این افغانها که در بخشهای مختلف اسلامآباد، پایتخت پاکستان، بهویژه در مناطقی که افغانها بیشتر در آن ساکناند، میگویند اگر به پولیس پول ندهند، با خطر بازداشت، زندانیشدن و اخراج روبهرو میشوند.
یک پناهجوی افغان ساکن منطقه «B-17» اسلامآباد ادعا میکند که بهدلیل نداشتن ویزه، ناگزیر است هر ماه برای ادامه اقامتش به پولیس پول بپردازد.
او که نمیخواهد نامش در گزارش نشر شود، روز یکشنبه ۲۷ ثور، به شرط تغییر صدا به رادیو آزادی مدعی شد که پولیس از آنان اخاذی میکند.
پولیس خانهام را میشناسد، هر ماه میآید و باج میگیرد
"پولیس تا این حد چشم سفید شده که پیهم هر ماه میآید و از ما پول میگیرد. نه تنها من، بلکه بسیاری از افغانها مجبور اند پول بدهند. آنقدر از ما پول میگیرند که اگر روند تمدید ویزه آغاز شود، با همان پول دو یا سه بار ویزه تمدید میشود. پولیس خانهام را میشناسد، هر ماه میآید و باج میگیرد."
یک افغان دیگر که در فیصل تاون اسلامآباد زندگی میکند نیز ادعای مشابه را با رادیو آزادی مطرح کرد.
او میگوید که پرونده پناهندگی استرالیا را دارد و نزدیک به هجده ماه میشود که همراه با خانواده سهنفرهاش در پاکستان اقامت دارد.
واقعاً بسیار مجبور هستیم، وگرنه چنین زندگی ذلیلانهای را که حالا اینجا داریم، در تمام عمر تجربه نکرده بودیم
"به پولیس هر ماه پول میدهیم. آنها میآیند و از ما پول میگیرند، اگر ندهیم، فوراً ما را دیپورت میکنند. ما هم مجبور هستیم پول بدهیم، چون اگر به افغانستان فرستاده شویم، جان ما در خطر است. موضوع دیگر این است که کیس ما اینجاست و منتظر همان هستیم. واقعاً بسیار مجبور هستیم، وگرنه چنین زندگی ذلیلانهای را که حالا اینجا داریم، در تمام عمر تجربه نکرده بودیم. هر ماه دستکم از پنجاه هزار روپیه تا یک لک از ما میگیرند، گاهی بیشتر و گاهی کمتر."
برخی مسئولان شورای مهاجران افغان در اسلامآباد نیز ادعاهای مربوط به باجگیری ماهانه پولیس از افغانها را تأیید میکنند.
یکی از اعضای شورای رهبری مهاجران افغان در اسلامآباد، به دلیل حساسیت موضوع و به شرط افشا نشدن نام و صدایش، به رادیو آزادی ادعا کرد که هر افغان مجبور است در بدل هر عضو خانوادهاش، از ده تا بیست هزار روپیه پاکستانی به پولیس پرداخت کند.
او ادعا کرد که خودش نیز هر ماه در بدل ماندن در اسلامآباد، به پولیس پول می پردازد.
هرچند حکومت پاکستان در مورد این ادعاها چیزی نگفته، اما پیش از این گرفتن پول از مهاجران افغان را رد کرده است.
حکومت طالبان نیز در اواخر ماه دلو سال گذشته، هرچند بهگونه مشخص در مورد این موضوع چیزی نگفته بود، اما ادعا کرده بود که موارد بازداشت، آزار و برخورد نادرست با مهاجران افغان در پاکستان افزایش یافته است.
آرشیف
حمدالله فطرت، معاون سخنگوی حکومت طالبان، از پاکستان خواسته بود که از آزار، سرکوب و بازداشت مهاجران افغان دست بردارد.
حکومت پاکستان در اوایل سال ۲۰۲۵ روند تمدید ویزه برای افغانهای مقیم آن کشور را متوقف کرد؛ اقدامی که سبب شد هزاران افغان دارای پروندههای مهاجرت به کشورهای غربی، بهشمول ایالات متحده، با خطر اخراج روبهرو شوند.
بر اساس گزارش های قبلی هزاران افغان که در انتظار انتقال به کشورهای مختلف از جمله امریکا، کانادا، استرالیا، جرمنی و فرانسه هستند، اکنون در بخشهای مختلف پاکستان، بهویژه اسلامآباد، زندگی می کنند که می گویند با خشونت های روز افزون روبرو اند.
حکومت پاکستان پیشتر گفته بود که تنها ۱۹ هزار و ۹۷۳ پناهجوی افغان که در انتظار انتقال به امریکا هستند، در این کشور زندگی میکنند. بیشتر آنان برای پیشبرد پروندههای مهاجرتیشان در اسلامآباد، اقامت دارند.
بیشتر این افراد در دوران حکومت پیشین افغانستان، در بخشهای مختلف با نیروهای خارجی همکاری کرده بودند و پس از بازگشت دوباره طالبان به قدرت، به دلیل آنچه که نگرانیهای امنیتی و طی مراحل پروندههای مهاجرتیشان خوانده اند، به پاکستان رفتهاند.
با آنکه پاکستان در سال ۲۰۲۳ روند اخراج مهاجران فاقد اسناد قانونی را آغاز کرد، اما در ماههای اخیر روند بازداشت، زندانیکردن و اخراج آنان را شدت بخشیده است.
سازمان دیدبان حقوق بشر در دوم ثور اعلام کرده بود که پس از افزایش دوباره درگیریها در امتداد خط دیورند میان حکومت طالبان و پاکستان، این کشور حملات، بازداشتهای خودسرانه و اخراج اجباری مهاجران افغان را بهگونه بیسابقه افزایش داده است.
بر اساس معلومات کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، از سپتمبر ۲۰۲۳ تا جنوری ۲۰۲۶، بیش از دو میلیون افغان از پاکستان به افغانستان بازگشتهاند و نزدیک به دو میلیون تن دیگر هنوز در آن کشور زندگی میکنند.