شماری از دختران محروم از آموزش میگویند، این روز که زمانی یکی از بهترین روزهای زندهگیشان بود، اکنون به روز سیاه و یادآور آرزوهای ناتمام و فرصتهای از دسترفته تبدیل شدهاست.
زرین، یکی از این دختران که پیش از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان دانش آموز صنف هشتم مکتب بود، در صحبت با رادیو آزادی گفت:
فکر میکنم ما فرسنگها از رویاهایمان فاصله میگیریم
«من امروز با یک حس بسیار سنگین از خواب بیدار شدم. وقتی صدای زنگ مکتب را که نزدیک خانه ما است شنیدم، به یاد روزهایی افتادم که چقدر مشتاق بودم بعد از رخصتی زمستانی بیدار شوم و به مکتب بروم، دوباره همصنفانم را بیبینم و به درسهایم ادامه بدهم. این احساس خالی بودن را خیلی عمیق حس میکنم و هر سال که میگذرد، فکر میکنم ما فرسنگها از رویاهایمان فاصله میگیریم.»
از سوی دیگر ، یک دختر دیگر که نخواست نامش در گزارش گرفته شود به رادیو آزادی گفت که در زمان بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در تابستان ۱۴۰۰ خورشیدی دانش آموز صنف هفتم بود.
بسیار سخت است که ما پنج سال تعلیمی را از دست بدهیم
«بسیار سخت است که ما پنج سال تعلیمی را از دست بدهیم. در این پنج سال، بهشمول من، خوابها، آرزوها و امیدهای تمام دختران خاک شد؛ دخترانیکه بر آموزششان محدودیت وضع شدهاست. خواهش من این است که دیگر باید مکاتب باز شود و با آرزوهای کسی بازی نشود.»
در همین حال، شماری از آموزگاران نیز از تداوم این وضعیت ابراز نگرانی میکنند.
آنان میگویند که ادامۀ محرومیت دختران از آموزش، به معنی خاموش شدن چراغ علم و دانش در دل آنان است.
یکی از آموزگاران که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، میگوید که این محرومیت حتی بر روحیۀ دخترانیکه تا صنف ششم مصروف آموزش اند نیز تأثیر گذاشته است.
او افزود:
«به حیث یک معلم، بزرگترین نگرانی من این است که محدودیت آموزش دختران در مقاطع بالاتر باعث میشود که کیفیت آموزش پایین بیاید. اکثر شاگردان به دلیل این شرایط دچار استرس و ترس میشوند و ناامید میگردند. آنها میگویند وقتی اجازه نداریم بالاتر از صنف ششم درس بخوانیم، پس چرا ادامه بدهیم؟»
روز پنجشنبه ششم حمل سال تعلیمی ۱۴۰۵ در مناطق سردسیر افغانستان طی مراسم رسمی در کابل با حضور مقامات حکومت طالبان آغاز شد.
این مقامات در این مراسم در مورد آموزش دختران یا بازگشایی دروازههای مکاتب به روی آنان چیزی نگفتند ؛ اما در مورد موضوعاتی همچون نصاب تعلیمی، نحوۀ پوشش، خودداری از استفاده از مواد مخدر و تابلیتهای نشهآور، توجه آموزگاران به شاگردان، فراگیری علوم دینی در کنار علوم عصری، شیوههای تدریس و سایر موارد صحبت کردند.
نورالحق انور، رئیس اداره امور طالبان ادعا کرد که نصاب تعلیمی ادارهٔ پیشین از خارج وارد شده بود و هیچ یک از نیازها را برآورده نمیکرد.
او گفت که کار روی نصاب جدید حکومت طالبان جریان دارد و تلاش میشود تا این نصاب بر اساس نیازها تهیه و تدوین گردد.
سانجی ویجسکرا، مدیر منطقهای صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد ،یونیسف، برای جنوب آسیا، روز پنجشنبه در صفحه اکس خود نوشت : « درحالیکه آغاز مکتب برای هر کودک امید میآورد، اما در افغانستان، دختران بیش از حد انتظار کشیدهاند.»
او افزود که زمان آن رسیده که دروازههای مکاتب به روی دختران باز شود؛ زیرا امید، کرامت و آینده با آموزش آغاز میشود.
حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان روز چهارشنبه پنجم حمل در پیامی در شبکه اکس گفت که آموزش برای دختران و پسران «حیاتی» است و محرومیت دختران از تعلیم، کشور را با ضعف و عقبماندهگی بیشتر مواجه میکند.
او بار دیگر خواستار بازگشایی مکاتب و فراهمسازی زمینۀ آموزش برای همه شدهاست.
طالبان پس از بازگشت به قدرت در افغانستان آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را "تا اطلاع ثانی" ممنوع اعلام کردند.