فرزانه، ساکن منطقه «احمدشاه بابا» که قبلاً در حویلی زندگی میکرد و حدود یک سال است به یک آپارتمان نقل مکان کرده، به رادیو آزادی گفت:
زندگی در بلاک بسیار آرام است
«زندگی در بلاک بسیار آرام است ، قبلاً در حویلی اگر کسی بیرون میرفت، یک نفر باید در خانه میماند برای امنیت، حالا که به اینجا آمدهایم، همه چیز آرام است و هر وقت میتوانیم از خانه بیرون برویم چون نگهبان دارد و از نظر امنیت خیال ما راحت است. ضمن اینکه در خانۀ قدیمی هر زمستان زغال و چوب میخریدیم و بخاری مشکلات داشت، اما اینجا سیستم مرکز گرمی است و زندگی راحتتر است.»
احمد سیر، ساکن منطقۀ تایمنی کابل، به این نظر است:
«زندگی اینجا جمع و جور، پیشرفته و لوکس است. از نظر تشناب، آشپزخانه و سایر امکانات، مانند نگهبان و پارکینگ موتر همه چیز فراهم است.»
او افزود که این کار به حل مشکل کمبود مسکن نیز کمک میکند، زیرا به گفتۀ او بسیاری از افغانهای بازگشته از کشور های همسایه برای پیدا کردن خانه با مشکلات جدی روبررو اند.
اما محمد نسیم یک باشندۀ منطقه خیرخانه نظر دیگر دارد.
کابل که هنوز با کمبود برق و آب مواجه است، با افزایش جمعیت با مشکلات بیشتری روبهرو میشود
«این اقدام اگرچه برای مردم امکانات ایجاد میکند، اما کابل که هنوز با کمبود برق و آب مواجه است، با افزایش جمعیت با مشکلات بیشتری روبهرو میشود.»
بر اساس گزارش برنامه اسکان بشر ملل متحد (UN Habitat) بیش از ۴۰ درصد جمعیت شهری افغانستان در کابل زندگی میکنند و بسیاری از افغانهای بازگشته ترجیح میدهند در شهرها سکونت کنند، موضوعی که فشار بر خدمات عمومی شهری را افزایش داده است.
شماری از مهندسین ساختمانی میگویند توسعۀ شهرها در افغانستان آنطور که لازم است انجام نشده و این امر مشکلاتی به وجود آورده است.
انجنیر اباسین بهیر، شاروال سابق جلالآباد مرکز ولایت ننگرهار در این باره به رادیو آزادی گفت:
«متأسفانه طی دو دهۀ گذشته کار لازم برای توسعۀ شهرها انجام نشده است. به جای توسعۀ افقی، شهرها به شکل عمودی رشد کردهاند و خدماتی که باید برای این مناطق در نظر گرفته میشد کاهش یافته و بحران ایجاد شده است. هماکنون سطح آبهای زیرزمینی کابل در حال کاهش است و اگر این وضعیت ادامه یابد، ممکن است فاجعه رخ دهد.»
او تأکید کرد که مناطق رهایشی باید بر اساس جمعیت تخمینی طراحی شوند تا خدمات مانند کانالیزاسیون، آبرسانی، برق و جادهها نیز مطابق نیاز جمعیت برنامهریزی شود.
شاروالی کابل تحت کنترل طالبان افزایش پروژههای ساختمانی در این شهر را تأیید میکند.
نعمت الله بارکزی، سخنگوی این اداره به رادیو آزادی گفت:
«ما یک برنامۀ زونبندی داریم. مناطق کابل مشخص است؛ جایی که جادهها عریض و امکانات زیاد است، ساختمانها بلند هستند. جایی که جادهها کوچک و غیر برنامهریزی شده است، ساختمانها کوتاه است. هیچ کس اجازه ندارد بدون مجوز ، پروژه ساختمانی انجام دهد.»
پیش از این، شهروندان کابل بارها از مشکلات ترافیک، کمبود آب و برق و محدودیت حمل و نقل شهری شکایت کرده و علت آن را افزایش جمعیت اعلام کردهاند.
سازمان بینالمللی Mercy Corps در ماه جوزا سال جاری هشدار داده بود که تا سال ۲۰۳۰ کابل با بحران جدی آب و خشکسالی مواجه خواهد شد.
به گفتۀ این سازمان ، جمعیت فعلی کابل حدود ۷ میلیون نفر برآورد شده، در حالی که این شهر برای سکونت ۶۰۰ تا ۸۰۰ هزار نفر طراحی شده است.