خانم فاطمه، که یک فروشگاه آنلاین غذا را با نام «آشپزخانه فاطی» راه‌اندازی کرده است، به رادیو آزادی می‌گوید: «به خاطر مشکلات اقتصادی و فشارهای زندگی مجبور شدم رستورانت کوچک در خانه بسازم و به گونه آنلاین غذاهای خود را به فروش می‌رسانم.»
در هزاره‌تاون شهر کویته، روز کاری فاطمه با خرید مواد اولیه آغاز می‌شود. او پس از برگشتن از بازار، چند ساعت فرصت دارد تا غذاهای سفارش‌شده را آماده کند.
فاطمه می‌افزاید: «میرم پشت سودا که میایم تقریبا ۱۱ یا ۱۱:۳۰ می‌باشد، در همو مدت تا دو بجه باید همه غذاها را که در مینوی من منتو، آشک، برنج، کوفته، قورمه سبزی ایرانی و شکمبه است که تازه در لست اضافه کردیم.»
اما راه‌اندازی این آشپزخانه برای فاطمه با سرمایه زیادی آغاز نشده است. او می‌گوید برای شروع کار، از درآمدی که از بافتن چادری به دست آورده بود، استفاده کرد.
او می‌افزاید: «زمانی که من این کار را آغاز کردم پول نداشتم، با چهار هزار کلدار، که چادری می‌بافتم، پول آن را گرفتم و شروع کردم به این کار.» فاطمه می‌گوید بیشتر مشتریانش افغان‌هایی هستند که در کویته زندگی می‌کنند و به غذاهای آشنای افغانستان علاقه دارند.
فاطمه می‌گوید: «چون خیلی مردم از افغانستان اینجا آمدن غذای اینجا برای شان بسیار تند است از همو خاطر زمانی که مه اشپزخانه را آغاز کردم با استقبال روبهرو شدم مردم بسیار خوش کردند، روزانه تقریبا دو کیلو برنج پخته می‌کنم، یک دیگه منتو و آشک پخته می‌کنم، مینوی غذاهای خود را زیاد کرده میرم، خوشبختانه به فروش می‌رسد و نمی‌ماند، یعنی که غذا بماند و برای من نقص شود.»
در این کار، فاطمه تنها نیست. پس از آماده‌شدن غذاها، شوهرش با موتورسایکل سفارش‌ها را به مشتریان می‌رساند و در کنار او در پیشبرد این کار سهم می‌گیرد. از سوی یکی از مشتریان فاطمه، لطیفه، نیز می‌گوید چند بار از این آشپزخانه غذا سفارش داده است.
من چند بار از این آشپزخانه غذا سفارش داده‌ام و از کیفیت و طعم غذاها راضی هستملطیفه یکی از مشتریان فاطمه
او می‌گوید: «من چند بار از این آشپزخانه غذا سفارش داده‌ام و از کیفیت و طعم غذاها راضی هستم. غذاهای افغانی‌اش طعم خانگی دارد و سفارش‌دادن آنلاین هم برایم آسان است. به نظرم این کار برای یک زن افغان در مهاجرت، فرصت خوبی برای درآمد و استفاده از مهارت‌هایش است.»
فاطمه بخشی از جامعه مهاجران افغان در پاکستان است؛ جامعه‌ای که در سال‌های اخیر با مشکلات اقتصادی و اقامتی و نگرانی درباره آینده خود روبهرو بوده است. برخی مهاجران افغان در پاکستان اسناد اقامتی معتبر ندارند و در معرض بازداشت یا بازگردانده‌شدن به افغانستان قرار دارند، چنانچه در سال‌های آخر پاکستان صدها هزار مهاجر افغان را از آن کشور اخراج کرده است.
وضعیت مهاجران یکسان نیست و شرایط اقامتی هر فرد و خانواده متفاوت است.
فاطمه نیز در حالی این روزها را سپری می‌کند که هنوز در انتظار روشن‌شدن وضعیت رفتنش به امریکا است. او می‌گوید در این شرایط، تصمیم گرفته منتظر نماند و با مهارتی که دارد، بخشی از هزینه‌های زندگی خود را تأمین کند.
فاطمه امیدوار است بتواند کارش را ادامه دهد و آن را گسترش دهد؛ تلاشی که به گفته خودش، می‌تواند نمونه‌ای از توانایی زنان افغان برای ایستادگی در شرایط دشوار باشد.