از وخامت ناامنی غذایی، زلزله‌ها، سیلاب‌ها و سایر خطرات به‌ویژه زنان و دختران افغان، متاثر می شوند

آرشیف

"تحلیل یکپارچۀ وضعیت سلامت و حمایت روانی: افغانستان جولای ۲۰۲۶" که براساس ارزیابی‌های برنامۀ توسعۀ سازمان ملل متحد و صندوق حمایت از کودکان این سازمان(یونیسف) صورت گرفته، پیش‌بینی کرده است که افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی با نیازهای شدید بشری مواجه خواهد بود؛ تخمین شده که ۲۱.۹ میلیون تن یعنی ۴۵ درصد نفوس افغانستان به کمک‌های بشری نیاز داشته باشند.

این تحلیل که روزجمعه (27 اگست) ویب سایت ریلیف ویب، سازمان مل متحد منتشر شد، پیش‌بینی کرده که ۱۷.۴ میلیون تن در سال ۲۰۲۶ میلادی با ناامنی حاد غذایی مواجه شوند، از جمله ۴.۷ میلیون تن در مرحله اضطراری قرار خواهند داشت که بیش از دو برابر از رقم ثبت‌شده در سال گذشته است.

Your browser doesn’t support HTML5

پنج سال از زمانی می‌گذرد که طالبان کنترل افغانستان را به دست گرفتند.

تحلیل می افزاید که وخامت ناامنی غذایی، خشکسالی ناشی از تغییرات اقلیمی، ورود گستردۀ بازگشت‌کنندگان، زلزله‌ها، سیلاب‌ها، شیوع بیماری‌ها و خطرات شدید به‌ویژه زنان و دختران افغان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در این تحلیل پیشنهاد شده است که میکانیزم سلامت و حمایت روانی تقویت شود؛ دسترسی زنان‌به‌زنان، فضاهای امن، کارمندان زن، حمل‌ونقل ایمن و چینل‌های برخورد حساس با جنسیت تضمین شود، به‌ویژه برای زنانی که سرپرست مرد ندارند و خانواده‌های که زن‌ها ‌سرپرست آن هستند؛ تداوم مراقبت و دسترسی به خدمات تخصصی برای افراد دارای مشکلات سلامت روانی متوسط تا شدید، از جمله افسردگی شدید و اختلال استرس پس از سانحه (پی تی اس دی)تضمین شود؛ سلامت و حمایت روانی در برنامه‌های صحی، تغذیه، آموزش، سرپناه، آب، حفظ الصحه و سایر برنامه‌ها مدغم شود.

Your browser doesn’t support HTML5

عایشه وهاب؛ نخستین افغان‌تبار راه‌یافته به کانگرس امریکا

"تحلیل یکپارچۀ وضعیت سلامت و حمایت روانی" می افزاید که به دلیل محدودیت‌های وضع شده بر زنان و دختران افغان، انتظار می‌رود، ازدواج‌های زودهنگام، کار کودکان و آلودگی ناشی از مهمات منفجرنشده، تشدید شود؛ به‌طور متوسط، هر ماه حدود ۵۰ تن بر اثر مهمات منفجرنشده کشته یا زخمی می‌شوند.

براساس این تحلیل، خشکسالی افغانستان همچنان ادامه دارد؛ ۱۲ ولایت به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفته‌ و تاکنون ۳.۴ میلیون تن متأثر شده‌اند؛ بازگشت‌های گسترده به افغانستان نیازهای بشری را بیش از پیش تشدید می‌کند؛ تنها در سال ۲۰۲۵ بیش از ۲.۶۱ میلیون افغان از ایران و پاکستان بازگشته‌اند و فشار بیشتری بر جوامع میزبان و خدمات اساسی وارد کرده‌اند.