خشکسالی و فرصت های اندک، روستا نشینان را مجبور به ترک مناطق شان کرده است

خشکسالی باعث شده تا تعداد قابل ملاحظه یی از روستا نشینان مناطق خود را در افغانستان ترک کنند (تصویر آرشیف)

عاطفه زنی از یکی از قریه های منطقه برجگای ولسوالی ناور ولایت غزنی است؛ جایی که به گفته او، نبود زیرساخت‌های اساسی سال‌هاست زندگی را با دشواری روبه‌رو کرده است.

عاطفه از وضعیت معیشت و وابستگی خانواده‌ها به زمین‌های زراعتی به رادیوآزادی گفت:

همین چند سال است که باران نیست، حاصلات کاملا کم شده

مثلاً زمین گندم کشت می‌کنیم؛ اما برای یک خانواده هشت نفره برای یکسال کفایت نمی کند نصف آرد از بازار می‌خریم، یک کمی کچالو کشت می‌کنیم، اما مصرف خانه می‌شود دیگر، آرد، برنج و روغن را از بازار می خریم."

اما مشکلات روستا نشینان تنها به تأمین معیشت، کمبود آب، برق و دیگر امکانات اولیه، محدود نمی‌شود، دسترسی به خدمات صحی نیز چالشی است که به گفته باشنده گان، گاهی پیامدهای جبران‌ناپذیری به همراه دارد.

شکیلا، یکی از زنان ولسوالی کلفگان ولایت تخار، می‌گوید:

"من یکی از مادرانی هستم که چندی پیش در زمان بارداری در اثر دوری راه به کلینیک مرکز ولسوالی و از این که در اینجا داکتر و دوا نبود متاسفانه طفل خود را از دست دادم، در قریه ای که ما زندگی می کنیم کلینیک ولسوالی سه ساعت از ما دور است اینجا هم موتر زیاد نیست و برای همه بسیار سخت است که به کلینیک مراجعه کرده یا خود را به یک مرکز صحی برسانند."

به گفته شماری از باشندگان قریه ها، تداوم این مشکلات، برخی خانواده‌ها را ناچار به ترک محلات شان کرده است.

عبدالعظیم، دهقان ولسوالی چهاربرجک ولایت نیمروز، به رادیوآزادی گفت:

"بیشتر مردم می روند چون که سال خشک شد، امسال خشک شد، پنبه را کشت کردند، بسیار مصرف کردند، به برداشت رسید و خشک شد، از قریه پایین ما همین دیشب دو خانواده به طرف ایران رفتند، قبلاً هم زیاد رفته، بعضی از قریه ها کاملا خالی شده اند."

چالش‌هایی که عبدالعظیم از آن یاد می‌کند، به گفته شماری از آگاهان امور اجتماعی، ریشه در عواملی فراتر از خشکسالی دارد، به باور آنان تمرکز قدرت و صلاحیت‌ها و توزیع غیرعادلانه پروژه‌های عمرانی و ملی نیز از عوامل اصلی محرومیت و توسعه نامتوازن در روستاهای افغانستان است.

عبدالوارث سیغانی یکی از این آگاهان به رادیو آزادی گفت:

تا زمانی که توزیع و تقسیم عادلانه پروژه‌ها در سراسر کشور با یک دید یکسان شکل نگیرد، توسعه و انکشاف در روستاهای افغانستان شکل نمی‌گیرد

و در عین حال باید صلاحیت‌ها به گونه‌ای میکانیزه شود که مردم در این پروژه‌ها یک نقش بسیار معنادار و مؤثر داشته باشند."

در همین حال، وزارت احیا و انکشاف دهات حکومت طالبان می‌گوید به هدف بهبود وضعیت روستاها و دسترسی مردم به خدمات اساسی، شماری از پروژه‌ های عمرانی را اجرا کرده و روند اجرای پروژه‌های دیگر نیز ادامه دارد.

این در حالی است که سازمان ملل متحد ششم جولای را به عنوان روز جهانی توسعه روستایی نام‌گذاری کرده است؛ روزی که هدف آن جلب توجه جهانی به چالش‌ها و نیازهای جوامع روستایی و تأکید بر کاهش فقر و نابرابری در این مناطق عنوان می‌شود.

با این حال، به گفته عاطفه، مشکلات اساسی در روستای آنان همچنان ادامه دارد زیرا به دلیل نبود آب و علف مالداری هم نمی‌شود.