شماری از باشندهگان کابل میگویند، در روزهای عید قربان امسال نیز افراد نیازمند، پیش از ذبح حیوانات برای گرفتن گوشت به دروازهی خانهها مراجعه میکردند، اما برخلاف گذشته، هیچ خریداری برای پوست حیوانات به سراغ آنان نیامد.
بهگفته آنان، در گذشته خریداران پوست در کوچهها زیاد رفتوآمد داشتند و پوستها را خریداری میکردند که هم در داخل کشور در بخش تولیدی از آن استفاده میشد و هم به خارج صادر میگردید، اما امسال حتی قصابان نیز آن را نگرفتند و شماری از مردم پوستها را در زبالهدانیها انداختند.
سید رحمن، باشنده منطقه ارزان قیمت شهر کابل، به رادیو آزادی گفت: “قبلاً موترها در کوچهها و مناطق میگشتند و پوستها را جمعآوری میکردند، اما امسال چنین افرادی نبودند و کسی برای گرفتن پوستها نیامد. ما هم نمیدانستیم که آن را کجا ببریم. وقتی دیدیم دیگران در زبالهدانی میاندازند، ما هم همانجا انداختیم.”
هیچکس حتی سراغ پوستها را هم نمیگرفت. نمیدانم دلیلش بسته بودن راههاست یا چیز دیگر، چون راه تورخم بسته است و این پوستها به پاکستان منتقل نمیشوند.
محمد نبی، باشنده قلعه زمان خان نیز سخنان مشابهی میگوید: “هیچکس حتی سراغ پوستها را هم نمیگرفت. نمیدانم دلیلش بسته بودن راههاست یا چیز دیگر، چون راه تورخم بسته است و این پوستها به پاکستان منتقل نمیشوند. من هم پوست گوسفندم را به نگهبان بلاکی که در آن زندهگی میکنم دادم.”
اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان اما میگوید، تجارت پوست در افغانستان همچنان ادامه دارد، اما همانگونه که بسته شدن راهها بر صادرات تولیدات افغانی دیگر اثر گذاشته، صادرات پوست به خارج نیز تا حدی متأثر شدهاست.
خانجان الکوزی، مشاور این اتاق، به رادیو آزادی گفت: “در افغانستان تجارت پوست و روده حیوانات، چه حیوانات کوچک و چه بزرگ، به گونه گسترده جریان دارد. در داخل کشور کارخانههای پاککاری و پروسس آن موجود است. این محصولات پروسس و خشک شده و سپس به خارج صادر میگردد. قبلاً بیشتر از طریق کراچی انتقال مییافت، اما اکنون همان مشکلاتیکه در دیگر صادرات به وجود آمده، در این بخش نیز وجود دارد. با این حال تجارت آن به شکل عادی ادامه دارد، بهخصوص در موسم عید قربان، هم از طریق شمال و هم از مسیر ایران، بندر عباس و چابهار.”
قابل یادآوری است که هرچند در افغانستان کارخانههای بزرگ تولیدی از پوست حیوانات وجود ندارد، اما شماری از کارگاههای کوچک فعالیت دارند که از این پوستها پوستین، بالاپوش، کلاه، دستکول و دیگر محصولات تولید میکنند که طرفداران خاص خود را دارد.
بیشتر دکانهای فروش این محصولات در کوچهی انتیک فروشی شهرنو کابل موقعیت دارند، جاییکه پیش از این بیشتر خارجیها به آنجا رفتوآمد میکردند و این محصولات را بهعنوان تحفه برای اعضای خانواده و دوستان خود خریداری میکردند.