با آنان تعامل داشته باشد.»
پس از بازگشت دوباره طالبان به قدرت، محدودیتهای گستردهای بر زنان در افغانستان، از جمله در زمینه آموزش و کار آنان وضع شده است.
هرچند طالبان ادعا میکنند که حقوق زنان را در چارچوب شریعت تأمین کردهاند، اما بر اساس گزارشهای نهادهای مختلف حقوق بشری، حکومت طالبان زنان را بر اساس جنسیت سرکوب کرده و آنان را از زندگی عمومی حذف کرده است.