«میرزا غالب» از مُمثلی تا چای فروشی

گزارش‌های زیادی درباره وضعیت بد اقتصادی نویسنده‌گان، شاعران و هنرمندان افغان منتشر شده، برخی به دلیل تنگدستی کتاب‌های خود را فروخته اند، برخی در بستر بیماری محتاج حتی یک نسخه دوا بوده‌اند و شماری نیز در دیار مهاجرت از مشکلات خود با ریختن اشک سخن گفته اند.

اما شریف مسرور، نمایشنامه‌نویس و ممثل افغان، کسی است که فقر او را در وطن خودش مجبور به فروش چای کرده‌است.

چمن سبز و چای سبز؛ چهارراهی ترافیک شهر کابل، جایی‌که در کنار سرک، روی یک فرش سرخ که بر روی چمن سبزی پهن شده، مشتریان چای سبز شریف‌الله مسرور گرد آمده‌اند.

این نمایشنامه‌نویس و ممثل افغان که به «میرزا غالب» مشهور است، باشنده اصلی ولسوالی بهسود ولایت ننگرهار است.

او ده‌ها نمایش‌نامه رادیویی نوشته و در آن‌ها نقش بازی کرده‌است، اما اکنون به فروش چای سبز روی آورده است.

شریف‌الله در پاسخ به این پرسش که چرا این کار را آغاز کرده، به رادیو آزادی گفت: "قبلاً کارهای هنری و تمثیل زیاد بود و زنده‌گی ما از همان راه پیش می‌رفت، اما حالا این کارها کم شده، مجبور شدیم به این سمت بیاییم. با خود گفتم چای سبز را شروع کنم. ما یک گیلاس آب را با شکر می‌نوشیم، اما مردم یک چاینک چای را می‌نوشند؛ نه کسی شکر می‌کند و نه حتی کسی بسم‌الله می‌گوید. احساس کردم که نوعی بی‌احترامی به چای جریان دارد، بنابراین خواستم چای را برای مردم باارزش‌تر کنم."

به‌گفته او، برای آغاز این کار پنج هزار افغانی سرمایه‌گذاری کرده‌است. او یک پیاله چای را با قیمت ۱۰ افغانی می‌فروشد که همراه با شیرینی، نقل و حتی گر کامه است.

از او پرسیدیم چای سبزش چه ویژه‌گی خاصی دارد.

مسرور می‌گوید: "برای خوش‌طعم شدن چای، از میخک، دارچین، هل، زنجبیل، نعناع و لیمو استفاده می‌کنیم تا ذائقه بهتری برای مردم داشته باشد."

شریف الله مسرور

شریف‌الله مسرور ۴۴ ساله که سرپرستی خانواده شش نفری‌اش را بر عهده دارد، می‌گوید دو دختر و دو پسر دارد و از همین راه برای خانواده‌اش نان حلال پیدا می‌کند: "نه تا حالا ضرر کرده‌ایم و نه آن‌قدر سود می‌کنیم که ناامید شویم. امیدواریم روزی به جایی برسیم و «غالب چای» را به یک برند تبدیل کنیم. این هدف ماست."

به‌گفته مسرور، او عصرها برای چند ساعت این کار را انجام می‌دهد. در این زمان پسرانش در مکتب هستند و دخترانش با او همکاری می‌کنند.

او می‌گوید از این موضوع خوشحال است و هدف دیگری را نیز دنبال می‌کند: "دخترانم با من هستند؛ این وسایل، فرش و دیگر تجهیزات را با من حمل می‌کنند و در محل هم کمکم می‌کنند. می‌خواهم این فرهنگ را تغییر دهم که مردم ما تجارت را فقط برای پسران به ارث می‌گذارند و دختران را حساب نمی‌کنند. من می‌گویم این رسم باید تغییر کند و میراث تجارت و کار باید به دختران هم برسد."

مسرور می‌افزاید که تعداد کمی از مشتریانش مردم محل هستند و بیشتر مشتریانش دوستان و آشنایانی اند که از جاهای دور برای دیدن او می‌آیند؛ هم چای می‌نوشند و هم با او دیدار و گفت‌وگو می‌کنند.

شریف الله مسرور و چای فروشی

قابل یادآوری است که تنها شریف‌الله نیست که از راه فروش چای امرار معاش می‌کند، بلکه در ولایت‌های مختلف افغانستان افراد زیادی با سماوار و چای از خانواده‌های خود حمایت مالی می‌کنند.

چای نوشیدنی محبوب مردم افغانستان است و در مهمان‌نوازی آنان نیز جایگاه ویژه‌ای دارد؛ مردم هم چای سبز و هم چای سیاه را دوست دارند.

علاقه‌مندان چای می‌گویند چای خسته‌گی را از بین می‌برد و به انسان آرامش می‌بخشد، اما به گفته کارشناسان صحی، استفاده بیش از حد آن می‌تواند برخی مشکلات صحی نیز ایجاد کند.